Δεν με ενδιαφέρουν ιδιαίτερα ούτε τα συνηθισμένα ούτε οι συνηθισμένοι. Αν θέλεις να αποκτήσεις μια αίσθηση του χαρακτήρα ενός φίλου, ενός επαγγελματία ή ενός πολιτικού, της ηθικής του υπόστασης, της προσωπικής του κομψότητας, θα χρειαστεί να τον δεις υπό την δοκιμασία ακραίων συνθηκών, όχι υπό τη ρόδινη κανονικότητα της καθημερινής ζωής. Μπορείτε ειλικρινά να εκτιμήσετε τι κίνδυνο δημιουργεί π.χ. ένας εγκληματίας μελετώντας μόνο τι κάνει σε μια κανονική μέρα; Μπορούμε να εκτιμήσουμε το δάσος χωρίς να δούμε τις συνέπειες της καύσης του; Μπορούμε να κατανοήσουμε την υγεία χωρίς να δούμε τις απρόβλεπτες ασθένειες ή τις επιδημίες; Το κανονικό συχνά είναι άχρηστο. Σχεδόν τα πάντα στην κοινωνική ζωή προκύπτουν από σπάνια (αλλά γεμάτα επιπτώσεις) σοκ και άλματα. Την ίδια στιγμή, σχεδόν κάθε μελέτη της κοινωνικής ζωής επικεντρώνει στο “κανονικό”, και μάλιστα σε μεθόδους επαγωγής που στηρίζονται σε “καμπύλες σε σχήμα καμπάνας” που δεν αποκαλύπτουν σχεδόν τίποτε. Γιατί; Επειδή η καμπύλη αυτή…

Εκείνο που βλέπεις και εκείνο που δεν βλέπεις Τότε Ο Κατρίνα, ο καταστροφικός κυκλώνας που έπληξε το 2005 τη Νέα Ορλεάνη, έφερε στην τηλεοπτική οθόνη πλήθος πολιτικολογούντων πολιτικών. Οι εν λόγω νομοθέτες, συγκινημένοι από τις εικόνες καταστροφής και την παρουσία οργισμένων άστεγων θυμάτων, άρχισαν να δίνουν υποσχέσεις “ανοικοδόμησης”. Ήταν αληθινό ευγενικό από μέρους τους να κάνουν κάτι το ανθρωπιστικό, να υψώνονται πάνω από τον χαμηλό μας εγωισμό. Όμως υποσχέθηκαν να το κάνουν με δικά τους χρήματα; Όχι. Με δημόσια κεφάλαια θα το έκαναν. Σελ. 186, Ο Μαύρος Κύκνος, Ο αντίκτυπος του ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΟΥ, Nassim Nicholas Taleb Τώρα στην περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας και συγκεκριμένα για τις εκτεταμένες φωτιές στην ευρύτερη περιοχή της Πάτρας, θα δοθούν ξανά τέτοιες υποσχέσεις;