– Εσείς, κύριε ποιος είστε; Που ανήκετε; Η πιο κλασική ερώτηση έμπειρου πολιτικού στα τηλεοπτικά παράθυρα όταν δέχεται μια δύσκολη ερώτηση. Είσαι ο και λέγεσαι. Να ξέρω τι θα κάνω. Πως θα σου απαντήσω. – Θα απαντήσω στην ερώτηση ή στη θέση; – Θα πετάξω τη μπάλα στην κερκίδα ή θα στοχεύσω στο ποιόν σου. – Θα σ’ ειρωνευτώ ή θα υπονοήσω κάτι; – Θα μιλήσω για τις ενδυματολογικές επιλογές σου ή για κάποιον γνωστό σου για να σε ταυτίσω με κάποια νοοτροπία; Μεγάλο πράγμα ο λόγος και η εμπειρία. Δεν απαντάς τις περισσότερες φορές στην ερώτηση. Το πας γύρω γύρω. Μετράς τον αντίπαλο. Απαντάς με ερώτηση στην ερώτηση. Αναφέρεσαι στο παρελθόν και στο μέλλον. Το παρόν άλλοτε το περνάς γρήγορα και άλλοτε το πλαταίνεις. Όταν μιλάς για το παρελθόν των άλλων γίνεσαι πολύ σκληρός. Δεν ισχύει όμως το ίδιο για τον ευατό σου. Εκεί το πας πιο μαλακά. Το…
Politics 1) The usefulness of a voter’s mind is in its readiness to follow volatile guidance and pay for it. 2) The usefulness of a politician’s mind is in its readiness to give volatile guidance and get paid fot it. — Πολιτική 1) Η χρησιμότητα του μυαλού ενός ψηφοφόρου βρίσκεται στην ετοιμότητά του να ακολουθεί ευμετάβλητες καθοδηγήσεις και να πληρώνει γι’ αυτές. 2) Η χρησιμότητα του μυαλού ενός πολιτικού βρίσκεται στην ετοιμότητά του να δίνει ευμετάβλητες καθοδηγήσεις και να πληρώνεται γι’ αυτές. #mindstormGR #thoughts / fb : mindbook.eu
Η προκατάληψη της γραβάτας Ερ. Τι είναι πάλι; Τι συμβαίνει; Απ. Τίποτα μωρέ. ‘Εχω λίγο τα νεύρα μου. — Ερ. Γιατί; Απ. Έκανα για άλλη μια φορά ένα κοινωνικό πείραμα που έχω κάνει και στο παρελθόν και δυστυχώς τα αποτελέσματα ήταν τα ίδια. — Ερ. Δηλαδή; Απ. Δηλαδή είπα τα ίδια πράγματα στο ίδιο περίπου κοινό σε διαφορετικές ημέρες με διαφορετικό ντύσιμο. Την μια ημέρα φορούσα αθλητικά ρούχα και ήμουν αξύριστος. Και την άλλη ημέρα, φορούσα κοστούμι και ήμουν ξυρισμένος. — Ερ. Και τι έγινε; Απ. Την μια ημέρα έλεγα βλακείες και δεν με πρόσεχε κανείς και την άλλη ημέρα τα έλεγα σωστά και με πρόσεχαν πολύ περισσότεροι.
Μια ερώτηση που μου έκαναν σήμερα στα Ψηλαλώνια και έχει σχέση με το branding : – Τον ξέρεις τον Κώστα; – Τον ξέρω. – Όταν λες τον ξέρεις, τον ξέρεις από την καλή ή από την ανάποδη; * Branding είναι αυτό που λένε οι άλλοι για σένα όταν εσύ δεν είσαι στο δωμάτιο ή στο χώρο. Jeff Bezos ** Get yourself known for the right reasons.
ΕΝ – Can we keep exploring, seeking, working, and trying to grasp more of what is happening around us, just for the pleasure of being more truthful and wiser? 1. Yes 2. No 3. It is against our incomplete nature Location: Eidomeni / Ειδομένη, 28/11/2015 — GR – Μπορούμε να συνεχίσουμε να εξερευνούμε, να αναζητούμε, να εργαζόμαστε και να προσπαθούμε να κατανοήσουμε περισσότερο όσα συμβαίνουν γύρω μας, μόνο και μόνο για τη χαρά του να είμαστε αληθινοί και ίσως πιο σοφοί; Ναι Όχι Είναι αντίθετο με την ατελή φύση μας
Και η ιστορία επαναλαμβάνεται. Γιατί δεν είναι τι είναι αλλά τι μπορείς να πείσεις τους άλλους ότι είναι. ΙΟΥΛΙΟΣ ΚΑΙΣΑΡΑΣ ΠΡΑΞΗ ΠΡΩΤΗ ΣΚΗΝΗ 1 Ρώμη. Δρόμος. (Μπαίνουν ο Φλάβιος, ο Μαρούλλος και μερικοί πολίτες.) ΦΛΑΒΙΟΣ Εμπρός! Σπίτι, τεμπέληδες, πηγαίνετε στο σπίτι σας! Είναι αργία σήμερα; Ή μήπως δεν το ξέρετε πως δεν μπορείτε, αφού είστε τεχνίτες, να γυρίζετε καθημερινή χωρίς σημάδια της δουλειάς σας; Μίλα, ποια είναι εσένα η τέχνη σου; Α΄ ΠΟΛΙΤΗΣ Εγώ, κύριε, είμαι μαραγκός. ΜΑΡΟΥΛΛΟΣ Πού είναι η ποδιά σου η πέτσινη και το μέτρο σου; Τι μου ‘χεις βάλει τα καλά σου; Και συ, κύριε, τι τέχνη κάνεις; Α΄ ΠΟΛΙΤΗΣ Αλήθεια, κύριε, μπροστά σ’ έναν καλό τεχνίτη, εγώ ΄μαι, όπως θα ΄λεγε κανείς, σκιτζής. ΜΑΡΟΥΛΛΟΣ Ναι, αλλά τι τέχνη κάνεις; Πες μου καθαρά. Β΄ ΠΟΛΙΤΗΣ Μια τέχνη, κύριε, που ελπίζω πως μπορώ να κάνω με καθαρή τη συνείδησή μου, αφού η αλήθεια είναι, κύριε, πως διορθώνω…
1. Τι είναι ο συνεργατισμός και πώς διαφοροποιείται από τον συνεταιρισμό; Ο συνεργατισμός είναι ένα κοινωνικοοικονομικό σύστημα που βασίζεται στη συλλογική δράση και στην αλληλεγγύη, επιδιώκοντας κοινούς στόχους. Δεν είναι απαραίτητα νομική μορφή, αλλά φιλοσοφία και τρόπος λειτουργίας που στηρίζεται στη δημοκρατία, την ισότητα και τη δίκαιη κατανομή των πόρων. Ο συνεταιρισμός είναι η θεσμική μορφή εφαρμογής του συνεργατισμού, δηλαδή μια ένωση προσώπων που δημιουργούν μια κοινή επιχείρηση για την κάλυψη κοινών αναγκών με δημοκρατική διακυβέρνηση. ________________________________________ 2. Ποια είναι τα βασικά χαρακτηριστικά ενός συνεταιρισμού; Κάθε συνεταιρισμός χαρακτηρίζεται από δημοκρατική διοίκηση, όπου κάθε μέλος έχει μία ψήφο ανεξάρτητα από το κεφάλαιο που έχει συνεισφέρει. Τα κέρδη κατανέμονται με βάση τη συμμετοχή στις δραστηριότητες και όχι τις επενδύσεις. Άλλα βασικά χαρακτηριστικά είναι η συλλογική ιδιοκτησία, η αυτονομία, η διαφάνεια, καθώς και η συνεχής εκπαίδευση των μελών. Οι συνεταιρισμοί στοχεύουν κυρίως στην κάλυψη αναγκών των μελών τους και όχι στη μέγιστη κερδοφορία.…
Η οδός Μπουμπουλίνας και ο Φούφουτος… του Θανάση Κούστα στον ΝΕΟΛΟΓΟ της 30.4.2026 Η οδός Μπουμπουλίνας, βρίσκεται στην καρδιά της συνοικίας Τσιβδί, όπως ονομάζεται η περιοχή από την εποχή του Μεσαίωνα. Και ο λόγος είναι πως οι Εβραίοι που δραστηριοποιούνταν στην περιοχή, συχνά έκαναν συναλλαγές με κίβδηλα νομίσματα, δηλαδή ψεύτικα. Αυτό σημαίνει πως η γειτονιά αυτή και λόγω της άμεσης γειτνίασης με την θάλασσα, είχε ζωή και σημαντική δραστηριότητα. Σήμερα, η Μπουμπουλίνας είναι ένα ήσυχος δρόμος, με πολλά μαγαζιά κλειστά και λίγα ανοιχτά αλλά με πλούσια ιστορία. Κι έτσι αν βρεθούμε στον δρόμο αυτό την δεκαετία του 1960, περίοδος που ήταν σε μεγάλη ακμή, θα χορτάσουμε εικόνες, φωνές, περίεργους και σπάνιους ήχους, μυρωδιές ανυπόφορες αλλά και ευωδιαστές. Στην γωνία του δρόμου αυτού με την Γούναρη ήταν το καφενείο του Καβρίκα, που άνοιγε αχάραγα για να σερβίρει τους καφέδες στους εργάτες των σωματείων Λιμένος, Προλιμένος και Ξηράς αλλά και στους Καραγωγείς…
Ενός λεπτού σιγή (*για τη νέα ορθογραφία, τη νέα γεωγραφία, τη νέα ερμηνεία, τη meta-βαση <μετάβαση> ή meta-σταση <μετάσταση> και τη νέα οικονομία) Ενός λεπτού σιγή για εκείνο το μαντήλι που ξηλώθηκε κι έμεινε «μαντίλι», – για την εταιρεία που διαλύθηκε κι έγινε «εταιρία», – *για την προκοπή που εκποιήθηκε και έγινε <αποκοπή>, – *για το μετά τιμής που επανεκτιμήθηκε και έγινε <μισοτιμής>, – για τη βρωμιά που λερώθηκε κι έγινε «βρομιά», – για τον χλωμό που τρόμαξε κι έγινε «χλομός», – για το πηρούνι που έσπασε κι έγινε «πιρούνι», – για το συγγνώμη που, έλεος, γίνεται «συγνώμη», – για το ρήμα γλυτώνω που δε γλύτωσε κι έγινε «γλιτώνω», – για το παληκάρι που λύγισε κι έγινε «παλικάρι», – για την μπύρα που ξίνισε κι έμεινε «μπίρα», – για τη χρεωκοπία που έγινε «χρεοκοπία» και τη φοβόμαστε περισσότερο, – για την περηφάνεια που ντροπιάστηκε κι έγινε «περηφάνια», – για τον…
Μίμηση αγάπης Δεν είναι δυνατό να αγαπάς κάποιον και να μην ενδιαφέρεσαι να καταλάβεις τι είναι εκείνο που χρειάζεται, τι εκείνο που δεν χρειάζεται, τι εκείνο που αντέχει. Ευαίσθητος είναι όποιος είναι ευαίσθητος και προς τις ευαισθησίες των άλλων. Ο τρόπος που προσεγγίζουμε είναι η απόδειξη των αισθημάτων που έχουμε. Ο τρόπος! Η καλλιτεχνία εκείνου που συμβαίνει στ’ αλήθεια και επιζητά να εκφραστεί. Σπάνια αγαπάμε ένα πλάσμα όπως είναι* αγαπάμε εκείνο που επιθυμούμε να ήταν. Η πραγματική του προσωπικότητα φτάνει μέχρι εμάς, έτσι και αλλιώς, αποσπασματικά, επιλέγουμε τα αποσπάσματα που μας είναι ποθητά, που μας είναι βολικά, κολακευτικά, όλο το υπόλοιπο ή το πετάμε στο κενό ή το χτίζουμε μόνοι μας όπως ο σκηνοθέτης μια ταινία. Το παραγεμίζουμε με δικές μας ιδέες. Το όλον του άλλου σχεδόν ποτέ δεν το μαθαίνουμε, όχι μονάχα επειδή δύσκολα κατανοείται το όλον, αλλά -και αυτό συζητάμε σήμερα- επειδή δεν το θέλουμε, δε μας χρειάζεται,…