Όσους ανθρώπους και εάν έχεις δίπλα σου, πάντα θα σου λείπουν αυτοί που έχεις μέσα σου. #mindstorm / www.mindstorm.gr Δείτε επίσης Καθώς μεγαλώνουμε
Ἀκοῦστε. Ἐγὼ εἶμαι ὁ γκρεμιστής, γιατί εἶμ᾿ ἐγὼ κι ὁ κτίστης, ὁ διαλεχτὸς τῆς ἄρνησης κι ὁ ἀκριβογιὸς τῆς πίστης. Καὶ θέλει καὶ τὸ γκρέμισμα νοῦ καὶ καρδιὰ καὶ χέρι. Στοῦ μίσους τὰ μεσάνυχτα τρέμει ἑνὸς πόθου ἀστέρι. Κι ἂν εἶμαι τῆς νυχτιᾶς βλαστός, τοῦ χαλασμοῦ πατέρας, πάντα κοιτάζω πρὸς τὸ φῶς τὸ ἀπόμακρο τῆς μέρας. ἐγὼ ὁ σεισμὸς ὁ ἀλύπητος, ἐγὼ κι ὁ ἀνοιχτομάτης· τοῦ μακρεμένου ἀγναντευτής, κι ὁ κλέφτης κι ὁ ἀπελάτης καὶ μὲ τὸ καριοφίλι μου καὶ μὲ τ᾿ ἀπελατίκι τὴν πολιτεία τὴν κάνω ἐρμιά, γῆ χέρσα τὸ χωράφι. Κάλλιο φυτρῶστε, ἀγκριαγκαθιές, καὶ κάλλιο οὐρλιάστε, λύκοι, κάλλιο φουσκῶστε, πόταμοι καὶ κάλλιο ἀνοῖχτε τάφοι, καί, δυναμίτη, βρόντηξε καὶ σιγοστάλαξε αἷμα, παρὰ σὲ πύργους ἄρχοντας καὶ σὲ ναοὺς τὸ Ψέμα. Τῶν πρωτογέννητων καιρῶν ἡ πλάση μὲ τ᾿ ἀγρίμια ξανάρχεται. Καλῶς νὰ ῾ρθῆ. Γκρεμίζω τὴν ἀσκήμια. Εἶμ᾿ ἕνα ἀνήμπορο παιδὶ ποὺ σκλαβωμένο τό ῾χει τὸ δείλιασμα κι ὅλο ρωτᾷ καὶ…
Πάντα ενθαρρύνω αυτούς που είναι κοντά μου να μου δίνουν συμβουλές για σημαντικά πράγματα. Μια δεύτερη γνώμη πριν τη λήψη μιας απόφασης μπορεί να έχει μεγάλη αξία. Ο Alex Agase, ένας προπονητής κολεγιακού φούτμπολ, είπε κάποτε, “Αν θέλεις πραγματικά να μου δώσεις κάποια συμβουλή, κάντο το Σάββατο το απόγευμα μεταξύ μία και τέσσερις η ώρα, όταν θα έχεις στη διάθεσή σου εικοσιπέντε δευτερόλεπτα, μεταξύ των ημιχρόνων. Μη μου δίνεις συμβουλές τη Δευτέρα. Τη Δευτέρα ξέρω τί να κάνω.” John C. Maxwell #timing #χρόνος #συμβουλές #αποφάσεις #mindstormGR
Όλοι το έχουμε ζήσει. Βρισκόμαστε με κάποιους που είτε μας αντιπάθησαν από την πρώτη στιγμή, ή κάποιοι τους οποίους γνωρίζουμε λίγο ξαφνικά δυσαρεστούν μαζί μας. Μπορεί να μην υπάρχουν ξεκάθαροι λόγοι γι αυτή την αλλαγή στην συμπεριφορά τους. Ανεξάρτητα από το πόσο προσπαθούν να κρύψουν τα συναισθήματα τους, κάποιος με ενσυναίσθηση μπορεί να αισθανθεί τα συναισθήματα τους. Μερικές φορές, το να αντιπαθούμε κάποιον είναι ένα εντελώς φυσιολογικό και αποδεκτό κομμάτι της ζωής. Όλοι είμαστε διαφορετικοί και πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι με τους οποίους δεν τα πάμε καλά. Αυτό που συχνά προκαλεί σύγχυση στα άτομα με ενσυναίσθηση είναι το γιατί οι άνθρωποι τους συμπεριφέρονται άσχημα όταν ξέρουν πως είναι αγαπητά και αξιόπιστα άτομα. Παρά το γεγονός πως κάποιοι άνθρωποι θέλουν να πάρουν το φως αυτών που λάμπουν, έχω ανακαλύψει πως υπάρχουν τρεις άλλοι λόγοι για τους οποίους οι άνθρωποι αντιπαθούν κατευθείαν τα άτομα με ενσυναίσθηση. Τα άτομα με ενσυναίσθηση: Λειτουργούν ως…
Πέρα από τις ωφέλειες του ίδιου του ροφήματος, η όλη τελετουργία του να πίνετε καφέ με τους φίλους σας σάς βοηθάει να χαλαρώσετε το νου σας, να μειώσετε το άγχος σας και να απολαύσετε θετικές εμπειρίες. Λίγες στιγμές είναι τόσο ευχάριστες και χαλαρές όσο εκείνες κατά τις οποίες βρίσκεστε με τους φίλους σας για ένα φλιτζάνι καλό καφέ ή τσάι. Ό,τι προβλήματα ίσως έχετε, σύντομα ξεθωριάζουν. Είτε το πιστεύετε είτε όχι, αυτό το φλιτζάνι καφέ ή τσάι δεν είναι πλέον μια απλή τελετουργία που έχει τις ρίζες της στην κουλτούρα μας – ένας καφές με φίλους κάνει επίσης καλό στον εγκέφαλο και στα συναισθήματά σας. Αν δεν το είχατε ποτέ σκεφτεί αυτό, θα σας πούμε περισσότερα στο σημερινό άρθρο και θα σας προσκαλέσουμε να ακολουθείτε αυτή την υγιεινή συνήθεια που συνδυάζει τρία εκπληκτικά συστατικά: καφέ, γέλιο και καλούς φίλους. Η κοινωνική πλευρά του καφέ Ο καφές είναι ένα διεγερτικό ρόφημα…
Κάθε φορά που βρισκόταν μπροστά μου ένα ποτήρι νερό που δεν ήταν ούτε γεμάτο, μα ούτε κι άδειο, σκεφτόμουν πως θα το χαρακτήριζα. Μισογεμάτο η μισοάδειο; Κατέληξα σε δυο πράγματα. Πρώτον πως αν είναι κάτω από τη μέση το βλέπω μισοάδειο, ενώ αν είναι πάνω από τη μέση του ποτηριού μισογεμάτο. Δεύτερον πως δεν έχει καμία σημασία η ταμπέλα που θα βάλω στο ποτήρι. Όπως και να το δεις άλλωστε, πάλι μισό κάτι θα είναι. Το μόνο που έχει σημασία είναι το ποτήρι να αδειάζει και να το ξαναγεμίζεις. Το θέμα είναι να μην σταματήσεις να διψάς. Όσο διψάς το ποτήρι θα γεμίζει. Ν’ αγαπάς τους ανθρώπους που κρατούν γεμάτα ποτήρια στα χέρια τους. Εκείνους που για να ξεδιψάσουν πρέπει να πιουν ολόκληρο το ποτήρι, μέχρι την τελευταία σταγόνα, κι ας αδειάσει. Εκείνους που δεν αφήνουν τα ποτήρια τους μισά από φόβο μήπως και δεν καταφέρουν να τα ξαναγεμίσουν. Εκείνους…
– Τι κάνεις; – Ετοιμάζομαι για στέλεχος μούρης επί παντός επιστητού. Κάνω zoom στην ιστορία. Παρακολουθώ παραθυρικά μαθήματα πολιτικής επαγωγικής σκέψης αλά κάρτ καθώς και επιλεκτικής στατιστικής προσέγγισης των οικονομικών στοιχείων του παρόντος και του παρελθόντος. Γράφω επίσης και σενάρια χρονικής και χωρικής λοβοτομής των ιστορικών και οπαδικών γεγονότων. Μου συνέστησαν μάλιστα να πάρω και γραβάτα, ρολόι σένιο, μαντηλάκι και μάσκα ασορτί. Γιατί πουλάει περισσότερο λέει, το προφίλ του γυαλισμένου και του προβεβλημένου, από το προφίλ του διαβασμένου. Αρκεί να κοιτάς ευθεία στην κάμερα, να τα λες πειστικά και να στέλνεις αλλού τον λογαριασμό. #mindstormGR
Reading the news / Διαβάζοντας τα νέα Παλαιότερα έπρεπε να γνωρίζεις τα κατάλληλα πρόσωπα ή να πληρώσεις πολλά χρήματα για να προβληθείς στα μέσα ενημέρωσης. Με την εξέλιξη της τεχνολογίας κατέστη δυνατό π.χ. με τα κοινωνικά δίκτυα (social democracy) να μπορεί ο καθένας να δείξει τι κάνει. Να εκτεθεί αν το θελήσει. Να παρουσιάσει τη δουλειά του. Να βρει την αγορά και το κοινό του. Και τι; Τόσο εύκολο είναι; Εύκολο δεν το λες. Είναι δυνατόν όμως. Με επιμονή και υπομονή. Με συστηματική δουλειά. Με καθημερινή επικοινωνία. Με ευγένεια. Με ιστορίες. Με απλά λόγια. Ξεκινήστε σήμερα την προσπάθεια. Κάθε αρχή είναι δύσκολη. Αν όμως επιμείνετε, θα εκπλαγείτε από το περιεχόμενο που θα δημιουργηθεί σιγά σιγά. Θα σας βοηθήσει κοινωνικά και επαγγελματικά. Ακόμα το σκέφτεστε; Επιλέξτε ένα από τα πολλά κοινωνικά δίκτυα. Φτιάξτε ένα λογαριασμό και περιηγηθείτε. Οι επιλογές πολλές. Facebook, instagram, twitter, pinterest, linkedin, flickr, devianart ή όποιο άλλο σας…
Στην αλάνα της ζωής παίζεις, φωνάζεις, ακούς, μεγαλώνεις, ονειρεύεσαι, δουλεύεις, ξενυχτάς, μελετάς, λείπεις, απομακρύνεσαι, ξεχνάς και ξεχνιέσαι, αγχώνεσαι, δεν μετράς σωστά, λαθεύεις, θυμώνεις, σκοντάφτεις, πέφτεις, πονάς, σημαδεύεσαι, νιώθεις, θυμάσαι, μαθαίνεις, άλλοτε αλλάζεις και άλλοτε σ’ αλλάζουν, κρίνεις και κρίνεσαι, προχωράς. #ζωή #reality #πραγματικότητα #mindstormGR / fb : mindbook.eu
Άλλοτε γύρω μας και άλλοτε μέσα μας. Θέλουμε να δούμε περισσότερα. Μήπως βρεθούμε για να την βρούμε ή για να τα βρούμε. Αρκετές φορές όμως για να την βρούμε ή να τα βρούμε, πρέπει κάποιοι/ες άλλοι/ες να χάσουν πρώτα κάτι. Και εδώ όλοι πρέπει να καταλάβουμε ότι κανένας μας δεν πρέπει να ξεπερνά τα όρια του άλλου/ης για να την βρει ο ίδιος/α. Διότι άλλο το βλεφαριάζω, άλλο το βλέπω, άλλο το αγγίζω, άλλο το βιάζω και άλλο το σφάζω. #τι_δεν_καταλαβαίνεις Δείτε επίσης Graffiti in Brazil – Και κάπως έτσι αγαπιόμαστε Πριν πολλά χρόνια, ένας αντιπρόσωπος μου είπε: “Τρύφωνα, όσο τα νούμερα μεγαλώνουν, οι άνθρωποι αγαπιούνται. Και όσο τα νούμερα πέφτουν, οι άνθρωποι απομακρύνονται.” Σωστό ή λάθος; #πραγματικότητα #reality
Μια φορά καταπιεσμένος, μια ζωή εξοργισμένος. Μια φορά πιστωμένος, μια ζωή χρεωμένος. Μια φορά υποχρεωμένος, μια ζωή δηλωμένος. Μια φορά βομβαρδισμένος, μια ζωή φοβισμένος. Μια φορά εξαπατημένος, μια ζωή πληγωμένος. Μια φορά εκτεθειμένος, μια ζωή συμβιβασμένος. Μια φορά ένοχος, μια ζωή ύποπτος. to be continued… FB Tags: #mindstormGR
Τι να το κάνεις; Σου λένε για το μέλλον λόγια πολλά που είναι κούφια, σου δίνουν περισσότερες υποσχέσεις που είναι κενές, συζητούν για πράξεις που μένουνε στη μέση, σου τάζουν σπίτια που μένουνε στα σχέδια. Κάτι γραμματιζούμενες ελπίδες που μένουνε ελπίδες γιατί φοράνε τις χλαμύδες και κλείνουν τις περσίδες. Τρέχα γύρευε.
Ερ. Τι είναι αυτό, μπαμπά; Βρήκα πολλά τέτοια σε ένα κουτί. Απ. Προ Χριστού, ιστορίες. Ιδρώναμε τη φανέλα σε μια γνωστή ομάδα της εποχής, βαράγαμε το τόπι πέρα δώθε κάθε μέρα και μαθαίναμε να κερδίζουμε και να χάνουμε. Άσε, που κάναμε καλό και στην τσέπη μας γιατί δεν χαλάγαμε όλα τα λεφτά μας στα φλιπεράκια. Δείτε επίσης Τι σκέφτεται ο γιος για τον πατέρα;
Οι περισσότεροι από εμάς (υποθέτω ότι) θέλουμε να κάνουμε τη δουλειά μας σωστά. Οι περισσότεροι από εμάς (ξανά υποθέτω ότι) θέλουμε να έχουμε αξιοπρεπείς δουλειές, καλύτερες αποδοχές και ένα λαμπρό μέλλον. Γι’ αυτό και προσπαθούμε να κάνουμε τα πράγματα με τον καλύτερο τρόπο ώστε να διεκδικήσουμε περισσότερα. Να αποζημιωθούμε ικανοποιητικά για τον κόπο μας, να κερδίσουμε τον σεβασμό και να ανέλθουμε επαγγελματικά και κοινωνικά. Και εδώ είναι που αρχίζουμε να κάνουμε λάθη. Και αυτό δεν είναι μια υπόθεση αλλά η πραγματικότητα. Φυσικά, και πρέπει να κάνουμε τη δουλειά μας καλά. Δεν υπάρχει λαμπρό μέλλον για τον απατεώνα και τον ψυχοπαθή. Πρέπει να αντιληφθούμε όλοι όμως, ότι κάνουμε δύο δουλειές. Μόνο που τις περισσότερες φορές δεν το συνειδητοποιούμε και εστιάζουμε σ’ αυτή που είναι η πιο χειροπιαστή. Να πετύχουμε π.χ. τους στόχους των πωλήσεων, να βελτιστοποιήσουμε το χρόνο παραγωγής ενός προϊόντος, να εισπράξουμε νωρίτερα τα υπόλοιπα των πελατών κ.α. Η άλλη…
Χθες κατάφερα και άκουσα ξανά για λίγο μερικούς από τους δίσκους βινυλίου των νεανικών μου χρόνων. Πέρα από τη μουσική με βοήθησαν και στην κατανόηση της αγγλικής γλώσσας. Ποιος θυμάται κάποια από τα παρακάτω συγκροτήματα; Θεωρείτε ότι οι στίχοι και οι μελωδίες των τραγουδιών ήταν καλύτερες τότε ή σήμερα; Smiths The Police Cure Echo and the Bunnymen The Waterboys Everything but the girl Nits Pink Floyd Simple Minds Sinéad O’Connor Peter Gabriel Bruce Springsteen U2 Siouxsie and the Banshees to be continued . . . Ό, τι αγγίζει τη ψυχή, ο νους δεν το μαλώνει. _