Και η ιστορία επαναλαμβάνεται. Γιατί δεν είναι τι είναι αλλά τι μπορείς να πείσεις τους άλλους ότι είναι. ΙΟΥΛΙΟΣ ΚΑΙΣΑΡΑΣ ΠΡΑΞΗ ΠΡΩΤΗ ΣΚΗΝΗ 1 Ρώμη. Δρόμος. (Μπαίνουν ο Φλάβιος, ο Μαρούλλος και μερικοί πολίτες.) ΦΛΑΒΙΟΣ Εμπρός! Σπίτι, τεμπέληδες, πηγαίνετε στο σπίτι σας! Είναι αργία σήμερα; Ή μήπως δεν το ξέρετε πως δεν μπορείτε, αφού είστε τεχνίτες, να γυρίζετε καθημερινή χωρίς σημάδια της δουλειάς σας; Μίλα, ποια είναι εσένα η τέχνη σου; Α΄ ΠΟΛΙΤΗΣ Εγώ, κύριε, είμαι μαραγκός. ΜΑΡΟΥΛΛΟΣ Πού είναι η ποδιά σου η πέτσινη και το μέτρο σου; Τι μου ‘χεις βάλει τα καλά σου; Και συ, κύριε, τι τέχνη κάνεις; Α΄ ΠΟΛΙΤΗΣ Αλήθεια, κύριε, μπροστά σ’ έναν καλό τεχνίτη, εγώ ΄μαι, όπως θα ΄λεγε κανείς, σκιτζής. ΜΑΡΟΥΛΛΟΣ Ναι, αλλά τι τέχνη κάνεις; Πες μου καθαρά. Β΄ ΠΟΛΙΤΗΣ Μια τέχνη, κύριε, που ελπίζω πως μπορώ να κάνω με καθαρή τη συνείδησή μου, αφού η αλήθεια είναι, κύριε, πως διορθώνω…
1. Τι είναι ο συνεργατισμός και πώς διαφοροποιείται από τον συνεταιρισμό; Ο συνεργατισμός είναι ένα κοινωνικοοικονομικό σύστημα που βασίζεται στη συλλογική δράση και στην αλληλεγγύη, επιδιώκοντας κοινούς στόχους. Δεν είναι απαραίτητα νομική μορφή, αλλά φιλοσοφία και τρόπος λειτουργίας που στηρίζεται στη δημοκρατία, την ισότητα και τη δίκαιη κατανομή των πόρων. Ο συνεταιρισμός είναι η θεσμική μορφή εφαρμογής του συνεργατισμού, δηλαδή μια ένωση προσώπων που δημιουργούν μια κοινή επιχείρηση για την κάλυψη κοινών αναγκών με δημοκρατική διακυβέρνηση. ________________________________________ 2. Ποια είναι τα βασικά χαρακτηριστικά ενός συνεταιρισμού; Κάθε συνεταιρισμός χαρακτηρίζεται από δημοκρατική διοίκηση, όπου κάθε μέλος έχει μία ψήφο ανεξάρτητα από το κεφάλαιο που έχει συνεισφέρει. Τα κέρδη κατανέμονται με βάση τη συμμετοχή στις δραστηριότητες και όχι τις επενδύσεις. Άλλα βασικά χαρακτηριστικά είναι η συλλογική ιδιοκτησία, η αυτονομία, η διαφάνεια, καθώς και η συνεχής εκπαίδευση των μελών. Οι συνεταιρισμοί στοχεύουν κυρίως στην κάλυψη αναγκών των μελών τους και όχι στη μέγιστη κερδοφορία.…
Η οδός Μπουμπουλίνας και ο Φούφουτος… του Θανάση Κούστα στον ΝΕΟΛΟΓΟ της 30.4.2026 Η οδός Μπουμπουλίνας, βρίσκεται στην καρδιά της συνοικίας Τσιβδί, όπως ονομάζεται η περιοχή από την εποχή του Μεσαίωνα. Και ο λόγος είναι πως οι Εβραίοι που δραστηριοποιούνταν στην περιοχή, συχνά έκαναν συναλλαγές με κίβδηλα νομίσματα, δηλαδή ψεύτικα. Αυτό σημαίνει πως η γειτονιά αυτή και λόγω της άμεσης γειτνίασης με την θάλασσα, είχε ζωή και σημαντική δραστηριότητα. Σήμερα, η Μπουμπουλίνας είναι ένα ήσυχος δρόμος, με πολλά μαγαζιά κλειστά και λίγα ανοιχτά αλλά με πλούσια ιστορία. Κι έτσι αν βρεθούμε στον δρόμο αυτό την δεκαετία του 1960, περίοδος που ήταν σε μεγάλη ακμή, θα χορτάσουμε εικόνες, φωνές, περίεργους και σπάνιους ήχους, μυρωδιές ανυπόφορες αλλά και ευωδιαστές. Στην γωνία του δρόμου αυτού με την Γούναρη ήταν το καφενείο του Καβρίκα, που άνοιγε αχάραγα για να σερβίρει τους καφέδες στους εργάτες των σωματείων Λιμένος, Προλιμένος και Ξηράς αλλά και στους Καραγωγείς…
Ενός λεπτού σιγή (*για τη νέα ορθογραφία, τη νέα γεωγραφία, τη νέα ερμηνεία, τη meta-βαση <μετάβαση> ή meta-σταση <μετάσταση> και τη νέα οικονομία) Ενός λεπτού σιγή για εκείνο το μαντήλι που ξηλώθηκε κι έμεινε «μαντίλι», – για την εταιρεία που διαλύθηκε κι έγινε «εταιρία», – *για την προκοπή που εκποιήθηκε και έγινε <αποκοπή>, – *για το μετά τιμής που επανεκτιμήθηκε και έγινε <μισοτιμής>, – για τη βρωμιά που λερώθηκε κι έγινε «βρομιά», – για τον χλωμό που τρόμαξε κι έγινε «χλομός», – για το πηρούνι που έσπασε κι έγινε «πιρούνι», – για το συγγνώμη που, έλεος, γίνεται «συγνώμη», – για το ρήμα γλυτώνω που δε γλύτωσε κι έγινε «γλιτώνω», – για το παληκάρι που λύγισε κι έγινε «παλικάρι», – για την μπύρα που ξίνισε κι έμεινε «μπίρα», – για τη χρεωκοπία που έγινε «χρεοκοπία» και τη φοβόμαστε περισσότερο, – για την περηφάνεια που ντροπιάστηκε κι έγινε «περηφάνια», – για τον…
Μίμηση αγάπης Δεν είναι δυνατό να αγαπάς κάποιον και να μην ενδιαφέρεσαι να καταλάβεις τι είναι εκείνο που χρειάζεται, τι εκείνο που δεν χρειάζεται, τι εκείνο που αντέχει. Ευαίσθητος είναι όποιος είναι ευαίσθητος και προς τις ευαισθησίες των άλλων. Ο τρόπος που προσεγγίζουμε είναι η απόδειξη των αισθημάτων που έχουμε. Ο τρόπος! Η καλλιτεχνία εκείνου που συμβαίνει στ’ αλήθεια και επιζητά να εκφραστεί. Σπάνια αγαπάμε ένα πλάσμα όπως είναι* αγαπάμε εκείνο που επιθυμούμε να ήταν. Η πραγματική του προσωπικότητα φτάνει μέχρι εμάς, έτσι και αλλιώς, αποσπασματικά, επιλέγουμε τα αποσπάσματα που μας είναι ποθητά, που μας είναι βολικά, κολακευτικά, όλο το υπόλοιπο ή το πετάμε στο κενό ή το χτίζουμε μόνοι μας όπως ο σκηνοθέτης μια ταινία. Το παραγεμίζουμε με δικές μας ιδέες. Το όλον του άλλου σχεδόν ποτέ δεν το μαθαίνουμε, όχι μονάχα επειδή δύσκολα κατανοείται το όλον, αλλά -και αυτό συζητάμε σήμερα- επειδή δεν το θέλουμε, δε μας χρειάζεται,…
You do need to travel from time to time. To charge your batteries. To choose your battles. To appreciate time and space. To change your perspective. To be more energetic. To spend time with your people or yourself. To check your highs and lows. To find inspiration and your rallying cry. Question: What is rallying cry? Answer: A rallying cry is a powerful phrase, slogan, or statement meant to inspire people to unite and take action, especially around a cause, belief, or goal. Definition: Rallying cry (noun) = A motivating call to action that brings people together for a common purpose, often during times of struggle, protest, or collective effort. Key characteristics: Emotional impact: It fires people up. Unifying: It gives people something to chant, repeat, or believe in together. Purpose-driven: It’s tied to a movement, mission, or moment. Examples: “No justice, no peace!” – A rallying cry for racial…
Και οσονούπω (όπου να ‘ναι, σύντομα, σε λίγη ώρα, σε λίγο καιρό, σε λίγο, σε λιγάκι) έρχεται η ανάπτυξη. Μετά όμως από την κατάψυξη. Το μέτρο του χρόνου, ανάλογα με το ποιος το λέει, διαφέρει κατά το δοκούν (όπως βολεύει τον καθένα). Νταραβέρι να γίνεται, η σούπα να ανακατώνεται, τα μαλλιά να στρώνουν, οι παρατάξεις να συσπειρώνονται, τα πτυχία να διασταυρώνονται, τα κουτάκια να συμπληρώνονται, οι άνθρωποι να κορδώνονται, τα στοιχεία και τα τοιχία να φτιάχνονται και να χρησιμοποιούνται ποικιλοτρόπως, και τα κουκιά αν βγαίνουν ή δεν βγαίνουν δεν έχει και τόση σημασία.
Βινύλιο – Αναμνήσεις Κάποτε για να πάρεις ένα δίσκο άκουγες ραδιόφωνο με τις ώρες για να πετύχεις τον τίτλο, την κριτική, τα σχόλια, την ιστορία πίσω από το εξώφυλλο. Να μαζέψεις λεφτά, να παραγγείλεις το δίσκο και να περιμένεις να έρθει αν ήταν κάτι πιο ψαγμένο. Με την αγορά του να τον βγάλεις με προσοχή από τη θήκη του, να τον βάλεις στο πικάπ με προσοχή μη γρατζουνιστεί, να έχει απόλυτη ησυχία, να δυναμώσεις τον ήχο μην χάσεις τα όργανα, να μεταφράσεις το στίχο αν ήταν ξένη μουσική, να φωνάζει η μάνα σου ή κάποιος άλλος “χαμήλωσε το” και να ακούσεις το κάθε τραγούδι τουλάχιστον πέντε φορές πριν πεις ότι είναι καλό ή όχι. Και μετά να συζητάς επί ώρες τον ρυθμό, τον στίχο, το γύρισμα και το εξώφυλλο με άλλους που είχαν την ίδια τρέλα μ’ εσένα. Και φτου και από την αρχή με τον επόμενο δίσκο. #memories #αναμνήσεις…
Και τι δεν έχουμε: – Internet bandwidth (όσο δεν πετάνε drones κοντά μας) – ΔΕΗ (μέχρι αδυναμίας εξοφλήσεως του λογαριασμού) – Data (μέχρι κατανάλωσης του δωρεάν πακέτου των 15GB κάποιων εταιρειών κινητής τηλεφωνίας) – Αναστολή δόσεων (με κεφαλοποίηση τόκου) – Αύξηση ανέπαφων συναλλαγών (με προμήθεια πάντα) – Ημερήσια ενημέρωση θανάτων (death toll) – Ανακοίνωση επιδομάτων (ισχύουν όροι και προϋποθέσεις) – Εκδήλωση συμπτωμάτων – ‘Ερευνα πρωτοκλασάτων – Αύξηση κρουσμάτων – Συζήτηση θεμάτων – Ανατίναξη οχημάτων – Πολλαπλασιασμό ελλειμμάτων – Υπολογισμό επιδομάτων – Έκρηξη προβλημάτων – Τοποθέτηση επιθεμάτων (αν υπάρχει απόθεμα) – Εκμάθηση προγραμμάτων (για να κάνετε μετά μάθημα στον ευατό σας) – Μαραθώνιο πειραμάτων – Δοκιμή φαρμάκων – Ξεθώριασμα χρωμάτων (με ταχύρυθμα για το πως θα θάψουμε το υπέρογκο κονδύλι για το μαλλί και το νύχι) – Αποθήκευση εκθεμάτων – Αύξηση μουσάτων – Μείωση κουρεμάτων – Καταμέτρηση αποθεμάτων – Απώλεια οραμάτων #πραγματικότητα #πόλεμος #politics
Η ζωή είναι γεμάτη ειρωνεία. Χρειάζεται η δυστυχία για να καταλάβεις τι είναι ευτυχία. Χρειάζεται η ασθένεια για να εκτιμήσεις την υγεία. Χρειάζεται να μείνεις μέσα για να εκτιμήσεις το έξω. Χρειάζεται η σιωπή για να ξεχωρίσεις τον θόρυβο. Χρειάζεται η απόσταση για να εκτιμήσεις την παρουσία. Χρειάζεται να μείνεις ρέστος για να εκτιμήσεις την εργασία. Χρειάζεται η ανισορροπία για να εκτιμήσεις την ισορροπία. Αλλά περισσότερο απ’ όλα χρειάζεται σκέψη για να μάθεις από τα λάθη σου και να αποφύγεις στο μέλλον την απερισκεψία. #ειρωνεία #πραγματικότητα #mindstormGR
CHE FECE… IL GRAN RIFIUTO Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα που πρέπει το μεγάλο ΝΑΙ ή το μεγάλο το ΌΧΙ να πούνε. Φανερώνεται αμέσως όποιος τόχει έτοιμο μέσα του το ΝΑΙ, και λέγοντάς το πέρα πηγαίνει στην τιμή και στην πεποίθησί του. Ο αρνηθείς δεν μετανοιώνει. Αν ρωτιούνταν πάλι, όχι θα ξαναέλεγε. Κι όμως τον καταβάλλει εκείνο τ’ όχι – το σωστό – εις όλην την ζωή του. Καβάφης Κ. Π.
