Category

ΓΛΩΣΣΑ

Category

Ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Τζωρτζ Όργουελ (Η φάρμα των ζώων, 1984 κ.ά.) επισημαίνει ότι “η γλώσσα μας γίνεται άσχημη και ανακριβής όταν οι σκέψεις μας είναι ανόητες. Αλλά και η ακαταστασία της γλώσσας που χρησιμοποιούμε μας ωθεί να κάνουμε ανόητες σκέψεις”. Κατά τον Όργουελ, οι ασθένειες που υπονομεύουν την εκφραστική δύναμη του λόγου οφείλονται: ➡️ Στη μη προσεκτική αναζήτηση των σωστών, απλών λέξεων, αλλά στην υποκατάστασή τους με συρραφή προκατασκευασμένων φραστικών σχημάτων. ➡️ Στην εκτεταμένη χρησιμοποίηση τετριμμένων μεταφορών και παρομοιώσεων, που έχουν χάσει από καιρό τη ζωηρότητα και τη σημασία τους, π.χ. “μεταξύ σφύρας και άκμονος”, “η Αχίλλειος πτέρνα”, “κρατάει άσσους στα μανίκια του” κ.ά. ➡️ Στον παραμερισμό ρημάτων με ακριβές νόημα και την αντικατάστασή τους με τυποποιημένες εκφράσεις, π.χ. “χτύπησε κόκκινο”, “τα πήρε”, αντί του ακριβούς “εκνευρίστηκε”, φράσεις που χρησιμοποιούνται από ορισμένες κοινωνικές ομάδες (π.χ. νεολαία) και όχι από ολόκληρο το φάσμα του αναγνωστικού κοινού. ➡️ Στην εισαγωγή ξενόφερτων…

Στέκεται δίπλα μας. Μας μιλά, μας νουθετεί, μας διορθώνει, μας φωνάζει, μας θυμώνει. Και εμείς κοιτάμε αλλού. Ψιλά (ψηλά), χαμιλά (χαμηλά), α ν ο ρ θ ό γ ρ α φ α π ρ ο σ μ έ ν ο υ μ ε το μάννα εξ ουρανού και ξεχνάμε τη μάνα που είναι δίπλα μας. Εμείς ψάχνουμε τη βολή. Την καλή. Την αρπαχτή. Τη στριφογυριστή. Την καπακωτή. Η μάνα μας λέει, “Παιδάκι μου τι κάνεις; Που κοιτάς; Δεν καταλαβαίνεις ότι “βρέξεις κώλο, φας ψάρι”. Και που μπορεί και να τον βρέξεις και ψάρι να μην φας. Αλλά εμείς και οι ξένοι που μας συμβουλεύουν, ξέρουμε καλύτερα. Ξεχνάμε τη μάνα και περιμένουμε το μάννα. Και το μάννα δεν έρχεται. Ή ακόμα χειρότερα, έρχεται πρόσκαιρα και μετά το πληρώνεις με τόκο. Και τότε αρχίζουν τα γλέντια και από το “άσε μας, ρε μάνα” περνάμε στο “αχ, ρε μάνα”. Και όμως δεν μαθαίνουμε.…

Σύμφωνα με τον δόκτωρα Αlbert Mehrabian η επικοινωνία γίνεται με τον παρακάτω τρόπο. 1. 7% Τι λέμε (περιεχόμενο λόγου) 2. 38% Πως το λέμε (φωνή, τόνος) 3. 55% Τι λέει το σώμα μας (γλώσσα σώματος) FB Tags : #softexperia #softexperia_consulting #communication #επικοινωνία — Δείτε επίσης Επικοινωνώντας και κάνοντας δουλειές με ανθρώπους άλλων χωρών

« Από την εποχή που μίλησε ο Όμηρος ως τα σήμερα, μιλούμε, ανασαίνουμε και τραγουδούμε με την ίδια γλώσσα. » * Γιώργος Σεφέρης Οι Έλληνες σήμερα, ασχέτως μορφώσεως, μιλάμε ομηρικά, αλλά δεν το ξέρουμε επειδή αγνοούμε την έννοια των λέξεων που χρησιμοποιούμε. Για του λόγου το αληθές, θα αναφέρουμε μερικά παραδείγματα, για να δούμε ότι η Ομηρική γλώσσα όχι μόνο δεν είναι νεκρή, αλλά είναι ολοζώντανη. Αυδή είναι η φωνή. Σήμερα χρησιμοποιούμε το επίθετο άναυδος. Αλέξω στην εποχή του Ομήρου σημαίνει εμποδίζω, αποτρέπω. Τώρα χρησιμοποιούμε τις λέξεις αλεξίπτωτο, αλεξίσφαιρο, αλεξικέραυνο, αλεξήλιο, Αλέξανδρος (αυτός που αποκρούει τους άνδρες), κ.τ.λ. Τήλε στον Όμηρο εννοούσαν μακριά, εμείς λέμε τηλέφωνο, τηλεπικοινωνία, τηλεβόλο, τηλεπάθεια, κ.τ.λ. Λάας ή λας έλεγαν την πέτρα. Εμείς λέμε λατομείο, λαξεύω. Πέδον στον Όμηρο σημαίνει έδαφος, τώρα λέμε στρατόπεδο, πεδινός. Λέχος (κρεββάτι), εμείς αποκαλούμε λεχώνα τη γυναίκα που μόλις γέννησε και μένει στο κρεβάτι. Πόρο έλεγαν τη διάβαση, το πέρασμα, σήμερα…

Pin It

By continuing to use the site, you agree to the use of cookies. / Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. more information / περισσότερες πληροφορίες

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close