Ενώ γνωρίζετε καλύτερα τους ανθρώπους σας, πείτε τους τις σκέψεις σας και τα όνειρά σας. Τους βοηθάει να αντιληφθούν ποιοι είστε και που πηγαίνετε. Δεν υπάρχει άλλη κίνηση που να τους δείχνει καλύτερα την ψυχή και τα κίνητρά σας. Ο Woodrow Wilson είπε κάποτε, «Μεγαλώνουμε με όνειρα. Όλοι οι μεγάλοι άνθρωποι έχουν όνειρα. Βλέπουν πράγματα μέσα στη γλυκιά ομίχλη της άνοιξης, ή μέσα στην κόκκινη φωτιά μιας χειμωνιάτικης νύχτας. Κάποιοι από μας αφήνουμε τα όνειρα αυτά να πεθάνουν, άλλοι όμως τα φροντίζουν και τα προστατεύουν. Τα φροντίζουν να αντέξουν τις δύσκολες μέρες μέχρι να τα βγάλουν στο φως που πάντοτε φωτίζει αυτούς που ειλικρινά ελπίζουν ότι τα όνειρά τους θα γίνουν πραγματικότητα.» Συχνά αναρωτιέμαι, «Ο άνθρωπος φτιάχνει το όνειρο, ή το όνειρο τον άνθρωπο;» Το συμπέρασμά μου είναι ότι και τα δύο είναι εξίσου αλήθεια. Όλοι οι καλοί ηγέτες έχουν ένα όνειρο. Όλοι οι μεγάλοι ηγέτες μοιράζονται το όνειρό τους…
– Τι κάνεις πάλι; – Τίποτα σπουδαίο. Μπορεί και μοιραίο. Διαβάζω, πίνω, τρίβω, απλώνω, μαζεύω, σουρώνω και ξηλώνω. Ανθρώπους και σκέψεις. Μήπως και μπει μια τάξη στην αταξία του μυαλού μου. Μήπως και καταφέρω να βγάλω τη μάσκα κυριολεκτικά και μεταφορικά, αναπνεύσω καλύτερα και δω μακρύτερα. Εσύ τη δική μπουγάδα σου πότε είπαμε ότι θα την κάνεις; #mindstormGR
Μερικές μέρες μέσα στο χρόνο *Σημεία των καιρών Μουσκεμένος δίπλα στο ανάχωμα Αβέβαιος στο ανάθεμα Βομβαρδισμένος στο διαδίκτυο Μπουρδουκλωμένος στη διαχείριση Χρεωμένος στον λογαριασμό Διασταυρωμένος στη διασταύρωση Βυθισμένος στην ανάλυση συλλογίζομαι όλο και περισσότερα. Ελεύθερη μετάφραση αγγλικού κειμένου χωρίς ΑΙ : Trifon Papadopoulos Μερικές ημέρες μέσα στο χρόνο αισθάνομαι σαν ψεύτικο συρτάρι στο έπιπλο του μπάνιου ή σαν τσέπη από τσόντα υφάσματος σε ένα τριτοκλασάτο κουστούμι; Μια λογική προσθήκη που δείχνει ότι αποτελώ μέρος του όλου αλλά δεν εξυπηρετώ σε τίποτα στην πραγματικότητα. Μερικές ημέρες μέσα στο χρόνο αισθάνομαι σαν καταιγίδα μικρής ισχύος με πολλή βροχή και δεν έχω την παραμικρή ιδέα τι να κάνω με όλο αυτό το φως που μεγαλώνει μέσα μου. Μερικές ημέρες μέσα στο χρόνο αισθάνομαι σαν ένα βιβλίο χωρίς εξώφυλλο. Ψάχνω μάλιστα να βρω και τον τίτλο γιατί κάποιος έσκισε τη σελίδα. Είμαι γεμάτος λέξεις αλλά μόνο αυτοί που πραγματικά…
“Τι θέλεις; Δεν έχω χρόνο. Λέγε γρήγορα.” Το πιο κλασικό μότο για δεκαετίες για τους περισσότερους. “Σου είπα. Δεν προλαβαίνω. Ούτε για να μιλήσουμε. Ούτε για να φιληθούμε. Ούτε για να αγκαλιαστούμε. Ούτε για να ακουστούμε. Ούτε για να αφουγκραστούμε. Ούτε για να ψαχτούμε.” Το μόνο χρόνο που είχαμε, ήταν για να κοιταχθούμε στον καθρέφτη, να φασωθούμε και να επιδειχθούμε στους άλλους. Και ξάφνου ο χρόνος αλλάζει. Κρίση, πανδημία, υγεία, φωτιά, πλημμύρα. Χρεωθήκαμε, γειτόνοι. Φασκιωθήκαμε, γειτόνοι. Απομακρυνθήκαμε, γειτόνοι. Διασωληνωθήκαμε, γειτόνοι. Εμβολιαστήκαμε, γειτόνοι. Καήκαμε, γειτόνοι. Πνιγήκαμε, γειτόνοι. Αφυδατωθήκαμε, γειτόνοι. Χαθήκαμε, γειτόνοι. Χεστήκ@με, γειτόνοι. Για να δούμε. Θα μάθουμε να αφιερώνουμε το χρόνο που πρέπει στους ανθρώπους και στα πράγματα που πρέπει. Θα γίνουμε κάποια στιγμή λίγο καλύτεροι άνθρωποι; θα κοιτάξουμε λίγο πιο μέσα; Ή μόλις τελειώσουν όλα αυτά θα γυρίσουμε στα παλιά; Στο “κοιτάτε μας, γειτόνοι” και στον εγωκεντρισμό μας; Θα υπερισχύσει ξανά το δήθεν; Το βιάζομαι;…
28 λόγοι ανησυχίας των ανθρώπων 1) Ο παράγων “ασφάλεια” εξαιτίας της τρομοκρατίας 2) Ο παράγων “άγχος” εξαιτίας του ανταγωνισμού 3) Ο παράγων “ανασφάλεια” εξαιτίας της κρίσης 4) Ο παράγων “κατανάλωση” εξαιτίας της πανδημίας 5) Ο παράγων “ανθρώπινες σχέσεις” εξαιτίας της πανδημίας 6) Ο παράγων “ανισότητα” εξαιτίας της παγκοσμιοποίησης 7) Ο παράγων “υποχρέωση” εξαιτίας της πανδημίας 8 ) Ο παράγων “εισόδημα” εξαιτίας της πανδημίας και της κρίσης 9) Ο παράγων “πολιτική” εξαιτίας της διαφθοράς 10) Ο παράγων “βία” εξαιτίας της αποστασιοποίησης 11) Ο παράγων “σκέψη” εξαιτίας της αδιαφορίας 12) Ο παράγων “συμμετοχή” εξαιτίας της δυσθυμίας 13) Ο παράγων “αποδοχή” εξαιτίας του φανατισμού 14) Ο παράγων “υγεία” εξαιτίας της αμφιβολίας, της παραφιλολογίας και της υποστελέχωσης 15) Ο παράγων “κεφάλαιο” εξαιτίας της αποβιομηχάνισης 16) Ο παράγων “αλήθεια” εξαιτίας του αποτελέσματος 17) Ο παράγων “μέλλον” εξαιτίας του παρόντος 18) Ο παράγων “πολιτισμός” εξαιτίας της λήθης 19) Ο παράγων “διάλογος” εξαιτίας του συμφέροντος 20) Ο…
#mindstormGR – Μια μέρα ο δάσκαλος έγραψε στον πίνακα : 9 x 1 = 7 9 x 2 = 18 9 x 3 = 27 9 x 4 = 36 9 x 5 = 45 9 x 6 = 54 9 x 7 = 63 9 x 8 = 72 9 x 9 = 81 9 x 10 = 90 Όταν τελείωσε το γράψιμο, πήγε στο γραφείο και όταν γύρισε στην τάξη, όλοι οι μαθητές γελούσαν για το λάθος που έκανε στην πρώτη πράξη. Σε αυτό το σημείο ο δάσκαλος είπε : “Έγραψα την πρώτη πράξη λάθος επίτηδες επειδή ήθελα απλά να σας εξηγήσω πως θα σας φερθεί ο κόσμος εκεί έξω. Βλέπετε, έχω γράψει σωστά 9 πράξεις. Κανείς όμως δεν μου είπε ότι είμαι καλός. Όλοι σας γελάσατε και με επιπλήξατε για το μόνο λάθος που έχω κάνει.” Αυτό είναι το δίδαγμα. Ο κόσμος δεν καταλαβαίνει…
– Τι σκέφτεσαι; – Σκέφτομαι τα θέματα για τα οποία δεν επιτρέπεται να μιλάω για μην χάσω τη δουλειά μου, φάω ξύλο, πάω πιο κάτω στον πάτο, βρεθώ στο χαντάκι ή με δηλητηριάσουν. Δεν επιτρέπεται να μιλάω για στημένους αγώνες και παράγκες. Δεν επιτρέπεται να μιλάω για κρυφά κονδύλια χειραγώγησης της κοινής γνώμης. Δεν επιτρέπεται να μιλάω για καρτέλ χειραγώγησης τιμών προϊόντων και υπηρεσιών. Δεν επιτρέπεται να μιλάω για παράνομο πλουτισμό πολιτικών προσώπων. Δεν επιτρέπεται να μιλάω για θέματα δημόσιας υγείας. Δεν επιτρέπεται να μιλάω για θέματα εκμετάλλευσης ανθρώπων (μεταναστευτικό, πορνεία, παιδική εργασία). Δεν επιτρέπεται να μιλάω για το τραπεζικό σύστημα. Δεν επιτρέπεται να μιλάω για τα χρέη των πολιτικών φορέων. Δεν επιτρέπεται να μιλάω για τη διακίνηση ουσιών. Δεν επιτρέπεται να μιλάω για χρηματισμό ή κυκλώματα στο χώρο των δημόσιων προμηθειών. Δεν επιτρέπεται να μιλάω για αποζημιώσεις και εγκλήματα πολέμου. Δεν επιτρέπεται να μιλάω για τα ωράρια και την…
Γιατί ποτέ ο πάνω, όντως από πάνω, δεν μπορεί να είναι από κάτω. Και ο κάτω, όντως από κάτω, πασχίζει να μην πάει πιο κάτω και ελπίζει να φέρει τα πάνω κάτω. Και ο πάνω να μείνει πάνω γιατί δεν ξέρει πως είναι να ζεις πιο κάτω. Ή γιατί καλόμαθε στα πάνω ξεκινώντας από κάτω. Και κάπως έτσι ήρθανε τα πάνω κάτω. Και πάμε παρακάτω γιατί η ζωή συνεχίζεται στο κάτω κάτω. #mindstormGR
Κάπως έτσι στη ζωή, η τέχνη έρχεται πρόσωπο με πρόσωπο με την πραγματικότητα. Ο νοικοκύρης καίγεται χωρίς να ευθύνεται γι’ αυτό και γίνεται κακομοίρης και πρόβλημα που δεν θέλει κανένας. Και γύρω του ξεκινάει μια συζήτηση για το ποιος έφταιξε, ποιος βοήθησε, ποιος έφυγε, ποιος ήρθε, ποιος εκκένωσε, ποιος συντόνισε και τελειωμό δεν έχει. Αυτό όμως που δεν ακούω σχεδόν ποτέ, είναι ποιος από τους ειδήμονες θα κοιμηθεί μαζί του όταν πέφτει η νύχτα. Για να αντιληφθεί το μέγεθος του προβλήματος, να επιδιώξει να λυθεί συντομότερα και να φροντίσει να μην ξανασυμβεί σε κανέναν. Αν δεν τσουτσουριστούμε οι ίδιοι, παραμένουμε να έχουμε διαφορετική χωρική και χρονική αντίληψη των πραγμάτων. Θα γίνει. Κάποτε. Πότε ακριβώς θα το βρούμε, βρε παιδί μου. Παιχνίδι και update να γίνεται. Γιατί έτσι μάθαμε ή γιατί δεν έχει λαλά ή γιατί έτσι βολεύει. Με τους τρόπους αυτούς όμως, δεν επανερχόμαστε και καθημερινώς παιδευόμαστε. #mindstormGR
Προκειμένου να συνυπολογισθούν οι πληροφορίες που βρίσκονται στο παρασκήνιο μετά από ένα ακραίο φαινόμενο ή μια παρατεταμένη κρίση, χρειάζεται ένας τρόπος σκέψης που να χρησιμοποιεί βιωματικούς όρους – τρόπος που, περιέργως, δεν υπάρχει στους περισσότερους επιστήμονες ή και πολιτικούς (και ιδίως στους καλύτερους). Η πιθανότητα αυτή ονομάζεται, απλούστατα, βιωματική πιθανότητα. Πολύ συχνά υπολογίζουμε την πιθανότητα να επιβιώσουν κάποιοι άλλοι υπό τον όρο ότι δεν βρισκόμαστε εμείς στο ίδιο το δείγμα. Απλά παρατηρούμε εκ του μακρόθεν. Εκ του ασφαλούς. Για να το πούμε απλά: δεν μπορείς να υπολογίσεις σωστά τις πιθανότητες και το χρόνο αν η επιβίωση σου δεν αποτελεί προϋπόθεση της υλοποίησης της όλης διαδικασίας. Γιατί μόνο τότε πασχίζεις με όλο σου το είναι για την επιβίωση του περιβάλλοντος σου. Για να επιβιώσεις και εσύ μέσα σ’ αυτό. #mindstormGR #mindbookEU
