Category

ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Category

Κάποτε σε μια εκδήλωση κάποια χρόνια πίσω, άκουσα κάποιον επιτυχημένο εκείνη την εποχή να λέει ότι πρέπει να γίνει μια “συνομωσία” των ικανών. Χαμογέλασα και σκέφτηκα τι ωραία που είναι η ελληνική γλώσσα. Λες να γίνει κάτι; ‘H είναι πολύ καλό για να είναι αληθινό. Η σημερινή κατάσταση δείχνει ότι αντί να γίνει μια “συνομωσία” των ικανών έγινε μια “συνωμοσία” διαχειριστών πλατφορμών οφειλών, συμβιβασμών, αξιών, παραχωρήσεων, περικοπών, αντιδράσεων καθώς και κατά περίπτωση και εφόσον βολεύει, ερμηνειών και έννομων αποτελεσμάτων. #reality

— Harold Bloom What would Professor Bloom say people will get from reading Shakespeare and Chaucer? I can go on for some time. The first place I would say cognitive power. That is to say an increase in one’s ability to think, in one’s ability to write. View this post on Instagram A post shared by @philosophical.ramblings

Politics 1) The usefulness of a voter’s mind is in its readiness to follow volatile guidance and pay for it. 2) The usefulness of a politician’s mind is in its readiness to give volatile guidance and get paid fot it. — Πολιτική 1) Η χρησιμότητα του μυαλού ενός ψηφοφόρου βρίσκεται στην ετοιμότητά του να ακολουθεί ευμετάβλητες καθοδηγήσεις και να πληρώνει γι’ αυτές. 2) Η χρησιμότητα του μυαλού ενός πολιτικού βρίσκεται στην ετοιμότητά του να δίνει ευμετάβλητες καθοδηγήσεις και να πληρώνεται γι’ αυτές. #mindstormGR #thoughts / fb : mindbook.eu

🚀 Ένα μικρό Python automation που κάνει κάτι πολύ ανθρώπινο. Το script: ✅ Ελέγχει αυτόματα ποιοι έχουν ονομαστική εορτή σήμερα✅ Συγκρίνει τα δεδομένα με αρχείο επαφών Excel✅ Εντοπίζει ποιοι γνωστοί/πελάτες γιορτάζουν ✅ Δίνει επιλογή αποστολής ευχών μέσω Outlook ή Gmail✅ Επιτρέπει επιλογή όλων ή συγκεκριμένων επαφών με αρίθμηση✅ Χρησιμοποιεί .env για ασφαλή διαχείριση credentials Μικρές αυτοματοποιήσεις σαν αυτές μπορούν να εξοικονομήσουν χρόνο και να βοηθήσουν στη διατήρηση πιο προσωπικών σχέσεων με πελάτες και συνεργάτες. Python script: “C:\PythonPrograms\nameday_tracker\nameday_tracker_4.py” Contacts : “C:\PythonPrograms\nameday_tracker\contacts_for_nameday_tracker.xlsx”

Η προκατάληψη της γραβάτας Ερ. Τι είναι πάλι; Τι συμβαίνει; Απ. Τίποτα μωρέ. ‘Εχω λίγο τα νεύρα μου. — Ερ. Γιατί; Απ. Έκανα για άλλη μια φορά ένα κοινωνικό πείραμα που έχω κάνει και στο παρελθόν και δυστυχώς τα αποτελέσματα ήταν τα ίδια. — Ερ. Δηλαδή; Απ. Δηλαδή είπα τα ίδια πράγματα στο ίδιο περίπου κοινό σε διαφορετικές ημέρες με διαφορετικό ντύσιμο. Την μια ημέρα φορούσα αθλητικά ρούχα και ήμουν αξύριστος. Και την άλλη ημέρα, φορούσα κοστούμι και ήμουν ξυρισμένος. — Ερ. Και τι έγινε; Απ. Την μια ημέρα έλεγα βλακείες και δεν με πρόσεχε κανείς και την άλλη ημέρα τα έλεγα σωστά και με πρόσεχαν πολύ περισσότεροι.

Η οδός Μπουμπουλίνας και ο Φούφουτος… του Θανάση Κούστα στον ΝΕΟΛΟΓΟ της 30.4.2026 Η οδός Μπουμπουλίνας, βρίσκεται στην καρδιά της συνοικίας Τσιβδί, όπως ονομάζεται η περιοχή από την εποχή του Μεσαίωνα. Και ο λόγος είναι πως οι Εβραίοι που δραστηριοποιούνταν στην περιοχή, συχνά έκαναν συναλλαγές με κίβδηλα νομίσματα, δηλαδή ψεύτικα. Αυτό σημαίνει πως η γειτονιά αυτή και λόγω της άμεσης γειτνίασης με την θάλασσα, είχε ζωή και σημαντική δραστηριότητα. Σήμερα, η Μπουμπουλίνας είναι ένα ήσυχος δρόμος, με πολλά μαγαζιά κλειστά και λίγα ανοιχτά αλλά με πλούσια ιστορία. Κι έτσι αν βρεθούμε στον δρόμο αυτό την δεκαετία του 1960, περίοδος που ήταν σε μεγάλη ακμή, θα χορτάσουμε εικόνες, φωνές, περίεργους και σπάνιους ήχους, μυρωδιές ανυπόφορες αλλά και ευωδιαστές. Στην γωνία του δρόμου αυτού με την Γούναρη ήταν το καφενείο του Καβρίκα, που άνοιγε αχάραγα για να σερβίρει τους καφέδες στους εργάτες των σωματείων Λιμένος, Προλιμένος και Ξηράς αλλά και στους Καραγωγείς…

Ενός λεπτού σιγή (*για τη νέα ορθογραφία, τη νέα γεωγραφία, τη νέα ερμηνεία, τη meta-βαση <μετάβαση> ή meta-σταση <μετάσταση> και τη νέα οικονομία) Ενός λεπτού σιγή για εκείνο το μαντήλι που ξηλώθηκε κι έμεινε «μαντίλι», – για την εταιρεία που διαλύθηκε κι έγινε «εταιρία», – *για την προκοπή που εκποιήθηκε και έγινε <αποκοπή>, – *για το μετά τιμής που επανεκτιμήθηκε και έγινε <μισοτιμής>, – για τη βρωμιά που λερώθηκε κι έγινε «βρομιά», – για τον χλωμό που τρόμαξε κι έγινε «χλομός», – για το πηρούνι που έσπασε κι έγινε «πιρούνι», – για το συγγνώμη που, έλεος, γίνεται «συγνώμη», – για το ρήμα γλυτώνω που δε γλύτωσε κι έγινε «γλιτώνω», – για το παληκάρι που λύγισε κι έγινε «παλικάρι», – για την μπύρα που ξίνισε κι έμεινε «μπίρα», – για τη χρεωκοπία που έγινε «χρεοκοπία» και τη φοβόμαστε περισσότερο, – για την περηφάνεια που ντροπιάστηκε κι έγινε «περηφάνια», – για τον…

Η ζωή είναι γεμάτη ειρωνεία. Χρειάζεται η δυστυχία για να καταλάβεις τι είναι ευτυχία. Χρειάζεται η ασθένεια για να εκτιμήσεις την υγεία. Χρειάζεται να μείνεις μέσα για να εκτιμήσεις το έξω. Χρειάζεται η σιωπή για να ξεχωρίσεις τον θόρυβο. Χρειάζεται η απόσταση για να εκτιμήσεις την παρουσία. Χρειάζεται να μείνεις ρέστος για να εκτιμήσεις την εργασία. Χρειάζεται η ανισορροπία για να εκτιμήσεις την ισορροπία. Αλλά περισσότερο απ’ όλα χρειάζεται σκέψη για να μάθεις από τα λάθη σου και να αποφύγεις στο μέλλον την απερισκεψία. #ειρωνεία #πραγματικότητα #mindstormGR

Ας πιούμε στην υγεία των τρελών, των απροσάρμοστων, των επαναστατών, των ταραχοποιών. Σε αυτούς που βλέπουν τα πράγματα διαφορετικά, που δεν τιμούν τους κανόνες, που δεν σέβονται την τάξη…

Συλλογίζομαι . . . Το αόρατο σχοινί Ένας χωρικός ξεκίνησε μαζί με τα τρία γαϊδουράκια του να πάει στο παζάρι για να πουλήσει τη σοδειά του. Η πόλη ήταν μακριά και χρειάστηκε πολλές μέρες για να φτάσει ως εκεί. Το πρώτο βράδυ σταμάτησε για να κατασκηνώσει κοντά στο σπίτι ενός γέρου ερημίτη. Καθώς πήγε να δέσει και τον τελευταίο γάιδαρο, είδε ότι του έλειπε ένα σχοινί. “Αν δεν δέσω τον γάιδαρο μου”, σκέφτηκε, “μέχρι αύριο θα ‘χει πάρει τα βουνά!” Έτσι ο χωρικός ανέβηκε στον γάιδαρό του, αφού είχε δέσει καλά τα δύο άλλα ζώα, και κατευθύνθηκε προς το σπίτι του ερημίτη. Φθάνοντας εκεί, ζήτησε από τον γέροντα να του δώσει ένα σχοινί. Ο γέροντας που είχε τάμα να ζει φτωχικά, δεν είχε σχοινί. Είπε όμως στον χωρικό: “Γύρνα εκεί που κατασκήνωσες και, όπως κάθε μέρα, κάνε την κίνηση σαν να περνάς ένα σχοινί στον λαιμό του γαϊδάρου. Κυρίως μην…

Ο καθένας μας ζει λιγότερο ή περισσότερο ανάλογα με τις κατα(βολές) του, τις εκ(τροπές) του, τις (εκ)πομπές του, τις εκδοχές του, τις εκδορές του και τις π(ορδές) του… * P.S. Το έχω δει το έργο αυτό live θέλοντας και μη. https://www.youtube.com/shorts/tK2SzXFDjvg

Με ή χωρίς άγνοια κινδύνου, πάμε γερά. * Πολλές οι ευχές σας για έναν ακόμα χρόνο ζωής. Σας ευχαριστώ όλους και τον καθένα ξεχωριστά και εύχομαι με τη σειρά μου να είμαστε όλοι εδώ στη ζωή και όχι απαραίτητα στο facebook ή σε κάποιο άλλο κοινωνικό δίκτυο, και του χρόνου. Για να ανοιγοκλείνουμε τα ματάκια μας, να σβήνουμε τα κεράκια μας, να τρώμε τα σουβλάκια μας και να τρώμε τα γλυκάκια μας με αυτούς που θέλουμε. Με σώας τας φρένας και άνευ έκτακτων δελτίων ανθρώπινων απωλειών λόγω κρίσεων, μεταλλάξεων, πολέμων, ανέμων, ανατιμήσεων και συγκρούσεων. Είθε να μπορούμε να αντιλαμβανόμαστε περισσότερο τι συμβαίνει γύρω μας, να προσέχουμε τα λογάκια μας και να μιλάμε κατά προτίμηση χωρίς κλισέ και προκαταλήψεις, να αγκαλιαζόμαστε, να μετακινούμαστε και ίσως να βλεπόμαστε στα μάτια λίγο περισσότερο.

Συνήθως.. οι πιο γενναιόδωροι άνθρωποι δεν έχουνε λεφτά, οι πιο σοφοί άνθρωποι δεν έχουνε πτυχία, οι πιο χαμογελαστοί άνθρωποι έχουνε περάσει πολύ δύσκολα.

Pin It