Η εικόνα δείχνει ένα φύλλο εργασίας Excel που ελέγχει αν οι τιμές της Στήλης 2 (στήλη B) υπάρχουν μέσα στη Στήλη 1 (στήλη A). Αν ναι, τότε εμφανίζεται η λέξη “yes” στη στήλη C (“Διπλότυπο”).
________________________________________
Αναλυτικά τι βλέπουμε:
Δεδομένα
| A (Στήλη 1) | B (Στήλη 2) | C (Διπλότυπο) |
|---|---|---|
| 123 | 789 | (κενό) |
| 456 | 321 | (κενό) |
| abc | 456 | yes |
| cvf | 2345 | (κενό) |
| CFR | 22 | (κενό) |
| Dsa | 11 | (κενό) |
| 234 | CFR | yes |
Τύποι στα κελιά της στήλης C:
-
Κελί C2:
=IF(COUNTIF(A:A, B2) > 0, “yes”, “”)
- Κελί C3:
=IF(COUNTIF(A:A, B3) > 0, “yes”, “”)
➡ Αυτοί οι τύποι ελέγχουν αν η τιμή στη στήλη B κάθε γραμμής υπάρχει μέσα στη στήλη A. Αν υπάρχει, επιστρέφουν "yes", αλλιώς κενό ("").
✅ Σωστά αποτελέσματα:
-
Στο C4 γράφει
"yes"επειδή το 456 από τη στήλη B υπάρχει στη στήλη A. -
Στο C8 γράφει
"yes"επειδή το CFR από τη στήλη B υπάρχει και στη στήλη A.
Συμπέρασμα:
Ο έλεγχος λειτουργεί από τη Στήλη 2 προς τη Στήλη 1, και εντοπίζει σωστά τις αντιστοιχίες. Οι τύποι δουλεύουν όπως πρέπει, και το Excel εμφανίζει τη λέξη yes μόνο όταν υπάρχει αντιστοιχία.
Αν θες να γίνει ο έλεγχος και προς την αντίθετη κατεύθυνση (δηλαδή αν τιμές της Στήλης 1 υπάρχουν στη Στήλη 2), μπορεί να χρησιμοποιηθεί αντίστοιχα ο τύπος:
Comments are closed.