Ο συλλογισμός και η συλλογική αποδόμηση της φερεγγυότητας μιας διαφορετικής προσέγγισης ενός προβλήματος Τι έγινε πάλι; Πάλι συλλογίζεσαι; Που βόσκεις; Tι λογαριάζεις; Το λογαριάζεις σωστά; Πόσο γρήγορα; Πόσο ορθά; Από ποια σκοπιά; Από ποια τσέπη; Από ποια βάση; Σε ποια φάση; Σκέφτομαι ότι μπορεί να φτάνει και ένα μόνο λάθος στην προπαίδεια για να σου την πέσουν και να προσπαθήσουν να σου αφαιρέσουν όλη την παιδεία που έχεις. Γιατί έτσι δουλεύει τις περισσότερες φορές το σύστημα. Σε περιμένει στη γωνία για να σε στριμώξει, να σε αποδομήσει και να κρατήσει λίγο ακόμα ότι το ίδιο έχει δομήσει. #mindstormGR
Χθες το μεσημέρι πήγα στο περίπτερο να πάρω ένα μπουκαλάκι νερό. Είχα στο χέρι μου ένα χαρτονόμισμα των 20 ευρώ και μια χρεωστική κάρτα μήπως και μου την πει ο περιπτεράς γιατί δεν είχα ψιλά. Του δείχνω το μπουκαλάκι και τον ρωτάω αν έχει ρέστα από εικοσάρικο ή προτιμά κάρτα. Και μου απαντά: Μετρητά. Δεν χρειάζεται να πιει νερό και ο τραπεζίτης. Ορίστε τα ρέστα και η απόδειξή σας. Αυτά. Έλα μου. #reality #σκέψεις #στιχομυθίες
Οι μικρές εκδοχές του ευατού μας Αν μπορούσαμε να συναντήσουμε τις μικρές εκδοχές του εαυτού μας, τι θα μας έλεγαν άραγε; Ίσως να μας θύμιζαν να παραμένουμε περίεργοι, να συνεχίζουμε να μαθαίνουμε, να δοκιμάζουμε νέες ιδέες και —κυρίως— να μη χάνουμε τη χαρά της δημιουργίας. Γιατί πίσω από κάθε μεγάλο project, κάθε νέα τεχνολογία και κάθε επαγγελματικό βήμα υπάρχει πάντα κάτι πολύ απλό: μια μικρή ιδέα που κάποιος αποφάσισε να πάρει στα σοβαρά. Και σήμερα, με την Τεχνητή Νοημοσύνη, ακόμη και μια απλή φωτογραφία μπορεί να γίνει αφορμή για μια ολόκληρη μικρή ιστορία. Same person. Bigger possibilities. #ArtificialIntelligence #AI #Creativity #Innovation #Learning #Technology #PersonalGrowth #MiniMe
«Η μεταθανάτια κατασκευή του σπουδαίου ή Για ένα καλλιτεχνικό πεδίο που αφανίζει τους σημαντικούς εν ζωή και τους αποθεώνει όταν πλέον δεν μπορεί να τους ακούσει.» Ο θάνατος του Νίκου Καλογερόπουλου επιβάλλει, σχεδόν αμείλικτα, μια πολύ δυσκολότερη συζήτηση για μία από τις πιο εδραιωμένες και συγχρόνως περισσότερο αποσιωπημένες έξεις του ελληνικού καλλιτεχνικού πεδίου: την εκπληκτική του ικανότητα να αποσύρει από την ενεργό ορατότητα σημαντικούς δημιουργούς όσο ακόμη ζουν και να ανακαλύπτει εκ νέου το μέγεθός τους όταν ο θάνατος έχει καταστήσει την αναγνώριση ακίνδυνη, ανέξοδη και τελεσίδικη. Πρόκειται για μια ιδιότυπη οικονομία συμβολικής εξουσίας, η οποία σπανίως χρειάζεται να απαγορεύσει ή να απορρίψει ρητά. Αρκεί να αφαιρέσει σταδιακά την παρουσία. Να μη σε καλέσει. Να μη σε συμπεριλάβει. Να μη σου αναθέσει. Να μη σε ρωτήσει. Να μη σε θεωρήσει πλέον συνομιλητή του παρόντος. Και κάποτε, χωρίς καμία επίσημη πράξη αποκλεισμού, να σε έχει ήδη μεταφέρει από την περιοχή της…
We made a short film that asks one question: what is reality? For a year, every AI film we made answered it for us: you could still tell. Then BytePlus handed us Seedance 2.0 in native 4K, and we couldn’t. Filmmakers have a word for footage clean enough to ship: final pixel. AI video has never been there, because resolution was always the ceiling. This is the first time the frame held everything we asked of it. It finally looks the way we imagined it. “Reality is our workshop. Imagination is our tool.” View this post on Instagram A post shared by Amir D (@starks_arq) Watch REALITY in 4K, then try it yourself: @BytePlusGlobal @lumina_ai_aiart https://lnkd.in/eD6Swyda
During a live concert, an unexpected phone ringing is usually enough to interrupt the performance and break the atmosphere. However, Polish pianist Waldemar Malicki transformed that moment into one of the most memorable displays of musical improvisation. Instead of reacting with frustration, he instantly recognized the familiar Nokia ringtone-derived from Francisco Tárrega’s 1902 guitar composition Gran Vals-and seamlessly incorporated it into his performance. What could have been an awkward interruption became a brilliant demonstration of quick thinking, creativity, and exceptional musicianship, leaving the audience laughing and applauding rather than apologizing for the distraction. Malicki’s response highlighted the qualities that have made him one of Poland’s most respected concert pianists and musical entertainers. His effortless transition from the original repertoire into a lively improvisation showcased not only remarkable technical skill but also an extraordinary sense of humor and stage presence. Moments like these remind us that great musicians are defined not…
Κάποτε σε μια εκδήλωση κάποια χρόνια πίσω, άκουσα κάποιον επιτυχημένο εκείνη την εποχή να λέει ότι πρέπει να γίνει μια “συνομωσία” των ικανών. Χαμογέλασα και σκέφτηκα τι ωραία που είναι η ελληνική γλώσσα. Λες να γίνει κάτι; ‘H είναι πολύ καλό για να είναι αληθινό. Η σημερινή κατάσταση δείχνει ότι αντί να γίνει μια “συνομωσία” των ικανών έγινε μια “συνωμοσία” διαχειριστών πλατφορμών οφειλών, συμβιβασμών, αξιών, παραχωρήσεων, περικοπών, αντιδράσεων καθώς και κατά περίπτωση και εφόσον βολεύει, ερμηνειών και έννομων αποτελεσμάτων. #reality
— Harold Bloom What would Professor Bloom say people will get from reading Shakespeare and Chaucer? I can go on for some time. The first place I would say cognitive power. That is to say an increase in one’s ability to think, in one’s ability to write. View this post on Instagram A post shared by @philosophical.ramblings
Politics 1) The usefulness of a voter’s mind is in its readiness to follow volatile guidance and pay for it. 2) The usefulness of a politician’s mind is in its readiness to give volatile guidance and get paid fot it. — Πολιτική 1) Η χρησιμότητα του μυαλού ενός ψηφοφόρου βρίσκεται στην ετοιμότητά του να ακολουθεί ευμετάβλητες καθοδηγήσεις και να πληρώνει γι’ αυτές. 2) Η χρησιμότητα του μυαλού ενός πολιτικού βρίσκεται στην ετοιμότητά του να δίνει ευμετάβλητες καθοδηγήσεις και να πληρώνεται γι’ αυτές. #mindstormGR #thoughts / fb : mindbook.eu
🚀 Ένα μικρό Python automation που κάνει κάτι πολύ ανθρώπινο. Το script: ✅ Ελέγχει αυτόματα ποιοι έχουν ονομαστική εορτή σήμερα✅ Συγκρίνει τα δεδομένα με αρχείο επαφών Excel✅ Εντοπίζει ποιοι γνωστοί/πελάτες γιορτάζουν ✅ Δίνει επιλογή αποστολής ευχών μέσω Outlook ή Gmail✅ Επιτρέπει επιλογή όλων ή συγκεκριμένων επαφών με αρίθμηση✅ Χρησιμοποιεί .env για ασφαλή διαχείριση credentials Μικρές αυτοματοποιήσεις σαν αυτές μπορούν να εξοικονομήσουν χρόνο και να βοηθήσουν στη διατήρηση πιο προσωπικών σχέσεων με πελάτες και συνεργάτες. Python script: “C:\PythonPrograms\nameday_tracker\nameday_tracker_4.py” Contacts : “C:\PythonPrograms\nameday_tracker\contacts_for_nameday_tracker.xlsx”
Η προκατάληψη της γραβάτας Ερ. Τι είναι πάλι; Τι συμβαίνει; Απ. Τίποτα μωρέ. ‘Εχω λίγο τα νεύρα μου. — Ερ. Γιατί; Απ. Έκανα για άλλη μια φορά ένα κοινωνικό πείραμα που έχω κάνει και στο παρελθόν και δυστυχώς τα αποτελέσματα ήταν τα ίδια. — Ερ. Δηλαδή; Απ. Δηλαδή είπα τα ίδια πράγματα στο ίδιο περίπου κοινό σε διαφορετικές ημέρες με διαφορετικό ντύσιμο. Την μια ημέρα φορούσα αθλητικά ρούχα και ήμουν αξύριστος. Και την άλλη ημέρα, φορούσα κοστούμι και ήμουν ξυρισμένος. — Ερ. Και τι έγινε; Απ. Την μια ημέρα έλεγα βλακείες και δεν με πρόσεχε κανείς και την άλλη ημέρα τα έλεγα σωστά και με πρόσεχαν πολύ περισσότεροι.
Η οδός Μπουμπουλίνας και ο Φούφουτος… του Θανάση Κούστα στον ΝΕΟΛΟΓΟ της 30.4.2026 Η οδός Μπουμπουλίνας, βρίσκεται στην καρδιά της συνοικίας Τσιβδί, όπως ονομάζεται η περιοχή από την εποχή του Μεσαίωνα. Και ο λόγος είναι πως οι Εβραίοι που δραστηριοποιούνταν στην περιοχή, συχνά έκαναν συναλλαγές με κίβδηλα νομίσματα, δηλαδή ψεύτικα. Αυτό σημαίνει πως η γειτονιά αυτή και λόγω της άμεσης γειτνίασης με την θάλασσα, είχε ζωή και σημαντική δραστηριότητα. Σήμερα, η Μπουμπουλίνας είναι ένα ήσυχος δρόμος, με πολλά μαγαζιά κλειστά και λίγα ανοιχτά αλλά με πλούσια ιστορία. Κι έτσι αν βρεθούμε στον δρόμο αυτό την δεκαετία του 1960, περίοδος που ήταν σε μεγάλη ακμή, θα χορτάσουμε εικόνες, φωνές, περίεργους και σπάνιους ήχους, μυρωδιές ανυπόφορες αλλά και ευωδιαστές. Στην γωνία του δρόμου αυτού με την Γούναρη ήταν το καφενείο του Καβρίκα, που άνοιγε αχάραγα για να σερβίρει τους καφέδες στους εργάτες των σωματείων Λιμένος, Προλιμένος και Ξηράς αλλά και στους Καραγωγείς…
Ενός λεπτού σιγή (*για τη νέα ορθογραφία, τη νέα γεωγραφία, τη νέα ερμηνεία, τη meta-βαση <μετάβαση> ή meta-σταση <μετάσταση> και τη νέα οικονομία) Ενός λεπτού σιγή για εκείνο το μαντήλι που ξηλώθηκε κι έμεινε «μαντίλι», – για την εταιρεία που διαλύθηκε κι έγινε «εταιρία», – *για την προκοπή που εκποιήθηκε και έγινε <αποκοπή>, – *για το μετά τιμής που επανεκτιμήθηκε και έγινε <μισοτιμής>, – για τη βρωμιά που λερώθηκε κι έγινε «βρομιά», – για τον χλωμό που τρόμαξε κι έγινε «χλομός», – για το πηρούνι που έσπασε κι έγινε «πιρούνι», – για το συγγνώμη που, έλεος, γίνεται «συγνώμη», – για το ρήμα γλυτώνω που δε γλύτωσε κι έγινε «γλιτώνω», – για το παληκάρι που λύγισε κι έγινε «παλικάρι», – για την μπύρα που ξίνισε κι έμεινε «μπίρα», – για τη χρεωκοπία που έγινε «χρεοκοπία» και τη φοβόμαστε περισσότερο, – για την περηφάνεια που ντροπιάστηκε κι έγινε «περηφάνια», – για τον…
