True or false Πωλείται το παρόν Πωλείται και το μέλλον Μην το ξεχάσω. Να θυμηθώ να σας πουλήσω περισσότερα. Πωλείται και το milkshake Πωλείται και το cheesecake Πωλείται και το mistake Πωλείται και το break Πωλείται και το fake Πάρε πάρε… Έχουμε μάλιστα και ένα sweepsteak (reward of existing consumers) που τρέχει αυτές τις μέρες για ένα steak, ρε παιδί μου.
Η ασάφεια της καταμέτρησης των εραστών της Αικατερίνης Ας δούμε από κοντά αυτό που αποκαλώ επιστημονική υπεροψία, κυριολεκτικά την ύβρη που διακρίνει τα όρια της γνώσης μας. Επιστήμη, μια ελληνική λέξη που αναφέρεται στη γνώση: όταν δίνουμε ελληνικό όνομα σε μια αφηρημένη έννοια, αυτομάτως ηχεί σημαντική. Η αλήθεια είναι πως η γνώση μας αυξάνεται, όμως την ίδια στιγμή απειλείται από την ακόμα μεγαλύτερη αύξηση της αυτοπεποίθησής μας, η οποία κάνει την αύξηση της γνώσης μας να συνεπάγεται ταυτόχρονη αύξηση στη σύγχυση, στην άγνοια, στην αλαζονεία. Δείτε ένα δωμάτιο γεμάτο ανθρώπους. Επιλέξτε τυχαία έναν αριθμό, έναν αριθμό που μπορεί να αντιστοιχεί σε οτιδήποτε: – το ποσοστό ψυχοπαθών χρηματιστών στη Δυτική Ουκρανία, – τις πωλήσεις αυτού του βιβλίου (Ο μαύρος κύκνος) στους μήνες που έχουν «ρ» στο όνομά τους, – το μέσο δείκτη νοημοσύνης των εκδοτών επιχειρηματικών βιβλίων (ή συγγραφέων παρόμοιων βιβλίων), – τον αριθμό των εραστών της Αικατερίνης Β’ της Ρωσίας…
Ειρήνη, Γιάννης Ρίτσος Τ’ όνειρο του παιδιού είναι η ειρήνη. Τ’ όνειρο της μάνας είναι η ειρήνη. Τα λόγια της αγάπης κάτω απ’ το δέντρα είναι η ειρήνη. Ο πατέρας που γυρνάει τ’ απόβραδο μ’ ένα φαρδύ χαμόγελο στα μάτια μ’ ένα ζεμπίλι στα χέρια του γεμάτο φρούτα κι οι σταγόνες του ιδρώτα στο μέτωπό του είναι όπως οι σταγόνες του σταμνιού που παγώνει το νερό στο παράθυρο, είναι η ειρήνη. Ειρήνη είναι ένα ποτήρι ζεστό γάλα κι ένα βιβλίο μπροστά στο παιδί που ξυπνάει. Ειρήνη είναι τα σφιγμένα χέρια των ανθρώπων είναι το ζεστό ψωμί στο τραπέζι του κόσμου είναι το χαμόγελο της μάνας. Μονάχα αυτό. Τίποτ’ άλλο δεν είναι η ειρήνη. Πηγή : Με λογισμό και μ’ όνειρο – Ανθολόγιο λογοτεχνικών κειμένων Ε και ΣΤ Δημοτικού #λογοτεχνία #hellenicland #ειρήνη #ρίτσος #λογισμός #όνειρο / fb : Hellenic-Land.com / www.hellenic-land.com
Όταν γράφουμε οι ίδιοι, δεσμευόμαστε περισσότερο και γράφουμε λιγότερο τους άλλους. Το αποδεικνύει και μια μελέτη που έγινε σε ιατρεία. Καλές οι δεσμεύσεις που γίνονται οικειοθελώς, αλλά οι μακροχρόνιες δεσμεύσεις είναι αυτές που συνήθως γίνονται ενεργά και δημόσια. Όταν μια δέσμευση γίνεται ενεργά και δημόσια από κάποιο συνεργάτη, φίλο ή συγγενή, μειώνεται η πιθανότητα να εγκαταλειφθεί στο μέλλον. Πάρτε για παράδειγμα τις καρτέλες που δίνουν οι γιατροί, οι οδοντίατροι και οι κομμωτές για να σας θυμίζουν ένα ραντεβού. Ποιος γράφει την ημερομηνία και την ώρα του επόμενου ραντεβού σας – εσείς ή η πολυλογού υπάλληλος; Σε μια μελέτη που κάναμε σε ιατρεία, μετρήσαμε τι αντίκτυπο έχει το να γράφουν οι ίδιοι οι ασθενείς, το επόμενο ραντεβού και όχι η γραμματέας. Ο αριθμός των ατόμων που έχασαν το επόμενο ραντεβού μειώθηκε κατά 18% στην ομάδα που έγραψε μόνη της το ραντεβού. Φαίνεται λοιπόν πως δεσμευόμαστε περισσότερο σε κάτι που υποσχόμαστε γραπτώς.…
Οι Βασικοί Νόμοι της Ανθρώπινης Ηλιθιότητας: Ένα Διαχρονικό Σχόλιο για την Κοινωνία Το βιβλίο του Carlo M. Cipolla (Τσιπόλα), “Οι Βασικοί Νόμοι της Ανθρώπινης Ηλιθιότητας,” αποτελεί ένα από τα πιο εύστοχα και διαχρονικά σχόλια για τη φύση της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Στο έργο αυτό, ο Cipolla αναλύει με χιούμορ και σοβαρότητα πέντε θεμελιώδεις νόμους που διέπουν την ανθρώπινη ηλιθιότητα, υποστηρίζοντας ότι αυτή η ιδιότητα είναι πιο επικίνδυνη για την κοινωνία από την κακία ή την καλοσύνη. Ο πρώτος και ίσως ο πιο σοκαριστικός νόμος δηλώνει ότι «ο αριθμός των ηλίθιων ατόμων στην κοινωνία είναι πάντα μεγαλύτερος από όσο φανταζόμαστε.» Ο Cipolla θεωρεί ότι η ηλιθιότητα δεν σχετίζεται με την εκπαίδευση ή την κοινωνική τάξη, αλλά είναι κατανεμημένη ομοιόμορφα σε όλες τις ανθρώπινες ομάδες. Αυτό που καθιστά την ηλιθιότητα τόσο επικίνδυνη είναι η ασυνείδητη ζημιά που προκαλεί, καθώς ένα ηλίθιο άτομο μπορεί να βλάψει τον εαυτό του και τους άλλους χωρίς κανένα…
Όλη η ζωή μας μια οθόνη και πολλά εικονίδια. Σε δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους. Πολλές οι χρήσεις. Εισερχόμενες και εξερχόμενες κλήσεις. Εισερχόμενες και εξερχόμενες σκέψεις. Εισερχόμενες και εξερχόμενες ανέσεις. Εισερχόμενες και εξερχόμενες ενέσεις ενημέρωσης. Εισερχόμενες και εξερχόμενες πιέσεις. Και όλα αυτά για να πεις στο τέλος, ξαλάφρωσα. Ανάσανα. Για να μην σκάσεις πρέπει να αδειάσεις. Με κάποιο ή με κάθε τρόπο. Και όταν συμβεί, λες πάλι καλά. Και πάμε ξανά από την αρχή. #mindstormGR
Δεν με ενδιαφέρουν ιδιαίτερα ούτε τα συνηθισμένα ούτε οι συνηθισμένοι. Αν θέλεις να αποκτήσεις μια αίσθηση του χαρακτήρα ενός φίλου, ενός επαγγελματία ή ενός πολιτικού, της ηθικής του υπόστασης, της προσωπικής του κομψότητας, θα χρειαστεί να τον δεις υπό τη δοκιμασία ακραίων συνθηκών, όχι υπό τη ρόδινη κανονικότητα της καθημερινής ζωής. Μπορείτε ειλικρινά να εκτιμήσετε τι κίνδυνο δημιουργεί π.χ. ένας εγκληματίας μελετώντας μόνο τι κάνει σε μια κανονική μέρα; Μπορούμε να εκτιμήσουμε το δάσος χωρίς να δούμε τις συνέπειες της καύσης του; Μπορούμε να κατανοήσουμε την υγεία χωρίς να δούμε τις απρόβλεπτες ασθένειες ή τις επιδημίες; Το κανονικό συχνά είναι άχρηστο. Σχεδόν τα πάντα στην κοινωνική ζωή προκύπτουν από σπάνια (αλλά γεμάτα επιπτώσεις) σοκ και άλματα. Την ίδια στιγμή, σχεδόν κάθε μελέτη της κοινωνικής ζωής επικεντρώνει στο “κανονικό”, και μάλιστα σε μεθόδους επαγωγής που στηρίζονται σε “καμπύλες σε σχήμα καμπάνας” που δεν αποκαλύπτουν σχεδόν τίποτε. Γιατί; Επειδή η καμπύλη αυτή…
Από τις αρετές που περισσότερο με συγκινούν είναι η συνέπεια. Άλλο πείσμα, άλλο αφοσίωση, άλλο αφιέρωση. Το πείσμα το κινεί ο εγωισμός, την αφοσίωση ο αυτοσεβασμός, την αφιέρωση η πίστη. Με συγκινούν οι συνεπείς στα όνειρά τους άνθρωποι σε βαθμό να παραβλέπω το είδος του ονείρου. Θεωρώ ήρωες εκείνους τους μετανάστες μας που έφυγαν παιδιά από το νησί τους για την Αμερική, προκειμένου να κερδίσουν βιος για τους δικούς τους και τους ίδιους, εκείνους που κλείστηκαν επί δεκαετίες και δεκαετίες στα λιπαρά υπόγεια εστιατορίων της Αστόρια, να πλένουν εκατομμύρια πύργους, βρόμικα πιάτα. Να στέλνουν το μεροκάματο της θυσιασμένης μέρας, της θυσιασμένης νύχτας για να σπουδάζουν και να ευημερούν τα παιδιά τους. Δεν είναι τα πιάτα, ο ανθρωποφάγος νεροχύτης στα υπόγεια, δεν είναι τα κτήματα και οι πολυκατοικίες που δολάριο δολάριο αγοράστηκαν ^ είναι αυτή η συνέπεια στην απόφαση που στην πιο τρυφερή νιότη πάρθηκε: Εγώ τη θέση μου στον κόσμο…
Του αστυνομικού δεν του αρέσει να τον συλλαμβάνουν. Του ρατσιστή δεν του αρέσει να τον περιθωριοποιούν. Του βιαστή δεν του αρέσει να τον βιάζουν. Του εκβιαστή δεν του αρέσει να τον εκβιάζουν. Του φύλακα δεν του αρέσει να τον φυλακίζουν. Του διαχειριστή δεν του αρέσει να τον διαχειρίζονται. Του ζαχαροπλάστη και του πολιτικoύ δεν τους αρέσει να τους πλάθουν. Του κλητήρα δεν του αρέσει να τον κλητεύουν. Του μάγου δεν του αρέσει να τον μαγεύουν. Του ξεδιάντροπου δεν του αρέσει να τον ντροπιάζουν. Του δικτυωμένου δεν του αρέσει να του κόβουν τη σύνδεση. Του βολεμένου δεν του αρέσει να τον ξεβολεύουν. Του επόπτη δεν του αρέσει να τον εποπτεύουν. Του κερατά δεν του αρέσει να τον κερατώνουν. Του διακόπτη δεν του αρέσει να τον κλείνουν. Του πρώτου δεν του αρέσει να είναι δεύτερος. Διαλέχτε ή διαλέξτε και καλή πρώτη του μήνα. #mindstormGR / fb : mindbook.eu
Τα κουτάκια μας / Our boxes Do you like your box? Would you like to get out of your box? Do you want to be the one to decide when to get in and out of your box? Do you want to know if you are in a box? Is this box even yours? Is there enough space to move in your box? Is there enough light? Is there enough air? Have you ever felt locked or uncomfortable in your box? Can you change your box? Do you feel safe in your box? Can you afford your box? Let’s start a conversation about boxes, space, feelings and relationships. About life, itself. Feel free to share your thoughts. ➡️ fb : mindbook.eu / www.mindstorm.gr Email : info@mindstorm.gr
Κάποιοι έχουν γεννηθεί να λένε ψέματα και κάποιοι έχουν γεννηθεί να τους πιστεύουν. – Αρκάς Αντιστοίχως Κάποιοι έχουν γεννηθεί να δείχνουν και κάποιοι άλλοι να φαίνονται. Κάποιοι έχουν γεννηθεί να κλωτσούν και κάποιοι άλλοι να τους κλωτσάνε. Κάποιοι έχουν γεννηθεί να κλαίνε και κάποιοι άλλοι να κλαίγονται. Κάποιοι έχουν γεννηθεί να καίνε και κάποιοι άλλοι να καίγονται. Κάποιοι έχουν γεννηθεί να γράφουν και κάποιοι άλλοι να σβήνουν. Κάποιοι έχουν γεννηθεί να κοιτάνε σωστά και κάποιοι άλλοι να κοιτάνε στραβά. Κάποιοι έχουν γεννηθεί να ράβουν και κάποιοι να ξηλώνουν. Κάποιοι έχουν γεννηθεί να μπουρδουκλώνουν και κάποιοι άλλοι να μπουρδουκλώνονται. #reality #mindstormGR #ζωή
Δηλώσεις, προβληματισμοί, αναφορές, πολιτικές, πράξεις, ιστορία. Πως χτυπάς τα θεμέλια ενός έθνους; Αλλάζεις το ομόηθες, το ομόθρησκον, το όμαιμον, το ομόγλωσσον. Τους αλλάζεις τα κοινωνικά και καταναλωτικά πρότυπα. Τους μαθαίνεις να απλώνονται και τους χρεώνεις. Του μαθαίνεις και να τζογάρουν.. Στη συνέχεια τους κόβεις την πίστωση. Τους ζητάς πρόσθετες εξασφαλίσεις. Επενδύεις στην κρίση. Τους βάζεις και τρώγονται μεταξύ τους για το ποιος φταίει για την κρίση. Βάζεις πρόσθετους όρους και φόρους, διαλέγεις εισπράκτορα, τοκίζεις την επιμήκυνση, παίρνεις τα κέρδη, δεσμεύεις τις υποδομές, εδραιώνεις τη θέση σου και πας στο επόμενο υποψήφιο έθνος. Τι μου θυμίζει;
“Πατέρες” Παιδί, το περιβόλι μου που θα κληρονομήσεις, Όπως το βρεις κι’ όπως το δεις να μη το παρατήσεις. Σκάψε το ακόμα πιο βαθιά και φράξε το πιο στέρεα, και πλούτισε τη χλώρη του και πλάτηνε τη γη του, κι ακλάδευτο όπου μπλέκεται να το βεργολογήσεις, και να του φέρεις το νερό το αγνό της βρυσομάνας. Κι άν αγαπάς τ’ ανθρώπινα κι’ όσα άρρωστα δεν είναι, ρίξε αγιασμό και ξόρκισε τα ξωτικά, να φύγουν, και τη ζωντάνια σπείρε του μ’ όσα γερά, δροσάτα. Γίνε οργοτόμος, φυτευτής, (γίνε) διαφεντευτής. Κι αν είναι κι έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέσουν καιροί οργισμένοι, κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιασμένα, κι όσα δέντρα, για τίποτ’ άλλο δε φελάν παρά για μετερίζια, μη φοβηθείς το χαλασμό. Φωτιά ! τσεκούρι ! τράβα !, ξεσπέρμεψέ το, χέρσωσε το περιβόλι, κόφ’ το, και χτίσε κάστρο απάνω του και ταμπουρώσου μέσα, για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα. Π’ όλο την…
Σε όλους αυτούς που ρωτούν τους συνομιλητές τους τι θα κάνεις αν σου πει αυτό ή το άλλο, το μόνο που θα μπορούσα να πω είναι ότι αν υπήρχαν απαντήσεις σ’ όλα τότε θα υπήρχαν σχετικά εγχειρίδια χρήσης. ‘Άλλωστε αυτό είναι που κάνει τους ανθρώπους να ξεχωρίζουν και να γράφουν ιστορία. ‘Όταν πρέπει να χαράξουν νέους δρόμους, να ψάξουν στο άγνωστο, να πειραματιστούν, να αμφισβητηθούν, να ταπεινωθούν και ΙΣΩΣ να δικαιωθούν. Αν δούμε λίγο την ιστορία τόσο επιχειρηματικά όσο και πολιτικά, όλοι αυτοί που έγραψαν ιστορία είναι αυτοί που αμφισβητήθηκαν, χλευάστηκαν, απορρίφθηκαν αλλά επέμειναν. Πόσες φορές άραγε είπαν οι οικείοι τους τόσο στον Έντισον όσο και στην ομάδα του (τελειοποίηση λειτουργίας ηλεκτρικού λαμπτήρα) ότι τι το παλεύετε αφού η πουτ@να η λάμπα δεν ανάβει! Τι είναι η ζωή; Παρατήρηση, πρόβλεψη, οργάνωση αλλά και ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ. Να μας έχει ο Θεός καλά να διαφωνούμε. #mindstormGR
– Ερ. : Τι κάνεις; – Απ. : Διαβάζω. Προσπαθώ να μάθω περισσότερα. – Ερ. : Για ποιους; – Απ. : Για τους ανθρώπους. Για τις κινήσεις τους και τις προθέσεις τους. Να μάθω να επιλέγω καλύτερα τους καλύτερους και να αποφεύγω αυτούς που κάνουν το άσπρο μαύρο. Ή και το αντίθετο. Με κάνουν να αμφιβάλλω για τη νοημοσύνη μου. Για τις αισθήσεις μου. Για την παλέτα των χρωμάτων μου. Για την αισθητική μου. Για το τι βλέπω, τι ακούω και τι βιώνω. Μωρέ καλά έλεγε ο πατέρας μου : “Αγόρι μου όταν σου μιλάνε μερικοί άνθρωποι να τσιμπιέσαι, να μη λες δε βαριέσαι και να τραβιέσαι μακριά τους. Ειδάλλως θα σε τσιμπήσουν αυτοί και μετά θα χαλιέσαι.” Πάσα ανεκτικότητα με τη μωρία και την απληστία κάποιων ανθρώπων πρέπει να θεωρείται μοιραία για όλους μας. Όχι άλλο κάρβουνο. Εκ της πραγματικότητος, βεβαίως βεβαίως. #mindstormGR #άνθρωποι #συμπεριφορά / fb : mindbook.eu…
Μια μηχανή όλη η ζωή, και την πληρώνουμε και αυτή. Σώσε τη, ράψε πιο πολύ, βάλε το χρόνο δανειστή. – Πρόσεχε άνθρωπε καλά, να μη σου φύγει βελονιά. Γέλα να πάρεις τον παρά, άσπρισαν όλα τα μαλλιά, έχασες και όλη τη χαρά. – Φόρα την ίδια αλλαξιά, στέγνωσε έξω στη σκιά, μέτρα λιγάκι τα κουκιά. Ακούς τη γνώριμη φωνή να σε καρφώνει στην ψυχή; – Τα θέλεις τώρα τα ψιλά να μας τα ράψεις τα βρακιά; #πραγματικότητα #mindstormGR