EN – 7 Signs They’re Not Interested 👀 They barely look at you. (If they liked you, they would.) Constant yawning = low engagement. Weak or avoided eye contact. They keep their distance—physically. Low energy around you. No spark. Nice… but dry. Short replies, no questions. Zero effort to impress you. If they’re into you, you’ll feel it. If you’re confused… you have your answer. — GR – 7 Σημάδια ότι δεν ενδιαφέρεται 👀 Σχεδόν δεν σε κοιτάει. (Αν ενδιαφερόταν, θα το έκανε.) Συνεχές χασμουρητό = χαμηλό ενδιαφέρον. Λίγη ή καθόλου οπτική επαφή. Κρατάει απόσταση—και σωματικά. Χαμηλή ενέργεια όταν είναι μαζί σου. Καμία σπίθα. Ευγενικός/ή… αλλά απόμακρος/η. Σύντομες απαντήσεις, καμία ερώτηση. Καμία προσπάθεια να σε εντυπωσιάσει. Αν ενδιαφέρεται, θα το νιώσεις. Αν μπερδεύεσαι… έχεις ήδη την απάντηση.
1/5 – Του μαγιού ροδοφαίνεται η μέρα, που ωραιότερη η φύση ξυπνάει, και την κάνουν λαμπρά να γελάει πρασινάδες, αχτίνες, νερά. Άνθη κι άνθη βαστούνε στο χέρι παιδιά και άντρες, γυναίκες και γέροι ασπροεντύματα, γέλια και κρότοι, όλοι οι δρόμοι γεμάτοι χαρά. Ναι, χαρήτε του χρόνου τη νιότη, άντρες, γέροι, γυναίκες, παιδιά! Διονύσιος Σολωμός #mindstormGR #hellenicland #greece #ελλάδα #σολωμός * Μαγιού (λαϊκότροπο, λογοτεχνικό)
Ενός λεπτού σιγή (*για τη νέα ορθογραφία, τη νέα γεωγραφία, τη νέα ερμηνεία, τη meta-βαση <μετάβαση> ή meta-σταση <μετάσταση> και τη νέα οικονομία) Ενός λεπτού σιγή για εκείνο το μαντήλι που ξηλώθηκε κι έμεινε «μαντίλι», – για την εταιρεία που διαλύθηκε κι έγινε «εταιρία», – *για την προκοπή που εκποιήθηκε και έγινε <αποκοπή>, – *για το μετά τιμής που επανεκτιμήθηκε και έγινε <μισοτιμής>, – για τη βρωμιά που λερώθηκε κι έγινε «βρομιά», – για τον χλωμό που τρόμαξε κι έγινε «χλομός», – για το πηρούνι που έσπασε κι έγινε «πιρούνι», – για το συγγνώμη που, έλεος, γίνεται «συγνώμη», – για το ρήμα γλυτώνω που δε γλύτωσε κι έγινε «γλιτώνω», – για το παληκάρι που λύγισε κι έγινε «παλικάρι», – για την μπύρα που ξίνισε κι έμεινε «μπίρα», – για τη χρεωκοπία που έγινε «χρεοκοπία» και τη φοβόμαστε περισσότερο, – για την περηφάνεια που ντροπιάστηκε κι έγινε «περηφάνια», – για τον…
Μίμηση αγάπης Δεν είναι δυνατό να αγαπάς κάποιον και να μην ενδιαφέρεσαι να καταλάβεις τι είναι εκείνο που χρειάζεται, τι εκείνο που δεν χρειάζεται, τι εκείνο που αντέχει. Ευαίσθητος είναι όποιος είναι ευαίσθητος και προς τις ευαισθησίες των άλλων. Ο τρόπος που προσεγγίζουμε είναι η απόδειξη των αισθημάτων που έχουμε. Ο τρόπος! Η καλλιτεχνία εκείνου που συμβαίνει στ’ αλήθεια και επιζητά να εκφραστεί. Σπάνια αγαπάμε ένα πλάσμα όπως είναι* αγαπάμε εκείνο που επιθυμούμε να ήταν. Η πραγματική του προσωπικότητα φτάνει μέχρι εμάς, έτσι και αλλιώς, αποσπασματικά, επιλέγουμε τα αποσπάσματα που μας είναι ποθητά, που μας είναι βολικά, κολακευτικά, όλο το υπόλοιπο ή το πετάμε στο κενό ή το χτίζουμε μόνοι μας όπως ο σκηνοθέτης μια ταινία. Το παραγεμίζουμε με δικές μας ιδέες. Το όλον του άλλου σχεδόν ποτέ δεν το μαθαίνουμε, όχι μονάχα επειδή δύσκολα κατανοείται το όλον, αλλά -και αυτό συζητάμε σήμερα- επειδή δεν το θέλουμε, δε μας χρειάζεται,…
Σημεία των καιρών Πριν την εποχή των κοινωνικών δικτύων οι σχέσεις των ανθρώπων στηρίζονταν κυρίως στην επικοινωνία face to face (πρόσωπο με πρόσωπο). Στο να κοιτάμε τον άλλο στα μάτια και να του λέμε τι αισθανόμαστε με λόγια, με γκριμάτσες, με τρυφερότητα, με χειρονομίες, με μούτρα. Στην έκθεση μας μούρη με μούρη. Στον να τον/την ψήσεις να βγείτε, να κάνετε παρέα, να πάτε ένα ταξίδι μαζί, να κάνετε σχέση και άλλα πολλά. Τώρα οι σχέσεις στηρίζονται στο texting και στα emoticons. Στέλνεις μήνυμα και λες : Θέλεις ή δεν θέλεις; Κοίτα με τι ωραίος/ωραία που είμαι μέσα από τα φίλτρα μου; Θα μου κάνεις like; Γιατί δεν μου έκανες like; Σου άρεσε το story μου; Γιατί δεν σου άρεσε το story μου; Εσύ τι story έχεις; Γιατί δεν έχεις story; Φοβόμαστε την απευθείας έκθεση χωρίς φίλτρα. Την άμεση επαφή τη θέλουμε κυρίως για το κοκό story. Θέλουμε μόνο success και…
Και οσονούπω (όπου να ‘ναι, σύντομα, σε λίγη ώρα, σε λίγο καιρό, σε λίγο, σε λιγάκι) έρχεται η ανάπτυξη. Μετά όμως από την κατάψυξη. Το μέτρο του χρόνου, ανάλογα με το ποιος το λέει, διαφέρει κατά το δοκούν (όπως βολεύει τον καθένα). Νταραβέρι να γίνεται, η σούπα να ανακατώνεται, τα μαλλιά να στρώνουν, οι παρατάξεις να συσπειρώνονται, τα πτυχία να διασταυρώνονται, τα κουτάκια να συμπληρώνονται, οι άνθρωποι να κορδώνονται, τα στοιχεία και τα τοιχία να φτιάχνονται και να χρησιμοποιούνται ποικιλοτρόπως, και τα κουκιά αν βγαίνουν ή δεν βγαίνουν δεν έχει και τόση σημασία.
Βινύλιο – Αναμνήσεις Κάποτε για να πάρεις ένα δίσκο άκουγες ραδιόφωνο με τις ώρες για να πετύχεις τον τίτλο, την κριτική, τα σχόλια, την ιστορία πίσω από το εξώφυλλο. Να μαζέψεις λεφτά, να παραγγείλεις το δίσκο και να περιμένεις να έρθει αν ήταν κάτι πιο ψαγμένο. Με την αγορά του να τον βγάλεις με προσοχή από τη θήκη του, να τον βάλεις στο πικάπ με προσοχή μη γρατζουνιστεί, να έχει απόλυτη ησυχία, να δυναμώσεις τον ήχο μην χάσεις τα όργανα, να μεταφράσεις το στίχο αν ήταν ξένη μουσική, να φωνάζει η μάνα σου ή κάποιος άλλος “χαμήλωσε το” και να ακούσεις το κάθε τραγούδι τουλάχιστον πέντε φορές πριν πεις ότι είναι καλό ή όχι. Και μετά να συζητάς επί ώρες τον ρυθμό, τον στίχο, το γύρισμα και το εξώφυλλο με άλλους που είχαν την ίδια τρέλα μ’ εσένα. Και φτου και από την αρχή με τον επόμενο δίσκο. #memories #αναμνήσεις…
Να προσέχεις το βλέμμα περισσότερο από τα λόγια, της έλεγε. Μην κρίνεις από τις πράξεις αυτές καθαυτές. Να γυρεύεις την κρυμμένη πρόθεση, εκεί είναι η καθαρότητα ή όχι της καρδιάς. Ένας εγωπαθής διαλέγει και ρόλο αγίου, μοιράζει περιουσίες στην ελεημοσύνη. Όμως σκοπός του δεν είναι το έλεος, είναι ο αυτοθαυμασμός, η επίδειξη, ένας θρίαμβος στους γύρω. Μαρώ Βαμβουνάκη Κυριακή Απόγευμα στη Βιέννη #σκέψεις #βλέμμα #ψυχή #ευθύνη #εγωισμός #συναισθήματα
How much does his life worth? / Πόσο αξίζει η ζωή αυτού του παιδιού; Του δικού μας δεν έχει τιμή. “Σκοτώνουμε” όποιον το πειράξει. Των άλλων ανθρώπων όμως το παιδί έχει τιμή. Άλλοτε ψηλή, άλλοτε μεσαία, άλλοτε χαμηλή. Εξαρτάται από που είναι, ποιανού είναι, που μένει, τι χρώμα έχει, ποιος ρωτάει, γιατί ρωτάει, αν θα μάθουμε ποτέ την ιστορία του παιδιού αυτού και άλλα πολλά. * A boy is sitting with a dog on an unexploded bomb. / Ένα παιδί κάθεται με το σκύλο του πάνω σε μια βόμβα που δεν εξερράγη.
Και τι δεν έχουμε: – Internet bandwidth (όσο δεν πετάνε drones κοντά μας) – ΔΕΗ (μέχρι αδυναμίας εξοφλήσεως του λογαριασμού) – Data (μέχρι κατανάλωσης του δωρεάν πακέτου των 15GB κάποιων εταιρειών κινητής τηλεφωνίας) – Αναστολή δόσεων (με κεφαλοποίηση τόκου) – Αύξηση ανέπαφων συναλλαγών (με προμήθεια πάντα) – Ημερήσια ενημέρωση θανάτων (death toll) – Ανακοίνωση επιδομάτων (ισχύουν όροι και προϋποθέσεις) – Εκδήλωση συμπτωμάτων – ‘Ερευνα πρωτοκλασάτων – Αύξηση κρουσμάτων – Συζήτηση θεμάτων – Ανατίναξη οχημάτων – Πολλαπλασιασμό ελλειμμάτων – Υπολογισμό επιδομάτων – Έκρηξη προβλημάτων – Τοποθέτηση επιθεμάτων (αν υπάρχει απόθεμα) – Εκμάθηση προγραμμάτων (για να κάνετε μετά μάθημα στον ευατό σας) – Μαραθώνιο πειραμάτων – Δοκιμή φαρμάκων – Ξεθώριασμα χρωμάτων (με ταχύρυθμα για το πως θα θάψουμε το υπέρογκο κονδύλι για το μαλλί και το νύχι) – Αποθήκευση εκθεμάτων – Αύξηση μουσάτων – Μείωση κουρεμάτων – Καταμέτρηση αποθεμάτων – Απώλεια οραμάτων #πραγματικότητα #πόλεμος #politics
Η ζωή είναι γεμάτη ειρωνεία. Χρειάζεται η δυστυχία για να καταλάβεις τι είναι ευτυχία. Χρειάζεται η ασθένεια για να εκτιμήσεις την υγεία. Χρειάζεται να μείνεις μέσα για να εκτιμήσεις το έξω. Χρειάζεται η σιωπή για να ξεχωρίσεις τον θόρυβο. Χρειάζεται η απόσταση για να εκτιμήσεις την παρουσία. Χρειάζεται να μείνεις ρέστος για να εκτιμήσεις την εργασία. Χρειάζεται η ανισορροπία για να εκτιμήσεις την ισορροπία. Αλλά περισσότερο απ’ όλα χρειάζεται σκέψη για να μάθεις από τα λάθη σου και να αποφύγεις στο μέλλον την απερισκεψία. #ειρωνεία #πραγματικότητα #mindstormGR