Σκόρπιες ατημέλητες σκέψεις Οικονομική θέση (το πριν, το τώρα και το μετά για μια μεγάλη ομάδα ανθρώπων) Πας κάπου, ακούς πράγματα για το επιχειρείν και οι μνήμες ξυπνούν. Έρχονται στο μυαλό σου εικόνες, ιστορίες και διάλογοι από το παρελθόν και σε τριβελίζουν. Εικόνες με στοιχεία κοινά, εικόνες με στοιχεία σκληρά, εικόνες ζωής, εικόνες κλωστής. Τι θέλεις πάλι και τα σκαλίζεις (το πριν); Αφού σου λένε τώρα, κοίτα μόνο μπροστά (το τώρα και πιο πολύ το μετά). Ψάξε για όραμα, πίστη και πάθος για να φτάσεις στην κορυφή σου. Δεν υπάρχει λέει το δεν γίνεται. Υπάρχει μόνο το μπορώ. Βρες το μέσα στο δικό σου όνειρο. Κάνε και business plan ασκαρδαμυκτί. Κάνε τη δική σου υπέρβαση. Ρίξε σπόρο σήμερα, να θερίσεις αύριο και να φας μεθαύριο. Έλα όμως που όποιος τρώει, κάποιον πρέπει να φάει σήμερα. Και αυτός ο κάποιος που πρέπει να φάει ο άλλος, ενδέχεται να είσαι εσύ. Που…
Πώς αλλάζουν οι καιροί Πρώτα κάποιοι λέγαμε ‘ΑΝΟΙΞΑΜΕ’, ευχαριστούσαμε τους πελάτες για την προτίμησή τους στο πρόσωπό μας, τους χαμογελούσαμε και τους ενημερώναμε για τις νέες μας δραστηριότητες. Τώρα κάποιοι λέμε πάλι καλά που ‘ΔΕΝ ΚΛΕΙΣΑΜΕ’ ακόμα και μένουμε δήθεν ανοιχτοί, ευχαριστούμε τους πελάτες για την προτίμησή τους στη μάσκα μας και στη μάρκα μας μέχρι σήμερα γιατί για αύριο δεν ξέρουμε ακόμα, τους σκανάρουμε με σοβαρό ύφος και τους ενημερώνουμε με αποσιωπητικά… ότι παραμένουμε ενεργοί και ανταγωνιστικοί. BLACK FRIDAY, BLACK WEEK, BLACK MONTH και πάει λέγοντας. Και το κάνουμε παρότι υποτιμημένοι, πνευματικά διαταραγμένοι, ενεργειακά χρεωμένοι, επαγγελματικά καβουρδισμένοι και κοινωνικά μπερδεμένοι. Καρτούλα ή μετρητά σήμερα; Πάρε, με καρτούλα, πάρε. Και δώσε, δώσε. Νταραβέρι να γίνεται, το pos να δουλεύει και η τραπεζική προμήθεια και το φπα να ανεβαίνει. #σκόρπιες_ατημέλητες_σκέψεις #εμπόριο #αγορά #seadeGR
->Κάπου στον κόσμο κάποιος χρησιμοποιεί την τουαλέτα ΑΜΕΑ για αποθήκη. ->Κάπου στον κόσμο κάποιος χρησιμοποιεί την τουαλέτα ΑΜΕΑ στο ισόγειο γιατί δεν θέλει να πάει στην κανονική που είναι στον 1ο όροφο. ->Κάπου στον κόσμο κάποιος χρησιμοποιεί τη διάβαση ΑΜΕΑ γιατί δεν θέλει να χάσει άλλο χρόνο για να παρκάρει. ->Κάπου στον κόσμο κάποιος χρησιμοποιεί τη θέση του γιατί θεωρεί ότι είναι κάποιος. Κάπου στον κόσμο κάποιος πρέπει να αρχίσει να χρησιμοποιεί περισσότερο το μυαλό του, λιγότερο τη βολή του και να σταματήσει να θεωρεί ότι είναι κάποιος. Αν δεν το κάνει ο ίδιος, θα το κάνει σίγουρα η ζωή. Θα βρεθεί κάποιος κάπου και θα του πει κάτι. Και μετά θα ψάχνει να βρει και αυτός ο κάποιος, γιατί η ζωή, του φέρθηκε κάπως. #mindstormGR
Κρατάει χρόνια αυτή η κολώνια Όταν θέλεις να κάνεις κριτική, ξεκίνα από τα μικρά τα δικά σου και κράτα κανά χαρτάκι ενημέρωσης στην τσέπη σου ή πέτα το σε κάποιο καλάθι έστω και λίγο πιο πέρα. Το μπινελίκι σίγουρα ξέρουμε να το ρίχνουμε όταν δεν δουλεύει το μηχάνημα ανάληψης. Το μπινελίκι ξέρουμε να το ακούμε όταν δεν δουλεύει το μυαλό μας; Μάλλον είναι πολύ μεγάλο το χαρτάκι και δεν χωράει στην τσέπη μας. Πλ Βουδ, 12.11.2022 #πραγματικότητα #mindstormGR
– Ερ. Με τι ασχολείσαι τελευταία; – Απ. Διαβάζω για τα ρήματα ζαλίζω, ποτίζω, καθορίζω και καθαρίζω. Προσπαθώ να καταλάβω τη διαφορά μεταξύ ενεργητικής και παθητικής φωνής. Άλλο το ζαλίζω και άλλο το ζαλίζομαι. Άλλο το ποτίζω και άλλο το ποτίζομαι. Αλλο το καθορίζω και άλλο το καθορίζομαι. Άλλο το καθαρίζω και άλλο το καθαρίζομαι.
Στην Πάτρα, γύρω στις 5 το απόγευμα στις 25 ή 26/10/21, περπατώ στη Γούναρη και στη διασταύρωση με την 25ης Μαρτίου, βλέπω ένα ζευγάρι με μωρό στο καρότσι να ξεκινά να διασχίσει τη διασταύρωση. Πηγαίνουν μια μικρή βόλτα μαζί με το μωρό τους. Κοντοστέκονται γιατί ένα Peugeot 208 με αθηναϊκές πινακίδες βρίσκεται στη μέση της διασταύρωσης και έρχεται προς το μέρος τους. Η νεαρή οδηγός όχι πάνω από 25 ετών με μοντέρνο παρουσιαστικό και σένιο φιμέ γυαλί, κόβει ταχύτητα, τους χαμογελά και τους παροτρύνει να περάσουν πρώτα αυτοί τη διάβαση. Της κάνουν νεύμα, την ευχαριστούν, προχωρούν και η νεαρή οδηγός απαντά “να είστε καλά”. Με το που περνάνε τη διάβαση και δεν την βλέπουν πλέον (αλλά τη βλέπω εγώ), η νεαρή οδηγός αλλάζει απότομα ταχύτητα, τους στέλνει στο διάολο κανονικότατα, κοιτάζεται στον καθρέφτη, φτιάχνει το μαλλί και συνεχίζει αγέρωχα την πορεία της. Μέχρι το επόμενο σκηνικό και το επόμενο στόλισμα.…
– Τι έχεις; – Τίποτα σοβαρό, μωρέ. Σκέφτομαι ότι τo πράγμα πάει όλο και καλύτερα. Αυξάνονται εκθετικά οι αριθμοί. Οι δόσεις. Οι αναβολές. Οι ανακοπές. Τα κρούσματα. Οι διασωληνωμένοι. Οι πεθαμένοι. Οι πυροβολημένοι. Οι ψεκασμένοι. Οι τρομοκρατημένοι. Οι χωρισμένοι. Οι καταφρονεμένοι. Οι θολωμένοι. Οι ξιπασμένοι. Οι φανατισμένοι. Οι υπερχρεωμένοι. Οι απογοητευμένοι. Τους τελευταίους μάλιστα τους ταλαιπωρεί μια εξαντλητικά ανεξάντλητη πνευματική και σωματική κόπωση στην αναζήτηση της επαναφοράς της ομαλότητας στη ζωή τους. Δυστυχώς έχει και περενέργειες η κατάσταση αυτή. Μια εξαντλητικά ανεξάντλητη αδιαφορία για τα πάντα, μια επιθετικότητα στη συμπεριφορά τους και μια αποστροφή για την εξαντλητικά ανεξάντλητη λίστα προϋποθέσεων που ενδεχομένως να οδηγήσουν στην επίτευξη αυτής της ομαλότητας. Δεν είναι δα και τίποτα σοβαρό. Έτσι δεν είναι; Σε κάποια από τις παραπάνω κατηγορίες δεν ανήκουμε όλοι; Παρεμπιπτόντως, μήπως βρίσκεται κανενός σας ένα Zanax δανεικό για να τη βγάλουμε καθαρή και σήμερα; Γιατί χωρίς δάνειο, τόκο, κάρτα, pos και προϋποθέσεις,…
Addicted to story – Εθισμένοι στην ιστορία We are as a species, addicted to story. Even when the body goes to sleep, the mind stays up all night, telling itself stories. ~ Τζόναθαν Γκότσχολ (Jonathan Gottschall) Συγγραφέας – Writer Ως είδος, είμαστε εθισμένοι στην ιστορία. Ακόμα και όταν το σώμα μας πάει για ύπνο, το μυαλό μας μένει ξύπνιο και φτιάχνει τις δικές του ή τις δικές μας ιστορίες.
Only great pain, the long, slow pain that takes its time… compels us to descend to our ultimate depths… I doubt that such pain makes us “better”; but I know it makes us more profound… From such abysses, from such severe sickness, one returns newborn, having shed one’s skin… with merrier senses, with a second dangerous innocence in joy, more childlike and yet a hundred times subtler than one has ever been before. Quote by Friedrich Nietzsche Ελεύθερη μετάφραση στα ελληνικά Μόνο ο μεγάλος πόνος, ο μακρύς, αργός πόνος που παίρνει τον χρόνο του… μας αναγκάζει να κατέβουμε στα έσχατα βάθη μας… Αμφιβάλλω αν αυτός ο πόνος μας κάνει «καλύτερους» – αλλά ξέρω ότι μας κάνει να ψάξουμε βαθύτερα μέσα μας… Από τέτοιες αβύσσους, από τέτοια βαριά αρρώστια, επιστρέφει κανείς αναγεννημένος, έχοντας αποτινάξει το δέρμα του… με πιο χαρούμενες αισθήσεις, με μια δεύτερη επικίνδυνη αθωότητα στη χαρά, πιο παιδική και…
Στην κρίση άμα σου δίνουν ομπρέλα, μην φοβάσαι τίποτα. Αρκεί να μην είσαι στη θάλασσα. Ομπρελοσκεπασμένοι και θαλασσοδαρμένοι και ουχί ονειροπαρμένοι δηλ. όσοι ακόμα αναπνέετε, σκέπτεστε και μπορείτε και να πράττετε, ενωθείτε. Ανταλλάξτε απόψεις. Κάντε κάτι μαζί. Κάτι όμως εκ των έσω. Όχι κάτι απ’ έξω και μόνο για το θεαθήναι. Μια συζήτηση, μια πράξη αλληλεγγύης, μια συλλογή πληροφοριών, μια συνεργασία. Μικρό στην αρχή, μεγαλύτερο ίσως στο μέλλον. Ή καθίστε και περιμένετε. Η επόμενη πατητή είναι πιο κοντά απ’ ότι νομίζετε. Γιατί οι πιο πάνω πάντα θέλουν να είναι από πάνω.
