Όταν βλέπετε την έκρηξη ενός ανθρώπου, καλό είναι να ρωτάτε και ποιος άναψε το φυτίλι. Και πόσο μεγάλο ήταν. Και για πόση ώρα σιγόκαιγε.
Χωρίς αφορμή ακόμα – αλλά πάντα έτοιμοι με ορμή – να μαυρίσουμε κάποιον λίγο περισσότερο Γράφεις, λες ή κάνεις κάτι και κάποιος ενοχλείται και αρχίζει το στόλισμα. Από νορμάλ ή σωστός ή φίλος γίνεσαι μικρούλης, φούλης, κρυούλης, μαρούλης, παπαρούλης, ασχετούλης, μαλακούλης και τελειωμό δεν έχει. Ξάφνου, η οντότητα σου αλλάζει. Τα φανταστικά σκοτάδια σου αναδεικνύονται. Η δημιουργικότητα της άλλης πλευράς στελεχώνεται και συντάσσεται απέναντί σου. Η ταυτότητα σου αλλοιώνεται. Γίνεσαι ολίγον φούστης ή τούστης. Και δεν το ξέρεις κιόλας. Γιατί κάποιος δεν συμφωνεί μαζί σου. Γιατί δεν βόσκεις ενίοτε μαζί του. Στα δικά του ημέτερα βοσκοτόπια ανωτέρας ποιότητας. Ερώτηση 1η : Αν θεωρείς μια άποψη λανθασμένη ή ένα αστείο κρύο, γιατί δεν παραθέτεις τον δικό σου σωστό ισχυρισμό ή αστείο προς αξιολόγηση; Ερώτηση 2η : Αν θεωρείς τον ευατό σου ψαγμένο και ψημένο, το τάληρο (στόλισμα) πως βοηθά τη συζήτηση και την αποδοχή της άποψης σου; Ερώτηση 3η : Αν…
Οι λέξεις υποφέρουν στον οίστρο των ημερών. Η δοκιμασία του αυτονόητου επαναλαμβάνεται. Έτσι κρατιώνται ζωντανά τα λεξικά. Έτσι, όμως, φαίνεται πως κρατιώνται ζωντανοί και οι άνθρωποι σπρώχνοντας ξανά και ξανά τον ίδιο βράχο προς την κορυφή. Γιατί ο άνθρωπος είναι άνθρωπος. Και η ζωή, ζωή. Παράλογη. Δημήτρης Ινδαρές #mindstormGR #λέξεις #οίστρος
Στιχομυθία – Ρε μιν@ρα δώμου (δώσε μου) πίσω το φαί μου. – Ποιο φαί σου; – Τα μπίζα (αρακά), ρε μιν@ρα. Θέλω να τα φάω, να γκώσω (χορτάσω) και να πάω μετά στο super market για τις προμήθειες της εβδομάδας. Θέλω να πάρω μάπα, χοντρομπίγουλη, τουτουμάκια, μαντορίνια, αραποσίτι, ψιλικά και γορδόνια. Αλλά ελπίζω να μην πέσω χάμω (κάτω) μόλις δω τις τιμές. Πάντως γορδόνια θα πάρω σίγουρα. Την προηγούμενη φορά που πήγα στο super market, μου λύθηκαν επειδή ξεκίνησε να ρίχνει κουρκουσάλι. Βλέπεις, πήγαινα τσουρούλια (έτρεχα γρήγορα) να μπω στο αυτοκίνητο για να μην με προλάβει ο ξεμπουντουλωμός. Μόλις έφτασα στην είσοδο του σπιτιού μου, δεν έσπρωξα όσο έπρεπε το πορτόνι για να μπω, και στουμπήχτηκα. Δεν πρόσεξα και ένα δέντρο γιατί κουβαλούσα τις σακούλες και έτσι χτύπησα και στο κεφάλι και έκανα και μια κοκότα. Κάλιασε μάλιστα και είδα στη γειτονιά και εκείνο το τάνινο (λεπτό), το ξεήγκλωτο, το…
Ἀκοῦστε. Ἐγὼ εἶμαι ὁ γκρεμιστής, γιατί εἶμ᾿ ἐγὼ κι ὁ κτίστης, ὁ διαλεχτὸς τῆς ἄρνησης κι ὁ ἀκριβογιὸς τῆς πίστης. Καὶ θέλει καὶ τὸ γκρέμισμα νοῦ καὶ καρδιὰ καὶ χέρι. Στοῦ μίσους τὰ μεσάνυχτα τρέμει ἑνὸς πόθου ἀστέρι. Κι ἂν εἶμαι τῆς νυχτιᾶς βλαστός, τοῦ χαλασμοῦ πατέρας, πάντα κοιτάζω πρὸς τὸ φῶς τὸ ἀπόμακρο τῆς μέρας. ἐγὼ ὁ σεισμὸς ὁ ἀλύπητος, ἐγὼ κι ὁ ἀνοιχτομάτης· τοῦ μακρεμένου ἀγναντευτής, κι ὁ κλέφτης κι ὁ ἀπελάτης καὶ μὲ τὸ καριοφίλι μου καὶ μὲ τ᾿ ἀπελατίκι τὴν πολιτεία τὴν κάνω ἐρμιά, γῆ χέρσα τὸ χωράφι. Κάλλιο φυτρῶστε, ἀγκριαγκαθιές, καὶ κάλλιο οὐρλιάστε, λύκοι, κάλλιο φουσκῶστε, πόταμοι καὶ κάλλιο ἀνοῖχτε τάφοι, καί, δυναμίτη, βρόντηξε καὶ σιγοστάλαξε αἷμα, παρὰ σὲ πύργους ἄρχοντας καὶ σὲ ναοὺς τὸ Ψέμα. Τῶν πρωτογέννητων καιρῶν ἡ πλάση μὲ τ᾿ ἀγρίμια ξανάρχεται. Καλῶς νὰ ῾ρθῆ. Γκρεμίζω τὴν ἀσκήμια. Εἶμ᾿ ἕνα ἀνήμπορο παιδὶ ποὺ σκλαβωμένο τό ῾χει τὸ δείλιασμα κι ὅλο ρωτᾷ καὶ…
As Greeks all over the world mark International Greek Language Day on February 9, many recall the speeches in English — peppered with Greek-origin words and phrases — given by economist and politician Xenophon Zolotas in the late 1950s. Zolotas was director of the Bank of Greece when he appeared in front of an audience at an International Bank for Reconstruction and Development conference in 1959. He delivered two speeches in English using Greek words to emphasize the wealth of the Greek language and the fact that countless Greek words enrich English. Greek remains a language which greatly enriches international scientific discourse; more than any other, it is the language which developed, shaped and expressed the beginning of most scientific theories, philosophical thoughts, and literature in most of the modern-day languages of the Western world. Here is the second speech delivered Oct. 2, 1959: Kyrie, It is Zeus’ anathema on…
Ποιοι είναι οι λόγοι που μιλάμε και γράφουμε; Η ομιλία όπως και η γραφή είναι τρόποι επικοινωνίας. Και είναι τόσο απαραίτητο να επικοινωνούμε; Η επικοινωνία είναι κάτι σαν την αγάπη. Είναι αυτή που κάνει ζευγάρια, ομάδες, κοινωνίες, κράτη να προχωρούν μπροστά. Είναι αυτή που κάνει τον κόσμο να γυρνά. Πολλοί τη μελετούν και ως επιστήμη αλλά κανείς δεν ξέρει όλες τις πτυχές της. Η επικοινωνία είναι κάτι φυσικό, κάτι καθημερινό. Και όμως όλοι έχουμε μια θολή εικόνα όλων των κανόνων που τη διέπουν. Μέρα μπαίνει μέρα βγαίνει, μιλάμε, ρωτάμε, διαβάζουμε, εξηγούμε, ακούμε, διαφωνούμε, κουβεντιάζουμε ή κρατάμε το στόμα μας κλειστό. Όμως λιγότεροι είναι αυτοί που συστηματικά χρησιμοποιούν ή μελετούν τα μέσα επικοινωνίας για να βελτιώσουν τις επικοινωνιακές και διαπραγματευτικές ικανότητες τους. Που τους ενδιαφέρει να ξεχωρίζουν το σωστό από το λάθος. Που θέλουν να μάθουν το πως οι άλλοι άνθρωποι χρησιμοποιούν την επικοινωνία για να επηρεάζουν τη συμπεριφορά μας και…
Όταν ο Γκάντι μελετούσε νομικά στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, είχε έναν καθηγητή του οποίου το επίθετο ήταν Mr. Peters και ο οποίος δεν τον συμπαθούσε καθόλου. Κάποια μέρα, ο Mr. Peters κατά τη διάρκεια του μεσημεριανού γεύματός του καθόταν στο εστιατόριο του Πανεπιστημίου όταν ο Γκάντι ήρθε με τον δίσκο του και κάθισε δίπλα του. Σοβαρά ενοχλημένος ο υπερόπτης καθηγητής είπε στον Γκάντι: «Κύριε Γκάντι, δε γνωρίζετε ότι ένα γουρούνι και ένα περιστέρι δεν κάθονται μαζί κατά τη διάρκεια του φαγητού τους;» και η απάντηση του Γκάντι ήταν: «Μην ενοχλείστε, κ. καθηγητά, θα πετάξω παραπέρα» και λέγοντας αυτά πήγε και κάθισε σ’ ένα άλλο τραπέζι. Πράσινος από τα νεύρα του ο Mr. Peters θέλησε να πάρει τη ρεβάνς στις επόμενες εξετάσεις αλλά ο φοιτητής του απάντησε ορθότατα σε όλες τις ερωτήσεις του. Τότε ο Mr. Peters του έθεσε την παρακάτω ερώτηση: «Κύριε Γκάντι, τι θα κάνατε αν περπατώντας στον δρόμο…
Ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Τζωρτζ Όργουελ (Η φάρμα των ζώων, 1984 κ.ά.) επισημαίνει ότι “η γλώσσα μας γίνεται άσχημη και ανακριβής όταν οι σκέψεις μας είναι ανόητες. Αλλά και η ακαταστασία της γλώσσας που χρησιμοποιούμε μας ωθεί να κάνουμε ανόητες σκέψεις”. Κατά τον Όργουελ, οι ασθένειες που υπονομεύουν την εκφραστική δύναμη του λόγου οφείλονται: ➡️ Στη μη προσεκτική αναζήτηση των σωστών, απλών λέξεων, αλλά στην υποκατάστασή τους με συρραφή προκατασκευασμένων φραστικών σχημάτων. ➡️ Στην εκτεταμένη χρησιμοποίηση τετριμμένων μεταφορών και παρομοιώσεων, που έχουν χάσει από καιρό τη ζωηρότητα και τη σημασία τους, π.χ. “μεταξύ σφύρας και άκμονος”, “η Αχίλλειος πτέρνα”, “κρατάει άσους στα μανίκια του” κ.ά. ➡️ Στον παραμερισμό ρημάτων με ακριβές νόημα και την αντικατάστασή τους με τυποποιημένες εκφράσεις, π.χ. “χτύπησε κόκκινο”, “τα πήρε”, αντί του ακριβούς “εκνευρίστηκε”, φράσεις που χρησιμοποιούνται από ορισμένες κοινωνικές ομάδες (π.χ. νεολαία) και όχι από ολόκληρο το φάσμα του αναγνωστικού κοινού. ➡️ Στην εισαγωγή ξενόφερτων…
Υπάρχει απόσταση μεταξύ του τι σκεφτόμαστε, τι μπορούμε να εκφράσουμε με λέξεις, τι λέμε στους άλλους και τι οι άλλοι καταλαβαίνουν. Μόνο η μελέτη, η εκπαίδευση και η εξάσκηση μπορούν να κάνουν αυτήν την απόσταση μικρότερη. Στόχος μας πάντα πρέπει να είναι να καταφέρνουμε να εκφράζουμε σωστά και με μέτρο τις σκέψεις μας έτσι ώστε οι άλλοι να καταλαβαίνουν. Να συγκρίνουν. Να αλλάζουν. Να προσφέρουν. Να δημιουργούν. Να προχωρούν. Να υπομένουν. Γιατί χωρίς επικοινωνία δεν υπάρχει κοινωνία. FB Tags : #softexperia #συμβουλευτική
« Από την εποχή που μίλησε ο Όμηρος ως τα σήμερα, μιλούμε, ανασαίνουμε και τραγουδούμε με την ίδια γλώσσα. » * Γιώργος Σεφέρης Οι Έλληνες σήμερα, ασχέτως μορφώσεως, μιλάμε ομηρικά, αλλά δεν το ξέρουμε επειδή αγνοούμε την έννοια των λέξεων που χρησιμοποιούμε. Για του λόγου το αληθές, θα αναφέρουμε μερικά παραδείγματα, για να δούμε ότι η Ομηρική γλώσσα όχι μόνο δεν είναι νεκρή, αλλά είναι ολοζώντανη. Αυδή είναι η φωνή. Σήμερα χρησιμοποιούμε το επίθετο άναυδος. Αλέξω στην εποχή του Ομήρου σημαίνει εμποδίζω, αποτρέπω. Τώρα χρησιμοποιούμε τις λέξεις αλεξίπτωτο, αλεξίσφαιρο, αλεξικέραυνο, αλεξήλιο, Αλέξανδρος (αυτός που αποκρούει τους άνδρες), κ.τ.λ. Τήλε στον Όμηρο εννοούσαν μακριά, εμείς λέμε τηλέφωνο, τηλεπικοινωνία, τηλεβόλο, τηλεπάθεια, κ.τ.λ. Λάας ή λας έλεγαν την πέτρα. Εμείς λέμε λατομείο, λαξεύω. Πέδον στον Όμηρο σημαίνει έδαφος, τώρα λέμε στρατόπεδο, πεδινός. Λέχος (κρεββάτι), εμείς αποκαλούμε λεχώνα τη γυναίκα που μόλις γέννησε και μένει στο κρεβάτι. Πόρο έλεγαν τη διάβαση, το πέρασμα, σήμερα…
Αντιστοίχως – Είναι κακό να μην ξέρεις να διαπραγματεύεσαι, και ακόμα χειρότερο να μην ξέρεις γιατί διαπραγματεύεσαι! – Είναι κακό να μην ξέρεις να διαβάζεις, και ακόμα χειρότερο να μην ξέρεις γιατί διαβάζεις! – Είναι κακό να μην ξέρεις να δουλεύεις, και ακόμα χειρότερο να μην ξέρεις γιατί δουλεύεις! – Είναι κακό να μην ξέρεις τι πληρώνεις, και ακόμα χειρότερο να μην ξέρεις γιατί πληρώνεις και για πόσο! – Είναι κακό να μην ξέρεις τι έχεις να λαμβάνεις, και ακόμα χειρότερο να μην ξέρεις γιατί κάποιος συμφώνησε ερήμην σου να μην έχεις πλέον να λαμβάνεις! Στο διηνεκές. Ακούει ή διαβάζει κανείς; FB Tags : #αρκάς #σκέψεις #mindstormGR
You may know the expression “It’s all Greek to me.” But you may not know that you do speak Greek after all. It’s all Greek to me Here are some examples that you do. ακαδημία : academy, αεροπλάνο : airplane, ανατομία : anatomy, άγγελος : angel, αρχιτέκτονας : architect, άρωμα : aroma . . . FB Tags : #language #greece #hellenicland #γλώσσα #επικοινωνία Δείτε επίσης : Οι κύκλοι των ανθρώπων Mobile : 6998 387741 Email : privatefashionfactory@gmail.com #workwear_pff #privatefashionfactory_pff #custom_pff #ppe_pff
Η καλλιγραφία ορθής γραφής διδάσκεται στο εξωτερικό ακόμα και σήμερα. Συνήθως στο δημοτικό. Τα γραπτά χειρόγραφα των ανθρώπων της τέχνης, της επιστήμης, του εμπορίου και των γραμμάτων μπαίνουν στα μουσεία ή ψηφιοποιούνται ως ιδιαίτερου κάλλους και αισθητικής. Το κάνουμε και εμείς σ’ ένα βαθμό. Π.χ. πρόσφατα εγκαινιάστηκε μια αίθουσα με γραπτά χειρόγραφα του εμπορίου στο Αρχαιολογικό Μουσείο Πατρών. Θεωρούμε όμως πλέον την καλλιγραφία ξεπερασμένη για να την χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητα μας. Άλλες χώρες όμως όχι. Η έκπληξη μου μεγάλη όταν ένας Ευρωπαίος καθηγητής που μένει στη Βασιλεία στέλνει χειρόγραφη επιστολή στο παρελθόν σε μέλος της οικογένειας μου και την ευχαριστεί θερμά για το καταπληκτικό σπιτικό δείπνο που είχε ετοιμάσει γι’ αυτόν και άλλους συναδέλφους. Η επιστολή ιδιαίτερης αισθητικής γραμμένη με πένα και καλλιγραφικά γράμματα. Υπερβολή, χάσιμο χρόνου ή ένδειξη παιδείας; Οπως και να έχει, την προτιμώ από ένα thanks ή efxaristo στο inbox ενός κοινωνικού δικτύου. Και δεν είναι μόνο…