Category

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Category

Λένε ότι αν θέλεις να αλλάξεις κάτι, πρέπει να προσκαλέσεις το χάος. Σε βάθος χρόνου κάτι τέτοιο μάλλον αποδεικνύεται αληθές. Οι άνθρωποι αλλάζουν συνήθως μέσα σε χαοτικές καταστάσεις ή μετά από συνταρακτικά γεγονότα. Π.χ. Απρόσμενη απώλεια ή ασθένεια αγαπημένων ανθρώπων, ένταση ή απώλεια εργασίας, αλλαγή βιοτικού επιπέδου λόγω κρίσης, προσωπική ασθένεια, χωρισμό, κοινωνική αναταραχή, πόλεμο, προσφυγιά, μετανάστευση. Το θέμα είναι όμως τι θα είσαι μετά το χάος. #αλλαγή #χάος #ισορροπία #mindstormGR

– Τίποτα μωρέ. Βλακείες. Ένα φίλο μου που μου έλεγε κάτι. Ότι όταν μιλάς μόνο για yoga, tango, pilates, γκόμενες, extreme sports, ξενύχτια, πουλ μουρ (πουλάω μούρη), ταξίδια και κατάκτηση βουνοκορφών, είσαι Θεός (μεταφορικά). Που και αυτά μέσα στη ζωή είναι. Όταν όμως μιλάς και για πίστη, υπομονή, επιμονή, κατάκτηση ψυχικής γαλήνης και Θεό πραγματικό, μπορεί να είσαι για κάποιους λίγους ή περισσότερους, και μ@λάκας. – Και που καταλήγεις; – Πουθενά ακόμη. Αλλά δεν καταλαβαίνω το ζόρι που τραβάνε με την πάρτη του. Μάλλον αυτοί θα είναι αθάνατοι και αλάθητοι και θα έχουν βρει το νόημα της ζωής. Λες να πάω να τους βρω μπας και ξεστραβωθώ και εγώ; #σκέψεις * Ψάξε να βρεις τρόπους να χαμογελάς. Και αν δεν βρίσκεις, ψάξε περισσότερο. #mindstormGR

Ωφελεί να τρως τα μούτρα σου σε οποιαδήποτε ηλικία, ώστε να αντιλαμβάνεσαι έμπρακτα τους κινδύνους της έπαρσης και την παντοδυναμία της τύχης. Μια ήττα κάμπτει την αυτοπεποίθηση και τον εγωισμό σου. Καταλαβαίνεις ότι είσαι θνητός. Αντίθετα, μια νίκη σου αναπτερώνει το ηθικό και σε γεμίζει περηφάνια. Οι κατραπακιές όμως της ζωής είναι που σε κάνουν πιο δυνατό, πιο κοινωνικό, πιο ηθικό, πιο παρατηρητικό, πιο άνθρωπο. Αν πάρεις χαμπάρι όμως ότι δεν φταίει η κοινωνία για όλα. ‘Εχω συγκρίνει τον ευατό μου σε στιγμές ευφορίας και στιγμές κρίσης. Στις μεν χαρούμενος και σίγουρος για τα πάντα, στις δε σφιγμένος, ψύχραιμος κατόπιν άσκησης αλλά και αβέβαιος για τα πάντα. Ασύγκριτα πιο δύσκολο. Αλλά πραγματικό και σίγουρα ωφέλιμο για το πως αντιλαμβάνεσαι στη συνέχεια τη ζωή σου. #mindstormGR

To get to his or her Disneyland. And sometimes they ask for your help so they can get there. If you feel like it, give them a ride from time to time. It will make both you and them feel good. You will understand eventually that the magic is in giving more to the ones who need it the most. #mindstormGR / www.mindstorm.gr

Τι θα ήθελα να βλέπω online real time. Μιας και φτιάχνονται πολλές πλατφόρμες και λέμε ότι έχουμε πλέον το know how. 1. Τι ποσοστό του ΑΕΠ πάει στην παιδεία και στην υγεία (προϋπολογισμός και απολογισμός) 2. Τι ποσοστό του ΑΕΠ πάει σε αμυντικές δαπάνες (προϋπολογισμός και απολογισμός) 3. Τι ποσοστό αιτήσεων συντάξεων έχουν γίνει και τι ποσοστό συντάξεων έχουν εκκαθαριστεί και αποδοθεί 4. Τι ποσοστό του ΑΕΠ πάει σε βουλευτικές αποζημιώσεις (προϋπολογισμός και απολογισμός). Πόσους βουλευτές έχουμε εμείς και πόσους άλλα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης με παρόμοιο πληθυσμό. Τι αναλογία υπάρχει. 5. Τι ποσοστό των βουλευτών μπορεί να διαβάζει έναν ισολογισμό και να καταλαβαίνει τι γράφει 6. Ποια η πορεία του Χρηματιστηρίου από το 1990 ή ακόμα και πιο πίσω έως σήμερα, με αναφορά στο κόμμα διακυβέρνησης, τον υπουργό Οικονομικών και τον υπουργό Ανάπτυξης και Επενδύσεων 7. Τι ποσοστό των αποφοίτων των Ελληνικών Πανεπιστημίων κάνει δουλειά σχετική με το πτυχίο…

Μία άσκηση για την άντληση είδησης με πραγματικό γεγονός. Το δημιούργησε ο δημοσιογράφος Λάμπης Ταγματάρχης και είναι ενδεικτικότατο ότι “ο δημοσιογράφος δεν πρέπει να πιστεύει ούτε στα μάτια του, αν δεν ερευνήσει πρώτα ένα γεγονός σε όλες τις παραμέτρους του”. * Εδώ θα προσθέσω ότι το ίδιο ισχύει και για τον πολιτικό αλλά και για κάθε ευαισθητοποιημένο πολίτη. “Ο καθηγητής κατά τη διάρκεια του μαθήματος σήκωσε μια φοιτήτρια που καθόταν στην πρώτη σειρά του αμφιθεάτρου και τη φίλησε στο στόμα. Ακολούθως ζήτησε από τους φοιτητές του να καταγράψουν το περιστατικό και να το επεξεργαστούν ως είδηση. Είναι ενδεικτικό ότι μόλις είχε ολοκληρωθεί εκτενέστατη συζήτηση για τους ηθικούς κανόνες στο ρεπορτάζ, τα διλήμματα, την εισβολή στην ιδιωτική ζωή κ.λπ., και είχε επισημανθεί στους φοιτητές η ανάγκη να ερευνούν σοβαρά και να ψάχνουν σε βάθος κάθε θέμα πριν το μορφοποιήσουν ως είδηση. Όλοι οι φοιτητές είδαν το ίδιο ακριβώς περιστατικό και κατέγραψαν…

Στην 6η Δημοτικού, στο 12ο Δημοτικό Σχολείο Πατρών στην Πλατεία Βουδ (προ κατεδάφισης), είχαμε έναν πολύ καλό δάσκαλο. Τον Μαρκόπουλο, αν θυμάμαι καλά. Όσο αυστηρός έπρεπε για τους περισσότερους και πολύ πιο αυστηρός με τον Πολύκαρπο. Ο Πολύκαρπος ήταν ανιψιός του και σκανταλιάρης. Δεν του άρεσε το διάβασμα. Κάθε μέρα έπαιζε έξω στο προαύλιο, χαμογελούσε και πάντα πείραζε ή χάλαγε κάτι. Το τζάμι, την πόρτα, το τετράδιο, τη γλάστρα, την καρέκλα, το κουδούνι, τη βρύση, τη μπάλα, το στρώμα, το θρανίο. Δεν πείραζε τα άλλα παιδιά αλλά το μυαλό του ήταν πάντα στη σκανταλιά. Έτσι δεν περνούσε μέρα που να μην φάει τις ξυλιές του με τον χάρακα. Δύο, τρεις και τέσσερις ξυλιές, μερικές φορές. Ο χάρακας σφύριζε στον αέρα, έπεφτε στην παλάμη του και τον τσουτσούριζε. Και τσουτσούριζε και εμάς που παρακολουθούσαμε και φοβόμασταν μην βρεθούμε στη θέση του. Χαμογελούσε με σφιγμένα τα δόντια, προσπαθούσε να τον πάρει ξώφαλτσα…

Χρειάζεται σοβαρός στοχασμός και μελέτη για αποτελεσματική δράση. Τα θέματα βιωσιμότητας της βιομηχανίας και των καταστημάτων θα συζητούνται για αρκετό καιρό. Οι αιτίες και οι παράγοντες που την επηρεάζουν, πολλαπλασιάζονται. Παγκοσμιοποίηση, κλιματική αλλαγή, υπερπαραγωγή, αποθέματα, υπερκατανάλωση, υπερδανεισμός, υπερβολή, χρέος, κρίση, υποστελέχωση, απορρίμματα, δημόσια υγεία, ανεργία, ανισορροπία. Η ζωή των ανθρώπων δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίζεται με τους γνωστούς συμβατικούς τρόπους. Τα μέχρι τώρα χρησιμοποιούμενα μοντέλα μεγεθών και η υλοποίησή τους δεν συμπεριλαμβάνουν τους απαιτούμενους πολλαπλασιαστές επανεκκίνησης και ανάπτυξης της οικονομίας και σπρώχνουν πιο κάτω τους δείκτες. Δυστυχώς μετά από 10 χρόνια βαθμιαίας και αργής συνειδητοποίησης, η πολιτική δεν έχει σκαλίσει καν την επιφάνεια του προβλήματος. Η βιομηχανία, η εκπαίδευση, η τεχνολογία και η υγεία χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία μιας παγκόσμιας αγοράς και ισορροπίας του φόβου που είναι μαζί στα εύκολα και χώρια στα δύσκολα. Δεν ενδιαφέρονται για την ικανοποίηση των πραγματικών αναγκών της κοινωνίας αλλά την αύξηση του υπολοίπου των…

– Ερ. Τι κάνεις εκεί, μωρέ; Γιατί δεν κοιμάσαι; – Απ. Σκάβω. – Ερ. Και γιατί σκάβεις; – Απ. Οπως είπε και ο Ζορμπάς ή μπορεί και κάποιος άλλος, ψάχνω και εγώ όπως όλοι να βρω τους δαίμονες μου. – Ερ. Και άμα τους βρεις, τι θα κάνεις; Θα μαλώσετε ή θα φιλιώσετε; – Απ. Όπως το σκέφτομαι, ούτε το ένα ούτε το άλλο. Το μόνο που θα κάνω είναι να τους κοιτάξω στα μάτια μια τελευταία φορά και μετά θα τους αποχαιρετήσω. Λέω να προσπαθήσω να αλλάξω παρέες. Καλή Ανάσταση. —

Τηλεκάτσε, Τηλεβράσε, Τηλεφάε, Τηλερούφα, Τηλεκοίτα, Τηλεμάθε, Τηλεδέσε, Τηλεπέσε, Τηλεπιάσε, Τηλεγράψε, Τηλεψόφα, Τηλεθάψε, Τηλεκλάψε, Τηλεπλέρω, Τηλεπάρε, Tηλεδώσε, Τηλεσώσε. Τηλενταραβέρι να γίνεται, ρε παιδάκι μου. — #τηλε_σώστε_μας #mindstormGR / www.mindstorm.gr

//βλάπτει// Κι αφού νοιαζόσατε τόσο πολύ για την υγεία μας, βγάλτε τις ετικέτες “βλάπτει” απ’ τα πακέτα των τσιγάρων και κολλήστε τις, στα κούτελα τ’ ανθρώπων. Ιδίως των αχάριστων. Αλλά και στα κούτελα των παρακάτω : – των συνεχώς βολεμένων (no problem) – των διαρκώς αποσπασμένων (άνευ χαρτοφυλακίου) – των επί παντός επιστητού προβεβλημένων – των υπογείως δικτυωμένων (κονέ) – των πανταχόθεν μελωμένων (κουτάλα) – των αιωνίως πολυχρονεμένων (λόγω ονόματος και μόνο) – των ονειροπαρμένων (στα σύννεφα πετάω και όλους τους πηδάω) – των κολλημένων (που τους ενδιαφέρει μόνο ο μικρόκοσμος τους) – των βλαμένων (που είναι ανίκανοι να ανιχνεύσουν τι συμβαίνει γύρω τους) – των τελείως αραγμένων – των απολύτως προσκυνημένων – των πάντα κοστουμαρισμένων – των δήθεν εξευγενισμένων – των πλήρως συμβιβασμένων – των ευκρινώς μαρκαρισμένων – των ανερυθρίαστα παραταγμένων – των εκ του μακρόθεν προβληματισμένων – των εκ της θεωρίας και μόνο κατατρεγμένων Αυτοί γίνεται να μπουν…

– O Γιάννης άρχισε την ημέρα του νωρίς, βάζοντας το ξυπνητήρι του στις 6 το πρωί MADE IN SWITZERLAND. – Σηκώθηκε από το κρεβάτι του MADE IN SWEDEN. – Έφτιαξε τον καφέ του PRODUCED IN BRAZIL. – Ξυρίστηκε με την ηλεκτρική του μηχανή MADE IN GERMANY. – Έβαλε αποσμητικό MADE IN BELGIUM. – Φόρεσε το πουκάμισο του MADE IN TURKEY, τις κάλτσες του MADE IN EGYPT και τα παπούτσια του MADE IN ITALY. – Έφτιαξε τα αυγά του στην ηλεκτρική κουζίνα MADE IN KOREA. – Έριξε μια ματιά στο laptop του MADE IN JAPAN. – Είδε την ηλεκτρονική αλληλογραφία του MADE IN USA. ακούγοντας το ραδιόφωνο του MADE IN TAIWAN. – Σηκώθηκε από την κουζίνα MADE IN ITALY. – Μπήκε στο αυτοκίνητο MADE IN SPAIN, το γέμισε με βενζίνη από SAUDI ARABIA και συνέχισε να ψάχνει για δουλειά στην ΕΛΛΑΔΑ. Στο τέλος μιας άκαρπης ημέρας στο ψάξιμο για δουλειά .…

Στέκεται δίπλα μας. Μας μιλά, μας νουθετεί, μας διορθώνει, μας φωνάζει, μας θυμώνει. Και εμείς κοιτάμε αλλού. Ψιλά (ψηλά), χαμιλά (χαμηλά), α ν ο ρ θ ό γ ρ α φ α π ρ ο σ μ έ ν ο υ μ ε το μάννα εξ ουρανού και ξεχνάμε τη μάνα που είναι δίπλα μας. Εμείς ψάχνουμε τη βολή. Την καλή. Την αρπαχτή. Τη στριφογυριστή. Την καπακωτή. Η μάνα μας λέει, “Παιδάκι μου τι κάνεις; Που κοιτάς; Δεν καταλαβαίνεις ότι “βρέξεις κώλο, φας ψάρι”. Και που μπορεί και να τον βρέξεις και ψάρι να μην φας. Αλλά εμείς και οι ξένοι που μας συμβουλεύουν, ξέρουμε καλύτερα. Ξεχνάμε τη μάνα και περιμένουμε το μάννα. Και το μάννα δεν έρχεται. Ή ακόμα χειρότερα, έρχεται πρόσκαιρα και μετά το πληρώνεις με τόκο. Και τότε αρχίζουν τα γλέντια και από το “άσε μας, ρε μάνα” περνάμε στο “αχ, ρε μάνα”. Και όμως δεν μαθαίνουμε.…

Πότε θα πάμε για δουλειά; Πότε θα ανοίξουν τα σχολειά; Πότε θα σβήσει η φωτιά; Πότε θα έρθει η λαλιά; Πότε θα ανέβουμε βουνά; Πότε θα βγω στη ρεματιά; Πότε θα ρίξω ζεμπεκιά; Πότε θα νιώσουμε καλά; Πότε θα έρθουμε κοντά; Πότε θα ανοίξουμε πανιά; Πότε θα πάμε πιο μακριά; FB Tags : #mindstormGR

Στην ερώτηση γιατί έχεις νεύρα, δεν απαντάω πια. Διαγράφω μήνυμα, επαφή και άνθρωπο. Θεσμοί, μνημόνια, αξιολογήσεις, οικονομική κρίση, διαχείριση λογαριασμών, διαχείριση σχέσεων, θέματα υγείας συγγενικών προσώπων, θάνατοι φιλικών προσώπων, σκάνδαλα, απώλεια κοινωνικής και πολιτικής μνήμης, αποστασιοποίηση, χωρισμοί, μετανάστευση νέων στο εξωτερικό, κορωνοϊοί, φόβος ανταλλαγής χειραψίας, αποφυγή εναγκαλισμού, κατ’ οίκον περιορισμοί, ακύρωση κοινωνικών, αθλητικών και επαγγελματικών εκδηλώσεων, νταήδες, απειλές, ακταιωροί, αμφισβήτηση, φουσκωτά, παραβιάσεις, φράχτες, χημικά, εμπορευματοποίηση του ανθρώπινου πόνου, διαχείριση δυσανάλογου εισερχόμενου προσφυγικού-μεταναστευτικού κύματος, κλιματική αλλαγή, πλημμύρες, φωτιές, δόσεις, ρυθμίσεις, αναβολές, όλα εδώ. Και από πάνω, σου πωλούνται συστηματικά και συστημικά τα κάτωθι : ▪︎το παραμύθι αργήσαμε αλλά σε χρεώσαμε και μάθαμε στο σβέρκο σου, ▪︎ολίγον ελπίδα με πολλές δόσεις με 1% το μήνα προσαύξηση καθώς και ▪︎προσωρινή αναστολή 2 μηνών τυχόν πρόσθετων εισπρακτικών μέτρων. Και όταν ρωτάς και εσύ την παρέα γιατί δεν παίρνουμε μαζί παιδιά το βάρος των πολιτικών, οικονομικών και γεωστρατηγικών επιλογών μας, η απάντηση είναι ότι εμείς…

Είναι αστείο. Φτιάχνουμε και χρησιμοποιούμε τα πάντα έτσι ώστε να αποκτήσουμε και να διατηρήσουμε τον έλεγχο. Των πραγμάτων, των πόρων, των ανθρώπων, των ζώων, των καταστάσεων. Όταν όμως καταφέρνουν και μας μαντρώνουν οι άλλοι, νιώθουμε εγκλωβισμένοι και φτάνουμε στην έκρηξη, την κρίση και την κατάθλιψη. Είμαστε πάντα χρήσιμοι ως μέλη μιας ομάδας με συγκεκριμένο ρόλο για συγκεκριμένα πράγματα και πάντα ενοχλητικοί ως άνθρωποι με λόγο στα πράγματα. Το μάντρωμα αυτό γίνεται με διάφορους τρόπους. Με τη φωνή, με το γάβγισμα, με τη συνήθεια, με την προσβολή, με την ανάδειξη του εγώ, με το τάξιμο (υπόσχεση). Αργά και προσεκτικά. Να μην το καταλάβουμε. Και ξάφνου εκεί που νομίζουμε ότι όλα είναι καλά, τα πράγματα αλλάζουν. Η πόρτα κλείνει και ασφαλίζει. Ο χώρος μας πλέον είναι περιορισμένος. Είμαστε αναλώσιμοι. Η φωνή μας δεν ακούγεται. Γίνεται βοή μαζί μαζί με όλες τις άλλες. Υπάρχει πλέον μόνο μια φωνή. Αυτού που μας σαλαγάει (δείχνει…

Πάλι με χρόνια με καιρούς τραγούδια θα ζητούμε τα ξύδια θα τα πιούμε γραβάτα θα φορούμε στην πίστα θ’ ανεβούμε λίγο θα κουνηθούμε και λεοπάρ θα δούμε. — FB Tags : #mindstormGR

“Κοστίζει τόσο πολύ να είσαι ένα πλήρες ανθρώπινο πλάσμα, που υπάρχουν ελάχιστοι που έχουν το πάθος και το κουράγιο να πληρώσουν το τίμημα. Χρειάζεται κανείς να εγκαταλείψει εντελώς την αναζήτηση ασφαλείας και να ρισκάρει απλώνοντας και τα δυο του χέρια. Πρέπει ν’ αρπάξει και να αγκαλιάσει τη ζωή σαν εραστής”. ~ ΜΟΡΙΣ ΓΟΥΕΣΤ Η ανταμοιβή έρχεται μετά από το ρίσκο, όχι αντίστροφα. FB Tags : #ρίσκο #ζωή #ανταμοιβή

Pin It

By continuing to use the site, you agree to the use of cookies. / Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. more information / περισσότερες πληροφορίες

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close