«Πίσω από κάθε πόνο σου στέκει ένα λάθος σου…» είπε κάποτε ο Αριστοτέλης. Μια φράση που διάβασα στο βιβλίο της Μάρως Βαμβουνάκη: «Ο παλιάτσος και η Άνιμα». Αναρωτιέμαι πόσοι από εμάς παραδεχόμαστε πως για ό,τι μας πληγώνει, εμείς έχουμε την ευθύνη. Κάποιοι θεωρούν πως η μοίρα μας, καθορίζει όλα όσα συμβαίνουν στη ζωή μας και πως εμείς δεν μπορούμε να αποτρέψουμε τίποτα. Άλλοι, έχουν κάνει βίωμα και τρόπο σκέψης ότι κρατούν τη ζωή στα χέρια τους και πως πίσω από κάθετι που μας πονά, κρύβεται μια λανθασμένη μας κίνηση. Άραγε, πώς μπορεί να γνωρίζει κάποιος εκ των προτέρων ότι μια κίνηση του δεν ήταν η σωστή; Και αν ήξερε, τότε δεν θα έκανε κάποια άλλη επιλογή; Δεν είναι η πρώτη φορά που διαβάζω κάποια πολύτιμη σκέψη μίας από τις σημαντικότερες μορφές της φιλοσοφικής σκέψης του αρχαίου κόσμου, ενός από τους μεγαλύτερους φιλοσόφους όλων των εποχών. Του Αριστοτέλη. “Ο Αριστοτέλης υπήρξε…
Το έργο του Αριστοτέλη είναι τεράστιο (400 βιβλία, κυρίως σε μορφή διαλόγων). Από αυτά έχουν σωθεί 47 βιβλία και μερικά αποσπάσματα από τα άλλα. Ας θυμηθούμε κάποιες από τις σπουδαίες ρήσεις – μαθήματα ζωής του… “Η φτώχεια είναι έλλειψη πολλών πραγμάτων και η απληστία όλων.” “Περισσότερο αγαπούν οι ευεργέτες τους ευεργετούμενους παρά οι ευεργετούμενοι τους ευεργέτες.” “Τα πράγματα που πρέπει να κάνεις, τα μαθαίνεις κάνοντας τα.” “Οι μητέρες αγαπούν τα παιδιά τους πιο πολύ από τους πατεράδες. Κι αυτό, διότι πρώτον ο τοκετός είναι οδυνηρός, και δεύτερο, είναι σίγουρες ότι τα παιδιά που γέννησαν είναι δικά τους.” “Είναι χαρακτηριστικό του μεγαλόψυχου ανθρώπου να μη ζητάει χάρες, αλλά να είναι έτοιμος να κάνει το καλό στους άλλους.” “Συνήθως, την ισχυρότερη μνήμη την έχουν εκείνοι που είναι αργοί στην αντίληψη.” “Είμαστε όλοι φίλοι των ευτυχούντων, ενώ των δυστυχούντων δεν είναι φίλος ούτε ο πατέρας.” “Άμιλλα είναι η τάση να φτάσει κανένας τον…
Οι συγκρούσεις μέσα μας είναι για να μας τυραννούν, να μας τιμωρούν ή να μας δοκιμάζουν. Κανείς δεν μπορεί εξαρχής να χαρακτηρίσει την αξία μιας σύγκρουσης. Το μόνο σίγουρο είναι πως είναι βασανιστικές και σε ποτίζουν με το άγχος της ανασφάλειας. Το σίγουρο είναι πως με συγκρούσεις ταξιδεύεις στο αλλού, όπως και η καρίνα του καραβιού συγκρούεται με την αντίσταση των κυμάτων. Σελ. 37-38, Κυριακή απόγευμα στη Βιέννη, Μάρω Βαμβουνάκη
Άλλο το ένα και άλλο το άλλο – Άλλο το βρίσκω τα κλειδιά μου (ανάπτυξη) και άλλο το παραδίδω τα κλειδιά μου (κρίση). – Άλλο το σου δίνω λεφτά και άλλο το υπάρχουν λεφτά. – Άλλο το σου δίνω ζακέτα (βοήθεια) και άλλο το βάλε ζακέτα (κόψε το λαιμό σου να βρεις). – Αλλο το σου κάνω πάσα και άλλο το σε κάνω πάσα. – Άλλο το σου δίνω ρόμπα και άλλο το σε κάνω ρόμπα. – Άλλο το σου δίνω πίστωση (πιστεύω σε σένα) και άλλο το σου δίνω χρέωση (πλήρωσε τώρα με pos να πάω στον επόμενο). – Άλλο το έλα να σε αναγγείλω και άλλο το έλα να σε καταγγείλω. #mindstormGR
Ακούνα μα(ν)τάτα Aκούνα φορτσάτα Aκούνα mercosurάτα Aκούνα μπελαράτα Aκούνα φευγάτα — Και όταν “κουνάνε θυμιατό” αρχίζω να μονολογώ να λογαριάζω δεν ξεχνώ και σημειώνω να ρωτώ πώς δεν θα φύγω στον γκρεμό. Πόσο να κάνει το ρολό; Ποιος με ματιάζει που μιλώ; Ποιος μου ψεκάζει το μυαλό; Ποιος μου αλλάζει το ρυθμό; Ποιος θα μου πάρει το σφυγμό; Ποιος θα μου δει τον κορεσμό; Που αναβλύζει το σκατό; Ποιος γρουσουζεύει το καλό; Μην ξεχαστώ να σκεπαστώ μην με πλακώσει το κακό. #mindstormGR #στα_σοκάκια_του_μυαλού #σκόρπιες_ατημέλητες_σκέψεις
Εδώ δεν μπορούν να συνεννοηθούν τα μάτια μας για το αν θα μείνουν ανοικτά ή κλειστά. Για το αν το δεξιά είναι πιο αριστερά και το αριστερά πιο δεξιά. Για το αν υπάρχουν ή όχι λεφτά. Για το αν το ναι είναι ναι και το όχι είναι όχι. Για το αν ο βιασμός είναι βιασμός ή συνεύρεση. Για το αν το υποχρεωτικό μέσα είναι συνταγματικό ή όχι. Για το αν τα super markets έχουν κάνει ασφαλιστικά μέτρα στον κορωνοϊό ενώ τα θέατρα και τα εστιατόρια όχι. Για το αν η μουσική κάνει παρέα ή όχι με τον κορωνοϊό. Για το αν η γραφειοκρατία κάνει παρέα ή όχι με τις πλατφόρμες. Για το ποιο γράμμα ακολουθεί το δέλτα και το όμικρον. Για το αν φταίει η αριστερά, η δεξιά ή το κέντρο για την κρίση και τα μνημόνια. Για το αν θέλουμε να έχουμε φύλο και τι φύλο είναι ο φίλος.…
“Ο πνευματικός άνθρωπος που δέχεται τον ρόλο του ουραγού της αγέλης, που παραδέχεται <να περιαχθεί> σε κατάσταση ανδρείκελου, που απαρνιέται το σπουδαιότερο και ευγενικότερο μέρος της αποστολής του, παύει να είναι πνευματικός ηγέτης. Αυτοδικάζεται σε συνεργό και σε ενεργούμενο των βιαστών ή, το πολύ-πολύ σε αυτοηδονιζόμενο νάρκισσο…” Μ. Πλωρίτης [ΤΟ ΒΗΜΑ, άρθρο] Σωστό ή λάθος; Δείτε επίσης Περί ελπίδας ο λόγος
Στον ίδιο κόσμο θεατές και συνδρομητές Στον ίδιο κόσμο “πάντα γελαστοί και γελασμένοι.” Peace last year Σήμερα το Υπουργείο Παιδείας ανακοίνωσε την κατάργηση του θαυμαστικού, μετά από την διαπίστωση ότι τίποτα δεν μας εκπλήσσει πια. Γιατί πλέον – Όλοι μπορούν να φουμάρουν. – Όλοι μπορούν να chatάρουν. – Όλοι μπορούν να μπλοφάρουν. – Όλοι μπορούν να postάρουν. – Όλοι μπορούν να rapάρουν. – Όλοι μπορούν να παρτάρουν αν έχουν λεφτά και έξοδο κινδύνου. – Μπορούν όμως όλοι να μπουκάρουν και τον κόσμο να ξεσκαρτάρουν, οέο; Το θυμιατό της δικής μας προσλαμβάνουσας να είναι καλά, το Wi-Fi να δουλεύει και don’t worry.
