Category

ΣΚΕΨΕΙΣ

Category

Ερώτηση: Τι κάνεις;Απάντηση: Ακούω και μαθαίνω. Κρατάω και σημαία. Έχει έρθει αυτός ο αμερόληπτος που είναι με το μέρος μας, είναι μαρκόνι και μιλάει για εμάς τώρα έξω στο μπαλκόνι.

Άνθρωπος Χ: Θα ήθελα να με στηρίξεις ψυχολογικά. Άνθρωπος Ψ: Βεβαίως. Τι πρέπει να κάνω; Άνθρωπος Χ: Την βλέπεις εκείνη την πόρτα; Άνθρωπος Ψ: Ναι. Άνθρωπος Χ: Την ανοίγεις και φεύγεις.

Η μόρφωση και το ήθος δεν είναι συνώνυμα.Μπορεί κάλλιστα να είσαι ταυτόχρονα, και σπουδαίος διανοούμενος, και σπουδαίο κάθαρμα.Βασίλης Ραφαηλίδης

RememberIf you’re not speaking ityou’re storing it,and that gets heavy.Να θυμάσαι ότιγια όσα δεν μιλάς ή δεν πετάς, τα κουβαλάς, και με την πάροδο του χρόνουγίνεται βαρύτο φορτίο.

Γιατί το «γιατί» είναι η δυσκολότερη απόφαση; Τον πρώτο καιρό που έγραφε βιβλία για management, η Κέιτ είχε περάσει πολλά ευτυχισμένα χρόνια μέσα σε εταιρείες, μιλώντας με διευθυντές και ηγετικές ομάδες, ερμηνεύοντας το όραμά τους και δημοσιεύοντας τα σοφά τους λόγια σε εύληπτη μορφή, ώστε να τα κατανοούν οι υπάλληλοί τους. Οι ερωτήσεις «ποιος», «τι», «πότε», «πού», «γιατί» και «πώς» είναι μερικά από τα βασικά όπλα ενός δημοσιογράφου. Όμως, μόνο όταν η Κέιτ έμαθε για τα λογικά επίπεδα του ΝΓΠ (Νευρογλωσσικού Προγραμματισμού), άρχισε να καταλαβαίνει γιατί μερικές ερωτήσεις προκαλούσαν ανέκφραστα βλέμματα, ακόμη και επιθετικότητα, ενώ άλλες ήταν ευπρόσδεκτες. Όταν θέλετε να μάθετε κάτι για ένα θέμα, χρησιμοποιήστε τα λογικά επίπεδα από κάτω προς τα πάνω. Αρχίστε συλλέγοντας πληροφορίες για το περιβάλλον – πού, πότε και με ποιον. Αυτές είναι ερωτήσεις για γεγονότα, άρα είναι εύκολα να απαντηθούν. Προχωρήστε στο τι και το πώς. Αφήστε την ερώτηση «γιατί» για το τέλος.…

“Πρέπει” για τους σωστούς, “πρέπει” και για τους λάθος λόγους. Ένα ακόμα “πρέπει” για έναν ακόμη λόγο. Άλλοτε κενό και άλλοτε όχι. “Πρέπει” για το εγώ, για το εμείς, για το φαίνεσθαι, για ένα σκοπό, για μια εμμονή, για ένα σκαλί, για μια αγάπη, για ένα πάθος, για μια ανάμνηση, για μια υπόσχεση, για ένα απωθημένο. Όλα εκεί αυτά τα “πρέπει” που άλλοτε μας πρέπουν και άλλοτε όχι. Στη θάλασσα της ανθρώπινης γλώσσας και συμπεριφοράς και στην απέραντη ματαιοδοξία της ανθρώπινης ζωής. Μικρή η ζωή, αλλά προλαβαίνουμε. Για τα σωστά τα “πρέπει”. #mindstormGR

Ειρήνη, Γιάννης Ρίτσος Τ’ όνειρο του παιδιού είναι η ειρήνη. Τ’ όνειρο της μάνας είναι η ειρήνη. Τα λόγια της αγάπης κάτω απ’ το δέντρα είναι η ειρήνη. Ο πατέρας που γυρνάει τ’ απόβραδο μ’ ένα φαρδύ χαμόγελο στα μάτια μ’ ένα ζεμπίλι στα χέρια του γεμάτο φρούτα κι οι σταγόνες του ιδρώτα στο μέτωπό του είναι όπως οι σταγόνες του σταμνιού που παγώνει το νερό στο παράθυρο, είναι η ειρήνη. Ειρήνη είναι ένα ποτήρι ζεστό γάλα κι ένα βιβλίο μπροστά στο παιδί που ξυπνάει. Ειρήνη είναι τα σφιγμένα χέρια των ανθρώπων είναι το ζεστό ψωμί στο τραπέζι του κόσμου είναι το χαμόγελο της μάνας. Μονάχα αυτό. Τίποτ’ άλλο δεν είναι η ειρήνη. Πηγή : Με λογισμό και μ’ όνειρο – Ανθολόγιο λογοτεχνικών κειμένων Ε και ΣΤ Δημοτικού #λογοτεχνία #hellenicland #ειρήνη #ρίτσος #λογισμός #όνειρο / fb : Hellenic-Land.com / www.hellenic-land.com

Οι Βασικοί Νόμοι της Ανθρώπινης Ηλιθιότητας: Ένα Διαχρονικό Σχόλιο για την Κοινωνία Το βιβλίο του Carlo M. Cipolla (Τσιπόλα), “Οι Βασικοί Νόμοι της Ανθρώπινης Ηλιθιότητας,” αποτελεί ένα από τα πιο εύστοχα και διαχρονικά σχόλια για τη φύση της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Στο έργο αυτό, ο Cipolla αναλύει με χιούμορ και σοβαρότητα πέντε θεμελιώδεις νόμους που διέπουν την ανθρώπινη ηλιθιότητα, υποστηρίζοντας ότι αυτή η ιδιότητα είναι πιο επικίνδυνη για την κοινωνία από την κακία ή την καλοσύνη. Ο πρώτος και ίσως ο πιο σοκαριστικός νόμος δηλώνει ότι «ο αριθμός των ηλίθιων ατόμων στην κοινωνία είναι πάντα μεγαλύτερος από όσο φανταζόμαστε.» Ο Cipolla θεωρεί ότι η ηλιθιότητα δεν σχετίζεται με την εκπαίδευση ή την κοινωνική τάξη, αλλά είναι κατανεμημένη ομοιόμορφα σε όλες τις ανθρώπινες ομάδες. Αυτό που καθιστά την ηλιθιότητα τόσο επικίνδυνη είναι η ασυνείδητη ζημιά που προκαλεί, καθώς ένα ηλίθιο άτομο μπορεί να βλάψει τον εαυτό του και τους άλλους χωρίς κανένα…

Το μόνο ασφαλές κριτήριο ευτυχίας ενός ανθρώπου είναι να αδιαφορεί για την επιτυχία του και να επιδιώκει να είναι συνεπής προς τις πεποιθήσεις του. Να προσπαθεί να μην αλλοιώνεται μέσα στον χρόνο. Και αν ακόμα δεν ανέβει ψηλά, βέβαιο είναι ότι έτσι δεν θα πέσει χαμηλά.

Ερ. Τι ψάχνεις στα κουτιά; Απ. Χαζομάρες. Κάτι ταξίδια της μνήμης μέσα στον χρόνο. Κάτι μαύρες τρίχες. Ερ. Και τι βρήκες; Απ. Κάτι στάσεις (φωτογραφικές). Μπορεί σημαντικές, μπορεί και ασήμαντες. Κάποιες διαστάσεις του κάπου και του κάποτε (χώρου, χρόνου, τέχνης, γλώσσας, παρέας) που έγιναν παραστάσεις και με ακολουθούν στη ζωή μου. #florence #back_in_time #traveling #travel_memories #seeing_the_world #mindstormGR

Πάω στο βενζινάδικο και ο βενζινάς με την οικειότητα που έχουμε, μου λέει: “Άνιε, πόσο;” Τόσο, του λέω. Συνεννοηθήκαμε. Τη λατρεύω την ελληνική γλώσσα. Και πιο πολύ τη διάλεκτο. Γιατί είναι γνήσια και όχι δήθεν. #hellenicland #γλώσσα

Η φωλιά καταλερωμένη παραμένει πάντα εκεί έτοιμη να φιλοξενήσει παλαιούς και νέους “συντεταγμένους” για να πάρουν και αυτή μυρωδιά. Η οποία μυρωδιά περιβάλλεται συνήθως με ωραία αρώματα ντόπια και εισαγόμενα. Μέχρι τη μέρα που κάποιοι αποφασίζουν να χρησιμοποιήσουν τα φτερά τους και να αφήσουν τη φωλιά. Να πετάξουν λίγο πιο πέρα. Να αλλάξουν ρότα. Να δουν και ίσως να πουν κάτι άλλο. Και ξάφνου φεύγουν τα αρώματα, έρχεται η μυρωδιά και γεμίζουν λεκέδες γιατί ενδεχομένως δεν έγιναν λακέδες. #η_φωλιά #mindstormGR #πήρες_μυρωδιά

Η αβάσταχτη σοβαρότητα της γραβάτας Για να σε ακούνε όταν μιλάς κοίτα γραβάτα να φοράς και προς τα πάνω να κοιτάς και λίγο να χαμογελάς. Παντού ελπίδα να σκορπάς να συζητάνε πως τα πας και όλοι να λένε τι τυπάς. Και όταν τη βγάλεις (τη γραβάτα) και μιλάς και πάλι να χαμογελάς τη γνώση σου να την κρατάς και να μη νιώθεις ότι χαλάς που δε σε ακούει ο μαχαλάς. #reality #πραγματικότητα #μεταξύ_μας_μεταξά #επικοινωνία #γραβάτα_να_φοράς_παιδί_μου

Όλη η ζωή μας μια οθόνη και πολλά εικονίδια. Σε δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους. Πολλές οι χρήσεις. Εισερχόμενες και εξερχόμενες κλήσεις. Εισερχόμενες και εξερχόμενες σκέψεις. Εισερχόμενες και εξερχόμενες ανέσεις. Εισερχόμενες και εξερχόμενες ενέσεις ενημέρωσης. Εισερχόμενες και εξερχόμενες πιέσεις. Και όλα αυτά για να πεις στο τέλος, ξαλάφρωσα. Ανάσανα. Για να μην σκάσεις πρέπει να αδειάσεις. Με κάποιο ή με κάθε τρόπο. Και όταν συμβεί, λες πάλι καλά. Και πάμε ξανά από την αρχή. #mindstormGR

“Μετά τη φωτιά έρχεται κι η στάχτη. Αυτό είναι το τίμημα κάθε δυνατής καψούρας.”, κάπου διάβασα. * Θα ήθελα να προσθέσω ότι αυτό είναι και το τίμημα κάθε ανεξέλεγκτης λιγούρας, φιγούρας, χαμούρας, κλεισούρας, ψητούρας, καούρας και πατούρας. #mindstormGR

Πολλά τα αφού Αφού δεν μου λέτε τι είναι η επίγνωση, πάω για πθάρεμα. Αφού δεν μου λέτε τι είναι η επισύνδεση, πάω για πθάρεμα. Αφού δεν μου λέτε τι είναι το μικροκλίμα, πάω για πθάρεμα. Αφού δεν μου λέτε τι είναι το μικρό κλύσμα, πάω για πθάρεμα. Αφού δεν μου λέτε τι είναι το μικρό βύσμα, πάω για πθάρεμα. Αφού δεν μου λέτε πότε θα φάω πατάτεθ και πως να βγάλω τα μάτια μου με τη Θίθυ, πάω για πθάρεμα. Αφού δεν μου λέτε τι είναι η χαμούρα, άμα πιάθω τσιπούρα στο πθάρεμα, δεν θα σας δώθω τίποτα. Θα τη φάω μόνοθ μου. Θα κάνω και θτόρυ να με βλέπετε να την τρώω και να θκάθετε από τη ζήλια θαθ. Παλιοχαρακτήρεθ!

Pin It