Ξαναμαθαίνοντας γραμματική Από τα ουσιαστικά στις προθέσεις, ένα ταξίδι που τελείωσε business class. Και πίσω στα ουσιαστικά με δανεικό εισιτήριο, πολλές αλλαγές πτήσης και πολλές αναταράξεις. #σκέψεις #προσανατολισμός
«Δεν έχουμε καμία εμπειρία του πώς είναι να υπάρχουν πράγματα εξυπνότερα από εμάς». Η φράση αυτή του Geoffrey Hinton αποτυπώνει με σαφήνεια το βαθύ μετασχηματισμό που επιφέρει η τεχνητή νοημοσύνη στη σύγχρονη κοινωνία. Σε αντίθεση με όλες τις προηγούμενες τεχνολογικές εξελίξεις, η ανθρωπότητα έρχεται αντιμέτωπη με συστήματα που δεν ενισχύουν απλώς τις ανθρώπινες ικανότητες, αλλά δύνανται να τις υπερβαίνουν σε γνωστικό επίπεδο. Πρόκειται για μια ιστορικά πρωτόγνωρη κατάσταση, χωρίς προηγούμενα παραδείγματα συλλογικής εμπειρίας ή καθιερωμένων κοινωνικών μηχανισμών προσαρμογής. Ο Hinton παρομοιάζει την επερχόμενη αλλαγή με τη Βιομηχανική Επανάσταση, επισημαίνοντας όμως μια κρίσιμη διαφορά: ενώ τότε οι μηχανές αντικατέστησαν ή ενίσχυσαν τη σωματική εργασία, σήμερα η τεχνητή νοημοσύνη επηρεάζει άμεσα τη διανοητική εργασία, τη λήψη αποφάσεων και την παραγωγή γνώσης. Η εξέλιξη αυτή υπόσχεται σημαντικά οφέλη, ιδιαίτερα στον τομέα της υγείας, όπου η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να συμβάλει σε ακριβέστερες διαγνώσεις, στην εξατομίκευση των θεραπειών και στην ταχύτερη ανακάλυψη νέων φαρμάκων.…
Εδώ δεν μπορούν να συνεννοηθούν τα μάτια μας για το αν θα μείνουν ανοικτά ή κλειστά. Για το αν το δεξιά είναι πιο αριστερά και το αριστερά πιο δεξιά. Για το αν υπάρχουν ή όχι λεφτά. Για το αν το ναι είναι ναι και το όχι είναι όχι. Για το αν ο βιασμός είναι βιασμός ή συνεύρεση. Για το αν το υποχρεωτικό μέσα είναι συνταγματικό ή όχι. Για το αν τα super markets έχουν κάνει ασφαλιστικά μέτρα στον κορωνοϊό ενώ τα θέατρα και τα εστιατόρια όχι. Για το αν η μουσική κάνει παρέα ή όχι με τον κορωνοϊό. Για το αν η γραφειοκρατία κάνει παρέα ή όχι με τις πλατφόρμες. Για το ποιο γράμμα ακολουθεί το δέλτα και το όμικρον. Για το αν φταίει η αριστερά, η δεξιά ή το κέντρο για την κρίση και τα μνημόνια. Για το αν θέλουμε να έχουμε φύλο και τι φύλο είναι ο φίλος.…
Ο προορισμός μου δεν είναι ένα συγκεκριμένο θέμα, αλλά ένας τρόπος σκέψης. Διαμορφώνεται δυναμικά μέσα από τον διάλογο με τους ανθρώπους. Με καθοδηγεί η επιθυμία να βοηθώ ανθρώπους και οργανισμούς να σκέφτονται πιο καθαρά, να επικοινωνούν καλύτερα και να παίρνουν πιο συνειδητές αποφάσεις — είτε μιλάμε για ηγεσία, επιχειρήσεις, τεχνολογία ή την καθημερινή ζωή. Το περιεχόμενο λειτουργεί ως χώρος σύνδεσης: ιδεών με πράξη, στρατηγικής με ανθρώπους, γνώσης με νόημα. Δεν με ενδιαφέρει η μεγέθυνση για τη μεγέθυνση. Με ενδιαφέρει η ποιότητα σκέψης, η υγιής κουλτούρα και η ανθρώπινη πρόοδος — σε μικρή και μεγάλη κλίμακα. Το περιεχόμενο είναι το σημείο εκκίνησης. Μέσα από τα analytics βλέπω καθαρά ποια ερωτήματα επανέρχονται στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, ποια προβλήματα αγγίζουν περισσότερους και ποιες λύσεις δημιουργούν πραγματικό ενδιαφέρον. Αυτό με καθοδηγεί όχι μόνο στο τι γράφω, αλλά και στο πού υπάρχει ουσιαστική ανάγκη — είτε αυτή μπορεί να εξελιχθεί σε πιο εξειδικευμένη παροχή…
“Ο πνευματικός άνθρωπος που δέχεται τον ρόλο του ουραγού της αγέλης, που παραδέχεται <να περιαχθεί> σε κατάσταση ανδρείκελου, που απαρνιέται το σπουδαιότερο και ευγενικότερο μέρος της αποστολής του, παύει να είναι πνευματικός ηγέτης. Αυτοδικάζεται σε συνεργό και σε ενεργούμενο των βιαστών ή, το πολύ-πολύ σε αυτοηδονιζόμενο νάρκισσο…” Μ. Πλωρίτης [ΤΟ ΒΗΜΑ, άρθρο] Σωστό ή λάθος; Δείτε επίσης Περί ελπίδας ο λόγος
Στον ίδιο κόσμο θεατές και συνδρομητές Στον ίδιο κόσμο “πάντα γελαστοί και γελασμένοι.” Peace last year Σήμερα το Υπουργείο Παιδείας ανακοίνωσε την κατάργηση του θαυμαστικού, μετά από την διαπίστωση ότι τίποτα δεν μας εκπλήσσει πια. Γιατί πλέον – Όλοι μπορούν να φουμάρουν. – Όλοι μπορούν να chatάρουν. – Όλοι μπορούν να μπλοφάρουν. – Όλοι μπορούν να postάρουν. – Όλοι μπορούν να rapάρουν. – Όλοι μπορούν να παρτάρουν αν έχουν λεφτά και έξοδο κινδύνου. – Μπορούν όμως όλοι να μπουκάρουν και τον κόσμο να ξεσκαρτάρουν, οέο; Το θυμιατό της δικής μας προσλαμβάνουσας να είναι καλά, το Wi-Fi να δουλεύει και don’t worry.
Ένας καταναλωτής που αισθάνεται εύπορος και ασφαλής κάνει περισσότερες αγορές. Αγοράζοντας περισσότερα αγαθά αναλαμβάνει συνήθως μεγαλύτερο χρέος αν όχι υπερβολικό. Τελικά, ο καταναλωτής ενδέχεται να αντιμετωπίσει οικονομική καταστροφή και να υποχρεωθεί σε μια μεγάλη διόρθωση πουλώντας ενεργητικό ή δηλώνοντας πτώχευση. Οι βρόχοι θετικής ανάδρασης (κλίμα αισιοδοξίας) αποκαθιστούν την ισορροπία με ένα δικό τους, συχνά δραματικό τρόπο μέσα σε μεγαλύτερους ορατούς και αθέατους βρόχους αρνητικής ανάδρασης (κλίμα απαισιοδοξίας). Τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει;
