Τελευταία κάτι παίζει. Περπατάω στο κέντρο της πόλης και αρχίζουν να μου μιλάνε άγνωστοι διαφόρων ηλικιών. Κανονικοί και μασκοφορεμένοι λόγω και έναρξης Καρναβαλιού. Στην αρχή μου χαμογελάνε. Μετά είτε μου ζητάνε χρήματα (καρναβαλιστής μεξικάνος νεαρός με τεράστιο σομπρέρο), είτε μου λένε για τα παιδιά τους (άνδρας 80 ετών), είτε για το ρεύμα που θα τους έρθει στον Θεό γιατί η κόρη τους που ήρθε τις γιορτές είναι σπάταλη και έβαλε πολλά πλυντήρια, είτε για την επαγγελματική πορεία του γιου τους, είτε για το αν ξέρω καμιά γκαρσονιέρα να νοικιάζεται (γυναίκα γύρω στα 70), είτε για την κόρη τους που είναι στο Dubai και θέλουν να γυρίσει πίσω (γυναίκα καλοστεκούμενη γύρω στα 55). Μου δείχνουν και φωτογραφίες και με ευχαριστούν ενίοτε που τους έδωσα κάτι ή απλά γιατί τους άκουσα. Okay! Να προβληματιστώ ότι κάτι δεν πάει καλά με μένα ή γενικώς;
“Read more books. Walk in nature daily. Let go of the past. Drink more water. Say thank you a lot. Get up at 5 am. Smile at strangers. Keep a journal.” View also “The price of progress is pain.” Περισσότερα άρθρα https://mindstorm.gr/to-provlima-tou-shmeiou-anaforas/ https://mindstorm.gr/listen-and-read-between-the-lines/
Εφ όπλου λόγχη και επ’ ώμου ποδήλατο Ατζέντα ημέρας, πρεμιέρας, καριέρας, μπανιέρας, ζαρντινιέρας και ότι άλλο ήθελε προκύψει Ανάλυση και αξιολόγηση κάθε τύπου μούρης (συμπεριφορικού μοντέλου) για τη διάδοση και την εδραίωση της καλύτερης ημέτερης ιδεολογικής πλατφόρμας. Μιας ιδεολογικής πλατφόρμας που θα μιλάει τη δική μας γλώσσα, θα υπηρετεί το δικό μας κοινό, θα ρέει ανάλογα με τις πολιτικές διεθνείς εξελίξεις, θα διαστέλλεται, θα μετασχηματίζεται και θα λέει εντέλει τα πράγματα ξεκάθαρα, με το κατάλληλο πάντα άρθρο (ο, η, το), με το ενδεδειγμένο status και με την σωστή προφορά (accent). For sure, mercosur. Αντιπαράθεση και εναλλαγή επιχειρημάτων υπέρ “φιλικών”, εναλλακτικών και κυκλικών σχημάτων ανάπτυξης, με μια πιπεράτη υπεροψία για την ενδεχόμενη αντίδραση της πλέμπας και με zoom οπωσδήποτε στο μαντηλάκι στο πέτο. Ψηλάφηση ανοικτών πληγών με ή και χωρίς αναισθησία, αλλά με πολύ “ευαισθησία”. Αποτέλεσμα Ατέρμονη συζήτηση και επιθέματα. Σύμμαχος μας, η ελπίδα μας. Όλα καλά θα πάνε. Ή μπορεί…
Άλλο το ένα και άλλο το άλλο – Άλλο το βρίσκω τα κλειδιά μου (ανάπτυξη) και άλλο το παραδίδω τα κλειδιά μου (κρίση). – Άλλο το σου δίνω λεφτά και άλλο το υπάρχουν λεφτά. – Άλλο το σου δίνω ζακέτα (βοήθεια) και άλλο το βάλε ζακέτα (κόψε το λαιμό σου να βρεις). – Αλλο το σου κάνω πάσα και άλλο το σε κάνω πάσα. – Άλλο το σου δίνω ρόμπα και άλλο το σε κάνω ρόμπα. – Άλλο το σου δίνω πίστωση (πιστεύω σε σένα) και άλλο το σου δίνω χρέωση (πλήρωσε τώρα με pos να πάω στον επόμενο). – Άλλο το έλα να σε αναγγείλω και άλλο το έλα να σε καταγγείλω. #mindstormGR
Ακούνα μα(ν)τάτα Aκούνα φορτσάτα Aκούνα mercosurάτα Aκούνα μπελαράτα Aκούνα φευγάτα — Και όταν “κουνάνε θυμιατό” αρχίζω να μονολογώ να λογαριάζω δεν ξεχνώ και σημειώνω να ρωτώ πώς δεν θα φύγω στον γκρεμό. Πόσο να κάνει το ρολό; Ποιος με ματιάζει που μιλώ; Ποιος μου ψεκάζει το μυαλό; Ποιος μου αλλάζει το ρυθμό; Ποιος θα μου πάρει το σφυγμό; Ποιος θα μου δει τον κορεσμό; Που αναβλύζει το σκατό; Ποιος γρουσουζεύει το καλό; Μην ξεχαστώ να σκεπαστώ μην με πλακώσει το κακό. #mindstormGR #στα_σοκάκια_του_μυαλού #σκόρπιες_ατημέλητες_σκέψεις
«Δεν έχουμε καμία εμπειρία του πώς είναι να υπάρχουν πράγματα εξυπνότερα από εμάς». Η φράση αυτή του Geoffrey Hinton αποτυπώνει με σαφήνεια το βαθύ μετασχηματισμό που επιφέρει η τεχνητή νοημοσύνη στη σύγχρονη κοινωνία. Σε αντίθεση με όλες τις προηγούμενες τεχνολογικές εξελίξεις, η ανθρωπότητα έρχεται αντιμέτωπη με συστήματα που δεν ενισχύουν απλώς τις ανθρώπινες ικανότητες, αλλά δύνανται να τις υπερβαίνουν σε γνωστικό επίπεδο. Πρόκειται για μια ιστορικά πρωτόγνωρη κατάσταση, χωρίς προηγούμενα παραδείγματα συλλογικής εμπειρίας ή καθιερωμένων κοινωνικών μηχανισμών προσαρμογής. Ο Hinton παρομοιάζει την επερχόμενη αλλαγή με τη Βιομηχανική Επανάσταση, επισημαίνοντας όμως μια κρίσιμη διαφορά: ενώ τότε οι μηχανές αντικατέστησαν ή ενίσχυσαν τη σωματική εργασία, σήμερα η τεχνητή νοημοσύνη επηρεάζει άμεσα τη διανοητική εργασία, τη λήψη αποφάσεων και την παραγωγή γνώσης. Η εξέλιξη αυτή υπόσχεται σημαντικά οφέλη, ιδιαίτερα στον τομέα της υγείας, όπου η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να συμβάλει σε ακριβέστερες διαγνώσεις, στην εξατομίκευση των θεραπειών και στην ταχύτερη ανακάλυψη νέων φαρμάκων.…
Εδώ δεν μπορούν να συνεννοηθούν τα μάτια μας για το αν θα μείνουν ανοικτά ή κλειστά. Για το αν το δεξιά είναι πιο αριστερά και το αριστερά πιο δεξιά. Για το αν υπάρχουν ή όχι λεφτά. Για το αν το ναι είναι ναι και το όχι είναι όχι. Για το αν ο βιασμός είναι βιασμός ή συνεύρεση. Για το αν το υποχρεωτικό μέσα είναι συνταγματικό ή όχι. Για το αν τα super markets έχουν κάνει ασφαλιστικά μέτρα στον κορωνοϊό ενώ τα θέατρα και τα εστιατόρια όχι. Για το αν η μουσική κάνει παρέα ή όχι με τον κορωνοϊό. Για το αν η γραφειοκρατία κάνει παρέα ή όχι με τις πλατφόρμες. Για το ποιο γράμμα ακολουθεί το δέλτα και το όμικρον. Για το αν φταίει η αριστερά, η δεξιά ή το κέντρο για την κρίση και τα μνημόνια. Για το αν θέλουμε να έχουμε φύλο και τι φύλο είναι ο φίλος.…
Ο προορισμός μου δεν είναι ένα συγκεκριμένο θέμα, αλλά ένας τρόπος σκέψης. Διαμορφώνεται δυναμικά μέσα από τον διάλογο με τους ανθρώπους. Με καθοδηγεί η επιθυμία να βοηθώ ανθρώπους και οργανισμούς να σκέφτονται πιο καθαρά, να επικοινωνούν καλύτερα και να παίρνουν πιο συνειδητές αποφάσεις — είτε μιλάμε για ηγεσία, επιχειρήσεις, τεχνολογία ή την καθημερινή ζωή. Το περιεχόμενο λειτουργεί ως χώρος σύνδεσης: ιδεών με πράξη, στρατηγικής με ανθρώπους, γνώσης με νόημα. Δεν με ενδιαφέρει η μεγέθυνση για τη μεγέθυνση. Με ενδιαφέρει η ποιότητα σκέψης, η υγιής κουλτούρα και η ανθρώπινη πρόοδος — σε μικρή και μεγάλη κλίμακα. Το περιεχόμενο είναι το σημείο εκκίνησης. Μέσα από τα analytics βλέπω καθαρά ποια ερωτήματα επανέρχονται στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, ποια προβλήματα αγγίζουν περισσότερους και ποιες λύσεις δημιουργούν πραγματικό ενδιαφέρον. Αυτό με καθοδηγεί όχι μόνο στο τι γράφω, αλλά και στο πού υπάρχει ουσιαστική ανάγκη — είτε αυτή μπορεί να εξελιχθεί σε πιο εξειδικευμένη παροχή…
