Οικονομικοί δείκτες Οι οικονομικοί δείκτες αποκαλύπτουν την απόδοση μιας εταιρείας στη διάρκεια του χρόνου ή συγκριτικά με τον ανταγωνισμό. Οι δείκτες ιδίων κεφαλαίων προς ξένα κεφάλαια μετρούν τον οικονομικό κίνδυνο σε έναν οργανισμό συγκρίνοντας τις υποχρεώσεις με τα κεφάλαια ή τις υποχρεώσεις με το ενεργητικό. Ένα χαμηλό ποσοστό υποχρεώσεων υποδηλώνει μικρότερο κίνδυνο, αν και μια σταθερή επιχείρηση με προβλέψιμα έσοδα μπορεί εκ του ασφαλούς να έχει υψηλότερο ποσοστό ιδίων προς ξένα κεφάλαια. Οι δείκτες ρευστότητας συγκρίνουν το βραχυπρόθεσμο ενεργητικό με το βραχυπρόθεσμο παθητικό. Ένα υψηλό ποσοστό μπορεί να σημαίνει ότι το ενεργητικό έχει κατανεμηθεί αναποτελεσματικά. Δηλαδή, ότι κάποια από τα χρηματικά διαθέσιμα θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν καλύτερα για επενδύσεις. Οι δείκτες εκμετάλλευσης μετρούν την αποδοτικότητα στις καθημερινές δραστηριότητες, όπως π.χ. το λόγο του κόστους πωληθέντων προς την αξία πωλήσεων, ή του καθαρού κέρδους προς το μεικτό κέρδος. Οι δείκτες απόδοσης μετρούν τη δυνατότητα δημιουργίας κερδών και περιλαμβάνουν το περιθώριο κέρδους,…
Γιατί πήγες στα πεύκα, Ρούλα; Κάμπια ήσουνα; Αντιστοίχως Γιατί έπαιξες Χρηματιστήριο, Ρούλα; Μετοχή ήσουνα; Γιατί πήρες δάνειο και αγόρασες σπίτι; Ντουβάρι ήσουνα; Γιατί πήρες τζιπ για να κυκλοφορείς στην πόλη; Εξερευνητής ήσουνα; Γιατί πήρες διακοποδάνειο για να πας σε εξωτικά μέρη; Influencer ήσουνα; Γιατί μασάς ταραμά; Κατσίκα είσαι; #ατάκες #κινηματογράφος #τι_δεν_καταλαβαίνεις
– Τάκη, κόλλησε ο Γκοτζίλα και δεν ανοίγει πλέον τις σελίδες της ανάπτυξης. Τι να κάνω; – Πάτα alt-ctrl-del και όποια σελίδα είναι ανοικτή, ξέχασε την. Και ετοιμάσου για restart. Αν τώρα δεν έχεις προλάβει να κάνεις save ή update, sorry. Θα πας αδιάβαστος και εσύ και η δουλειά σου. Με άλλα λόγια, έφαγες μπέκο. Και μάλιστα, αέρος αέρος. Και κατέληξαν στον κουβά, τα όνειρα σου. Και αυτό έγινε γιατί επένδυσες όπως σε παρότρυναν και οι πιο μπασμένοι στα πράγματα, στα παρακάτω : ☆ Στο ξέρεις ποιος είμαι εγώ, τη μαγκιά σου. ☆ Στο Χρηματιστήριο, τη μαγιά σου. ☆ Στα τούβλα, τη δηθενιά σου. ☆ Στα ζαντικά, την τσαχπινιά σου. ☆ Στη ζεμπεκιά, τον τσαμπουκά σου. Και ξαφνικά είδες : ▪︎Στο ενέχυρο, τα ασημικά σου. ▪︎Στο fund, τα δανεικά σου. ▪︎Στον κόφτη, τα κεφάλαια σου. ▪︎Στην δραστική ουσία, τα ιατρικά σου. ▪︎Στην σόλο καριέρα, τα προσωπικά σου. ▪︎Στον επαναυπολογισμό,…
Οι πραγματικοί επιχειρηματίες/αθλητές/ειδικοί γνωρίζουν περισσότερα απ’ όσα γνωρίζουν ότι γνωρίζουν. Οδηγείτε ένα ποδήλατο και αρχίζει και γέρνει προς τ’ αριστερά. Προς τα που πρέπει να στρέψετε το τιμόνι για να μην πέσετε; Οι περισσότεροι θα πουν προς τα δεξιά. Η σωστή απάντηση όμως είναι ΠΡΟΣ ΤΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ. Το ενδιαφέρον είναι ότι σχεδόν όλοι όσοι οδηγούν ποδήλατο στρίβουν το τιμόνι προς τα αριστερά. Αυτό συμβαίνει γιατί το υποσυνείδητο γνωρίζει πράγματα που δεν γνωρίζει το συνειδητό. Συμβαίνει συχνά να επιλέγουμε το σωστό μόνο όταν κάνουμε κάτι. Στη βράση κολλάει ή δεν κολλάει το σίδερο. Στην ερώτηση λοιπόν “Προς τα που θα στρέψετε το τιμόνι;” δεν υπάρχει πάντα συνειδητή απάντηση. Κερδίζει αυτός που τολμά να δοκιμάσει και να αυτοσχεδιάσει γιατί νιώθει ότι το έχει ή θα το βρει στο δρόμο. Και θα στρίψει υποσυνείδητα προς τη σωστή κατεύθυνση πριν πέσει. Και αν πέσει, θα προσπαθήσει ξανά. Όλοι οι επιχειρηματίες/αθλητές/ειδικοί λοιπόν πρέπει να μην…
Στην τελική, ο άνθρωπος είναι αχάριστος. Μέσα από χιλιάδες υποσχέσεις που εκπληρώθηκαν, πάντα καταλήγει να θυμάται και να συγκρατεί τις μετρημένες στα δάχτυλα που δεν τήρησες. Συλλέκτης στιγμών, Γιάννης Πολίτης * Στην τελική, ο πελάτης είναι αχάριστος. Μέσα από εκατοντάδες ή χιλιάδες συναλλαγές που ολοκληρώθηκαν με επιτυχία, πάντα καταλήγει να θυμάται και να συγκρατεί την τελευταία μια που δεν πήγε καλά. Ή με άλλα λόγια, είσαι τόσο καλός για τον πελάτη όσο η τελευταία σου συναλλαγή μαζί του. Συλλέκτης εμπειριών, Τρύφων Παπαδόπουλος #πραγματικότητα #κοινωνία #συναλλαγές #σχέσεις #mindstormGR
Μόνο μέσω ενός δημιουργικού κύκλου κατάθεσης και ανταλλαγής σκέψεων και ιδεών μεταξύ άτυπων ή συντεταγμένων ομάδων και φίλων, τα πράγματα προχωράνε πιο γρήγορα. Η εμπιστοσύνη, η ενημέρωση, η ανάλυση, η τεκμηρίωση, η σύνθεση, η υπομονή, η σύγκρουση αλλά και η ανεκτικότητα είναι στοιχεία που χαρακτηρίζουν τα μέλη τέτοιων ομάδων ή κύκλων. Η αλληλοϋποστήριξη εντός και εκτός ενός τέτοιου κύκλου όχι σαν αυτοσκοπός αλλά σαν κεντρική ιδέα και η διάθεση προσφοράς προς τον συνάνθρωπο λειτουργεί πολλαπλασιαστικά τόσο υπέρ των μελών ενός τέτοιου κύκλου όσο και υπέρ της κοινωνίας. Γιατί ναι μεν ο καθένας μπορεί να κάνει κάποιο έργο και να φέρει ένα αποτέλεσμα αλλά οι ομάδες και οι φίλοι είναι που κάνουν το έργο και φέρνουν το αποτέλεσμα. #mindstormGR
– Τι κάνεις πάλι; – Τίποτα σπουδαίο. Μπορεί και μοιραίο. Διαβάζω, πίνω, τρίβω, απλώνω, μαζεύω, σουρώνω και ξηλώνω. Ανθρώπους και σκέψεις. Μήπως και μπει μια τάξη στην αταξία του μυαλού μου. Μήπως και καταφέρω να βγάλω τη μάσκα κυριολεκτικά και μεταφορικά, αναπνεύσω καλύτερα και δω μακρύτερα. Εσύ τη δική μπουγάδα σου πότε είπαμε ότι θα την κάνεις; #mindstormGR
– Πως πάει; – Μανταλάτα. Το σπρώχνουμε, το τραβάμε αλλά κάτι μας κρατάει. Μένουμε σταθερά αμετακίνητοι και εκτεθειμένοι στη θέση μας (αν δεν μας πάρει το νερό), κρινόμαστε άνωθεν και εκ του μακρόθεν για το ότι δεν εκτελούμε υποδειγματικά το ανέφικτο δηλ. το να ξεφύγουμε από τα δεσμά μας και να προχωρήσουμε μπροστά, διαπραγματευόμαστε στο διηνεκές για μια ακόμα δόση ή μια αναβολή και ελπίζουμε πάντα για το καλύτερο. Τράβα μαλλί, τράβα κουπί, τράβα ζωή, βάστα να βγει, κράτα σχοινί, δώσε πνοή. #πραγματικότητα #μανταλάτα #mindstormGR
– Πως πάει; – Καλά μωρέ. Εδώ, στον αγώνα. Κρατάω κόντρα για να έχω και μια γίδα, να ανέβω στη σανίδα και να μη χαθεί η ελπίδα. Το μόνο πρόβλημα είναι που δεν μπορώ να πάω για κατούρημα. Φοβάμαι να μπω στην τουαλέτα. Θα μείνει στη θέση της αν ανέβει η στάθμη; Θα έχει στεγνό χαρτί να σκουπιστώ; Γιατί καραδοκεί η φύση, η κρίση, ο δανειστής, ο κυκλώνας, ο Δανιήλ, ο σεισμός, η βλάβη, η φορολογία και ο γείτονας. Και ξέχασα και τη μάσκα στο σπίτι, γκαμώτο. Μήπως έχεις μια να μου δανείσεις; Γιατί μυρίζει και δεν χαρίζει. Αλλά ξέχασα ότι εσύ βοηθάς by the book. Ευρωπαϊκά. Συστημικά. – Με τι τόκο λοιπόν δανείζεις; – Σε ποια πλατφόρμα μπαίνω; – Πόσα πρέπει να πληρώσω το λογιστή μου για να μου κάνει την αίτηση; – Ποιο Πανεπιστήμιο πρέπει να έχω τελειώσει για να κάνω το business plan; – Πότε θα γίνει…
9 τρόποι για να νικήσετε την τεμπελιά 1. πείτε ότι θα το κάνετε σε κάποιον 2. απομάκρυνση κινητού και tablet 3. κλείσιμο καρτέλας κοινωνικών δικτύων 4. κάντε τις δύσκολες δουλειές το πρωί 5. επιβραβεύστε τον ευατό σας όταν επιτυγχάνετε ένα στόχο 6. πιστέψτε στις ικανότητές σας 7. αναθέστε σε κάποιον να σας ρωτήσει για την πορεία της εργασίας σας 8. βάλτε στον ευατό σας μια 2η συγκεκριμένη διορία γιατί την 1η θα τη χάσετε 9. έρευνα για βοήθεια #διαχείριση_χρόνου #how_to_tips #time_management #mindstormGR
Μερικές μέρες μέσα στο χρόνο *Σημεία των καιρών Μουσκεμένος δίπλα στο ανάχωμα Αβέβαιος στο ανάθεμα Βομβαρδισμένος στο διαδίκτυο Μπουρδουκλωμένος στη διαχείριση Χρεωμένος στον λογαριασμό Διασταυρωμένος στη διασταύρωση Βυθισμένος στην ανάλυση συλλογίζομαι όλο και περισσότερα. Ελεύθερη μετάφραση αγγλικού κειμένου χωρίς ΑΙ : Trifon Papadopoulos Μερικές ημέρες μέσα στο χρόνο αισθάνομαι σαν ψεύτικο συρτάρι στο έπιπλο του μπάνιου ή σαν τσέπη από τσόντα υφάσματος σε ένα τριτοκλασάτο κουστούμι; Μια λογική προσθήκη που δείχνει ότι αποτελώ μέρος του όλου αλλά δεν εξυπηρετώ σε τίποτα στην πραγματικότητα. Μερικές ημέρες μέσα στο χρόνο αισθάνομαι σαν καταιγίδα μικρής ισχύος με πολλή βροχή και δεν έχω την παραμικρή ιδέα τι να κάνω με όλο αυτό το φως που μεγαλώνει μέσα μου. Μερικές ημέρες μέσα στο χρόνο αισθάνομαι σαν ένα βιβλίο χωρίς εξώφυλλο. Ψάχνω μάλιστα να βρω και τον τίτλο γιατί κάποιος έσκισε τη σελίδα. Είμαι γεμάτος λέξεις αλλά μόνο αυτοί που πραγματικά…
“Τι θέλεις; Δεν έχω χρόνο. Λέγε γρήγορα.” Το πιο κλασικό μότο για δεκαετίες για τους περισσότερους. “Σου είπα. Δεν προλαβαίνω. Ούτε για να μιλήσουμε. Ούτε για να φιληθούμε. Ούτε για να αγκαλιαστούμε. Ούτε για να ακουστούμε. Ούτε για να αφουγκραστούμε. Ούτε για να ψαχτούμε.” Το μόνο χρόνο που είχαμε, ήταν για να κοιταχθούμε στον καθρέφτη, να φασωθούμε και να επιδειχθούμε στους άλλους. Και ξάφνου ο χρόνος αλλάζει. Κρίση, πανδημία, υγεία, φωτιά, πλημμύρα. Χρεωθήκαμε, γειτόνοι. Φασκιωθήκαμε, γειτόνοι. Απομακρυνθήκαμε, γειτόνοι. Διασωληνωθήκαμε, γειτόνοι. Εμβολιαστήκαμε, γειτόνοι. Καήκαμε, γειτόνοι. Πνιγήκαμε, γειτόνοι. Αφυδατωθήκαμε, γειτόνοι. Χαθήκαμε, γειτόνοι. Χεστήκ@με, γειτόνοι. Για να δούμε. Θα μάθουμε να αφιερώνουμε το χρόνο που πρέπει στους ανθρώπους και στα πράγματα που πρέπει. Θα γίνουμε κάποια στιγμή λίγο καλύτεροι άνθρωποι; θα κοιτάξουμε λίγο πιο μέσα; Ή μόλις τελειώσουν όλα αυτά θα γυρίσουμε στα παλιά; Στο “κοιτάτε μας, γειτόνοι” και στον εγωκεντρισμό μας; Θα υπερισχύσει ξανά το δήθεν; Το βιάζομαι;…
