Να τις φοβάσαι τις σιωπές των παιδιών. ‘Οπως και όλες τις σιωπές. Κάνουν θόρυβο.
Οι συγκρούσεις μέσα μας είναι για να μας τυραννούν, να μας τιμωρούν ή να μας δοκιμάζουν. Κανείς δεν μπορεί εξαρχής να χαρακτηρίσει την αξία μιας σύγκρουσης. Το μόνο σίγουρο είναι πως είναι βασανιστικές και σε ποτίζουν με το άγχος της ανασφάλειας. Το σίγουρο είναι πως με συγκρούσεις ταξιδεύεις στο αλλού, όπως και η καρίνα του καραβιού συγκρούεται με την αντίσταση των κυμάτων. Σελ. 37-38, Κυριακή απόγευμα στη Βιέννη, Μάρω Βαμβουνάκη
Για να ανέβεις στο λεωφορείο της ανάπτυξης και της δημιουργίας, οφείλεις να κάνεις υπομονή και να αντέχεις το αγιάζι στη στάση. Οφείλεις επίσης να πληρώνεις το αλμυρό αντίτιμο για τη θέση σου. Γενικότερα οφείλεις να πήζεις, να χτίζεις, να γκρεμίζεις, να χαρίζεις, να δακρύζεις και να ελπίζεις.. Για τον επόμενο προορισμό. Για τον επόμενο συσχετισμό. Για την επόμενη στάση. Για την επόμενη κλάση. Για την επόμενη φάση. Για την επόμενη δράση. Για την επόμενη δόση. Για την επόμενη ανα(πνοή). Για την επόμενη επαφή. Για την επόμενη μέρα. Καλημέρα. *Και όσο περιμένεις το λεωφορείο στη στάση για να μεταβείς σε ένα καλύτερο αύριο (φάση/κλάση), δες και το αναρτημένο δελτίο τιμών και λογαριασμών. Για την ορθή καταβολή των λοιπών συμπληρωματικών χρεώσεων, σήμερον. #σκέψεις #αναμονή #mindstormGR
Τελευταία κάτι παίζει. Περπατάω στο κέντρο της πόλης και αρχίζουν να μου μιλάνε άγνωστοι διαφόρων ηλικιών. Κανονικοί και μασκοφορεμένοι λόγω και έναρξης Καρναβαλιού. Στην αρχή μου χαμογελάνε. Μετά είτε μου ζητάνε χρήματα (καρναβαλιστής μεξικάνος νεαρός με τεράστιο σομπρέρο), είτε μου λένε για τα παιδιά τους (άνδρας 80 ετών), είτε για το ρεύμα που θα τους έρθει στον Θεό γιατί η κόρη τους που ήρθε τις γιορτές είναι σπάταλη και έβαλε πολλά πλυντήρια, είτε για την επαγγελματική πορεία του γιου τους, είτε για το αν ξέρω καμιά γκαρσονιέρα να νοικιάζεται (γυναίκα γύρω στα 70), είτε για την κόρη τους που είναι στο Dubai και θέλουν να γυρίσει πίσω (γυναίκα καλοστεκούμενη γύρω στα 55). Μου δείχνουν και φωτογραφίες και με ευχαριστούν ενίοτε που τους έδωσα κάτι ή απλά γιατί τους άκουσα. Okay! Να προβληματιστώ ότι κάτι δεν πάει καλά με μένα ή γενικώς;
“Read more books. Walk in nature daily. Let go of the past. Drink more water. Say thank you a lot. Get up at 5 am. Smile at strangers. Keep a journal.” View also “The price of progress is pain.” Περισσότερα άρθρα https://mindstorm.gr/to-provlima-tou-shmeiou-anaforas/ https://mindstorm.gr/listen-and-read-between-the-lines/
Εφ όπλου λόγχη και επ’ ώμου ποδήλατο Ατζέντα ημέρας, πρεμιέρας, καριέρας, μπανιέρας, ζαρντινιέρας και ότι άλλο ήθελε προκύψει Ανάλυση και αξιολόγηση κάθε τύπου μούρης (συμπεριφορικού μοντέλου) για τη διάδοση και την εδραίωση της καλύτερης ημέτερης ιδεολογικής πλατφόρμας. Μιας ιδεολογικής πλατφόρμας που θα μιλάει τη δική μας γλώσσα, θα υπηρετεί το δικό μας κοινό, θα ρέει ανάλογα με τις πολιτικές διεθνείς εξελίξεις, θα διαστέλλεται, θα μετασχηματίζεται και θα λέει εντέλει τα πράγματα ξεκάθαρα, με το κατάλληλο πάντα άρθρο (ο, η, το), με το ενδεδειγμένο status και με την σωστή προφορά (accent). For sure, mercosur. Αντιπαράθεση και εναλλαγή επιχειρημάτων υπέρ “φιλικών”, εναλλακτικών και κυκλικών σχημάτων ανάπτυξης, με μια πιπεράτη υπεροψία για την ενδεχόμενη αντίδραση της πλέμπας και με zoom οπωσδήποτε στο μαντηλάκι στο πέτο. Ψηλάφηση ανοικτών πληγών με ή και χωρίς αναισθησία, αλλά με πολύ “ευαισθησία”. Αποτέλεσμα Ατέρμονη συζήτηση και επιθέματα. Σύμμαχος μας, η ελπίδα μας. Όλα καλά θα πάνε. Ή μπορεί…
Άλλο το ένα και άλλο το άλλο – Άλλο το βρίσκω τα κλειδιά μου (ανάπτυξη) και άλλο το παραδίδω τα κλειδιά μου (κρίση). – Άλλο το σου δίνω λεφτά και άλλο το υπάρχουν λεφτά. – Άλλο το σου δίνω ζακέτα (βοήθεια) και άλλο το βάλε ζακέτα (κόψε το λαιμό σου να βρεις). – Αλλο το σου κάνω πάσα και άλλο το σε κάνω πάσα. – Άλλο το σου δίνω ρόμπα και άλλο το σε κάνω ρόμπα. – Άλλο το σου δίνω πίστωση (πιστεύω σε σένα) και άλλο το σου δίνω χρέωση (πλήρωσε τώρα με pos να πάω στον επόμενο). – Άλλο το έλα να σε αναγγείλω και άλλο το έλα να σε καταγγείλω. #mindstormGR
Ακούνα μα(ν)τάτα Aκούνα φορτσάτα Aκούνα mercosurάτα Aκούνα μπελαράτα Aκούνα φευγάτα — Και όταν “κουνάνε θυμιατό” αρχίζω να μονολογώ να λογαριάζω δεν ξεχνώ και σημειώνω να ρωτώ πώς δεν θα φύγω στον γκρεμό. Πόσο να κάνει το ρολό; Ποιος με ματιάζει που μιλώ; Ποιος μου ψεκάζει το μυαλό; Ποιος μου αλλάζει το ρυθμό; Ποιος θα μου πάρει το σφυγμό; Ποιος θα μου δει τον κορεσμό; Που αναβλύζει το σκατό; Ποιος γρουσουζεύει το καλό; Μην ξεχαστώ να σκεπαστώ μην με πλακώσει το κακό. #mindstormGR #στα_σοκάκια_του_μυαλού #σκόρπιες_ατημέλητες_σκέψεις