Category

ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Category

Και εγώ έχω μια ιδέα. Ωραία. Να συναντηθούμε να τα πούνε οι ιδέες μας. Συζητήσεις επί συζητήσεων. Για το ποιανού είναι η ιδέα και μη μας την κλέψουν. Άλλο όμως πράγμα η ιδέα και άλλο η υλοποίηση της. Αυτό που κάνουμε μετράει, όχι αυτό που λέμε. Αν θέλουμε να μάθουμε αν έχει αξία η ιδέα μας, πρέπει να δοκιμάσουμε να την πουλήσουμε και να δούμε τι ψάρια θα πιάσει. Το πιθανότερο, όχι πολλά. Μέχρι να αρχίσουμε να υλοποιούμε κάτι, η ιδέα παραμένει ιδέα. Και από ιδέες, όλοι έχουμε από μία. #ιδέες #mindstormGR

– Τι κάνεις, ρε γιε; Με ξέχασες; Είσαι καλά; Δεν με πήρες τηλέφωνο να μου πεις ότι έφτασες και ότι όλα είναι καλά. – Μην ανησυχείς, ρε πατέρα. Καλά είμαι. Δεν σε ξέχασα. Σε θυμάμαι. Απλά χαλιέμαι λίγο που δεν με παίρνεις ακόμα τηλέφωνο. Ενώ τότε χαλιόμουν που με έπαιρνες πολλές φορές μέχρι να το σηκώσω, να με ακούσεις και να σιγουρευτείς ότι όλα είναι καλά. *Τι τα θες; Πρέπει να περάσει ο χρόνος και να γράψει ο πόνος για να καταλάβουμε κάποια πράγματα.

Οι ζωές μας γράφονται από τις απλές, βασικές, πρωτόγνωρες και πολλές φορές ανείπωτες ιστορίες μας. – Ποιος μας παρότρυνε; – Τι μας έκανε να πιστέψουμε στον εαυτό μας; – Από ποιο σπίτι ή σκηνή βγήκαμε στο δρόμο; – Σε ποια αλάνα παίξαμε, πέσαμε και ξανασηκωθήκαμε; – Πως βρήκαμε το δρόμο μας; Είναι Ιούνιος 1992. Γύρω στις 9:30 π.μ. ο ταχυδρόμος φτάνει στο γραφείο του πατέρα μου. Δίνει την αλληλογραφία. Η αλληλογραφία έχει και μια επιστολή για μένα. Η επιστολή είναι από το Πανεπιστήμιο του Kent. Ανοίγω το φάκελο και διαβάζω το περιεχόμενο. Μια παράγραφος απάντηση στα όνειρα μου. Δυστυχώς όχι η αναμενόμενη. “Λυπούμεθα αλλά η αίτηση σας για να παρακολουθήσετε το μεταπτυχιακό πρόγραμμα MBA Sept 1992 – Dec 1993 δεν έγινε δεκτή. Αν το επιθυμείτε, μπορείτε να κάνετε ξανά αίτηση στο μέλλον.” Το διαβάζω, το ξαναδιαβάζω, σκέφτομαι λίγο μήπως δεν έχω κάνει κάτι σωστά, μήπως έχω ξεχάσει κάτι. Τσαντίζομαι γιατί…

– Ρε Λάκη, για πες κανένα ανέκδοτο. – Ρε Λάκη, για δες τι μπορείς να κάνεις. – Ρε Λάκη, για δες πότε θα βγούμε. – Ρε Λάκη, για πάρε τηλέφωνο να δούμε τι θα κάνουμε. – Ρε Λάκη, για πάρε να βρεθούμε. – Ρε Λάκη, για πάρε μπας και σωθούμε. – Ρε Λάκη, για πάρε να χαρούμε. * Social προ social media με πολλά καντράν, φωτάκια, κουδουνάκια και κουμπάκια. Να είσαι καλά, ρε πατέρα εκεί που είσαι. Να τους ανακατώνεις, να τους πατάς τα κουμπιά τους και να τους κάνεις να γελάνε και εκεί με την ψυχή τους. #χαρά #γέλιο #μνήμη #αναμνήσεις #ζωή

Αντιστοίχως Ρε μάναααα, έπεσε το βύσμα!!! Ρε μάναααα, έπεσε το κλύσμα!!! Ρε μάναααα, έπεσε το πείσμα!!! Να πάρεις τη σκούπα και να τα μαζέψεις… Αμάν. Μ’ έχετε κάνει πολιτικό σάκο του μποξ πια εδώ μέσα!!! * Σε ποια κάμερα είπαμε κοιτάω για να δείξω ότι νογάω και το λόγο μου μετράω και τη θέση μου κρατάω; FB Tags : #reality #mindstormGR

Πόσοι από εσάς θυμάστε το παιχνίδι της μακριάς γαϊδούρας; Τον τσακωμό για το ποιος θα κάτσει μπροστά, στη μέση και πίσω; Ποιος θα είναι με εμάς και ποιος με τους άλλους; Ποιος θα μετρήσει; Ποιος θα αντέξει και ποιος θα πέσει; Ποιος θα κερδίσει; Ποιος θα βογκήξει; Ποιος θα πηδήξει ψηλά; Ποιος φταίει που δεν άντεξε και χάσαμε; Κοίτα να δεις που η μακριά γαϊδούρα έγινε τμήμα της καθημερινότητάς μας και πάλι. Και το παιχνίδι γίνεται ζωή. Και η ζωή, χολή. Και η χολή, φορτίο. Και το φορτίο, φραγμός. Και ο χρόνος, χρόνια. Και ο πόνος, κλάμα. Και το κλάμα, πίκρα. Και η πίκρα, θυμός. Και ο θυμός, διωγμός ή και ξεσηκωμός. Και η ζωή κύκλους κάνει. #σκέψεις #κύκλοι #ζωή #hellenicland / fb : Hellenic-Land.com / www.hellenic-land.com

As Greeks all over the world mark International Greek Language Day on February 9, many recall the speeches in English — peppered with Greek-origin words and phrases — given by economist and politician Xenophon Zolotas in the late 1950s. Zolotas was director of the Bank of Greece when he appeared in front of an audience at an International Bank for Reconstruction and Development conference in 1959. He delivered two speeches in English using Greek words to emphasize the wealth of the Greek language and the fact that countless Greek words enrich English. Greek remains a language which greatly enriches international scientific discourse; more than any other, it is the language which developed, shaped and expressed the beginning of most scientific theories, philosophical thoughts, and literature in most of the modern-day languages of the Western world. Here is the second speech delivered Oct. 2, 1959: Kyrie, It is Zeus’ anathema on…

Τι είναι αυτό που επιτρέπει να μειωθεί η μυϊκή ένταση, να χαλαρώσει το σώμα και να αυξηθεί η αναπνευστική ικανότητα; Α. Το τρέξιμο Β. Το γέλιο Γ. Ο ύπνος Δ. Άλλο Παρόλο που τόσο η φυσική άσκηση όσο και ο ύπνος είναι βασικά για την ευεξία μας, ποτέ δεν θα μπορέσουμε να πούμε αρκετά για τα οφέλη του γέλιου, το οποίο μας χαλαρώνει και αυξάνει την αναπνευστική μας ικανότητα. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το γέλιο κάνει επίσης καλό στις καρδιαγγειακές παθήσεις, στην εκτόνωση του άγχους και στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος. Συχνά γκρινιάζουμε για να έρθουμε σ’ επαφή μ’ άλλους ανθρώπους. Αν όμως αντικαθιστούσαμε τα ξεσπάσματα γκρίνιας με ξεσπάσματα γέλιου; Τα πράγματα θα ήταν σίγουρα καλύτερα. Κοινωνικά και επαγγελματικά. Αμφιβάλλετε; Θα ήθελα να βλέπατε τα μούτρα όλων μας την τελευταία φορά που γκρίνιαζα και ο Απόστολος πήρε ένα βιβλίο για την γκρίνια από τη βιβλιοθήκη, μου το έδωσε και…

Να θέλεις τόσο πολύ να εκφραστείς και να μην το κάνεις ποτέ. Επειδή δεν το πίστεψες. Γιατί δεν τόλμησες να το πεις ή να το γράψεις. Επειδή φοβόσουν. Και μετά δε μιλιόσουν. FB Tags: #mindstormGR #reality

Θυμάσαι που γελούσαμε; Που ταξιδεύαμε. Που γυρνούσαμε. Θυμάσαι; Και μετά σιωπή γιατί συγκρουστήκαμε και χαθήκαμε. Σε μια στιγμή καταστράφηκαν όλα αυτά που ζήσαμε. Μοιάζουν όλα σαν ένα κουμπί που το πατάς ή δεν το πατάς, δε δουλεύουν όλα όπως πρέπει και μετά αλλάζουν τα πάντα.

Στη δεκαετία του 90 βρίσκομαι στην Αθήνα για την παρακολούθηση ενός ολιγοήμερου σεμιναρίου Διοίκησης Επιχειρήσεων και μένω στο σπίτι του ξαδέρφου μου κοντά στη Γυμναστική Ακαδημία. Συζητώντας, αποφασίζουμε να πάμε να δούμε έναν αγώνα μπάσκετ Ολυμπιακός – Πανιώνιος. Παρκάρουμε, παίρνουμε το ογκώδες κασετόφωνο για να μη μας το κλέψουν και μπαίνουμε καθυστερημένοι μέσα στο γήπεδο. Καθόμαστε σε μια ουδέτερη κερκίδα χωρίς κανένα διακριτικό ομάδας και χωρίς να κάνουμε την παραμικρή κίνηση υποστήριξης προς οποιαδήποτε πλευρά. Η κερκίδα στην άλλη πλευρά γεμάτη από οπαδούς του Ολυμπιακού να φλέγεται και το πάθος τους να σε κάνει να ανατριχιάζεις. Οι σκόρπιοι λιγότεροι φίλαθλοι του Πανιωνίου να προσπαθούν και αυτοί να ακουστούν για να τονώσουν το ηθικό της ομάδας τους μήπως και γυρίσουν το παιχνίδι. Και ως εκ θαύματος, το παιχνίδι γυρίζει και ο Πανιώνιος κερδίζει το παιχνίδι με έναν πόντο διαφορά. Με το που τελειώνει το παιχνίδι, σηκωνόμαστε από την κερκίδα και προχωράμε…

– Απ. Ένα καρναβάλι κάθε μέρα. Έναν κρυμμένο θησαυρό για να μπορούμε να μιλάμε, να χαμογελάμε, να τραγουδάμε, να συμμετέχουμε και να δημιουργούμε σχέσεις και πράγματα. Κάτι που να μας φέρνει πιο κοντά, να μας δίνει ώθηση και να μας κάνει να αισθανόμαστε καλά. Κάτι τέλος πάντων που θα χαρακτεί στη μνήμη μας και θα αντέξει στο χρόνο. Τι λες; Γίνεται; Ή ζητάω πολλά; FB Tags : #carnival #memories #patras #αναμνήσεις

Ο δικός μου ο παππούς ο Παναγιώτης δεν μιλούσε για τον πόλεμο. Ποτέ τουλάχιστον μπροστά στα εγγόνια του δηλ. σ’ εμάς. Η μοναδική φορά που ξεκίνησε να μας πει κάτι, ήταν μια Κυριακή μεσημέρι στο χωριό. Στο μεσημεριανό φαγητό. Για το που ήταν στην Αλβανία και πως βίωσε αυτός τον πόλεμο. Μα στη δεύτερη πρόταση ξέσπασε σε λυγμούς και σταμάτησε απότομα την αφήγηση. Δεν του άρεσε ούτε ο πόλεμος, ούτε οι μνήμες του. Ούτε να δείχνει τον πόνο του. Αυτή ήταν η μοναδική φορά που είδα τον παππού μου να κλαίει. Ήμουν 8-9 ετών όταν συνέβη αυτό. Αλλά θυμάμαι ακόμα την έκφραση του προσώπου του. Χωρίς στην ουσία να μας πει κάτι, μας τα είπε όλα. Ότι ο πόλεμος σκοτώνει τους ανθρώπους κυριολεκτικά και μεταφορικά. Και ότι σημασία έχει να χαίρεσαι τη ζωή με τους αγαπημένους σου. FB Tags : #πόλεμος #μνήμη #πόνος #ζωή

– Με πειράζει που απλώνουμε το χέρι μας βιαίως εκεί που δεν πρέπει. – Που αφήνουμε σημάδια ανεξίτηλα στο σώμα και το μυαλό των παιδιών. – Που κρατάμε σταυρούς και μοιράζουμε πόνο. – Που εγγραφόμαστε για να μην καρφωνόμαστε. – Που αποθανατιζόμαστε για να φαινόμαστε. – Που δικτυωνόμαστε για να μην φαίνεται ότι υποδυόμαστε. – Που ευχαριστιόμαστε όταν εκτονωνόμαστε και δεν πιανόμαστε. – Που βρισκόμαστε αλλά δεν γνωριζόμαστε. – Που δεν ανταποκρινόμαστε και που μετά κοιταζόμαστε. FB Tags : #πραγματικότητα #mindstormGR / www.mindstorm.gr

4.5.2022 – Καλημέρα σας. Πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας; – Μάλιστα, καλημέρα. Τι θα θέλατε; – Έχω δηλώσει τον κο Χ ως οικογενειακό γιατρό που είναι καλός άνθρωπος και θα ήθελα ένα ραντεβού μαζί του για να με δει και να μου γράψει εξετάσεις αίματος. Έχω πολύ καιρό να κάνω και αισθάνομαι και μια αδυναμία τις τελευταίες ημέρες. – Πάρα πολύ ωραία. Τα ραντεβού έχουν κλείσει γι’ αυτό το μήνα. Για να κλείσετε ραντεβού για τον επόμενο μήνα, πάρτε στις 28.5.2022. – Μα δεν είναι πολύ μακριά; – Όπως σας είπα, τον επόμενο μήνα υπάρχει κενό. Πάρτε ξανά στις 28.5.2022 για να κλείσετε ραντεβού. Θέλετε να σας εξυπηρετήσω σε κάτι άλλο; – Όχι, ευχαριστώ. Εξυπηρετήθηκα. Θα πάρω στις 28. Ελπίζω να μην έχω ζαλάδες και να είμαι καλά μέχρι τότε. Καλημέρα σας. Άντε γεια.

Pin It