Τι κάνεις;

Ερ. Τι κάνεις;

Απ. Εδώ, μωρέ. Παρακολουθώ την επικαιρότητα. Οικονομική κρίση, δάνεια, μνημόνια, αναβολές, αναστολές, μετανάστευση, brain drain, πανδημία, ενεργειακή κρίση, διεκδικήσεις, παρατάξεις, παρατάσεις, εκτάσεις, εντάσεις, επεκτάσεις, αναλύσεις, πόλεμος, ανταποκρίσεις, δηλώσεις και γύρω γύρω όλοι.

Ερ. Και τι βλέπεις;

Απ. Κάνω τάχα μου ότι όλα είναι καλά και το πρόβλημα είναι μακριά μου. Και μετά βλέπω την μπερδεμένη κλωστή και το ψαλίδι μπροστά μου. Και θυμάμαι ότι όλα συνδέονται μεταξύ τους και ότι όλοι από μια κλωστή κρεμόμαστε. Και αν κοπεί αυτή η κλωστή, όλοι αργά ή γρήγορα ματώνουμε. Άλλοτε κυριολεκτικά και άλλοτε μεταφορικά.

Και κάποιοι δυστυχώς από εμάς ξεματώνουν και χάνονται.

Πότε άραγε θα μάθουμε να ζούμε με λιγότερα και να μοιραζόμαστε περισσότερα;

Ή είμαστε ήδη πολλοί και πρέπει με κάποιο τρόπο να γίνουμε λιγότεροι για να έχουν κάποιοι περισσότερα;

* P.S. / Υ.Γ. (Υστερόγραφο)

Ερ. : Τι έχεις ρε Γιάννη;

Απ. : Ότι είχα πάντα. Τρέχει η μύτη μου και ψάχνω μαντήλι να σκουπιστώ. Ή να αναδειχθώ. Ή να επεκταθώ. Και αν δεν βρω ή δεν μου δώσουν, θα αρματωθώ και θα το κλέψω.

Και θα πω ότι ήταν δικό μου.

Και μετά θα διαπραγματευτώ για να αναγνωριστώ και να επανατοποθετηθώ.

Μαντηλάτα.

Σου το λέω γιατί θέλω να είμαι σαφής. Ή μπορεί και ασαφής. Δεν θυμάμαι και πολύ καλά. Έτσι με έμαθαν.

Τι δεν καταλαβαίνεις;

#reality #τι_δεν_καταλαβαίνεις #πραγματικότητα