Μικρή παράκληση… Υπάρχει κάποιος πρόθυμος να αναρτήσει αυτή την ανάρτηση και να την βάλει στο Facebook έστω για μία ώρα; Είναι εβδομάδα ειδικής εκπαίδευσης, αυτισμού, ΔΕΠΥ, δυσλεξίας και ο μήνας ευαισθητοποίησης όλων αυτών των δυσκολιών. Προς τιμήν όλων των παιδιών που προσπαθούν καθημερινά να πετύχουν και των γονιών τους που κάνουν τα πάντα για να τα βοηθήσουν καθημερινά! Χρειάζεστε απλά ένα αντιγραφή και επικόλληση!!! Αντιγραφή και επικόλληση από Konstantinos Magnis
GR – Πολλοί νέοι άνθρωποι αντιμετωπίζουν αυτό το πρόβλημα αυτή τη στιγμή. Για να φτάσεις οπουδήποτε στη ζωή, πρέπει να δουλέψεις εξαιρετικά σκληρά. Και πρέπει να έχεις πειθαρχία. Αν θέλεις να γίνεις σπουδαίος πιανίστας, δεν υπάρχει κάποιο φάρμακο που μπορείς να πάρεις, δεν υπάρχει κάποιο βιβλίο αυτοβοήθειας, δεν υπάρχει κάποιος γκουρού. Πρέπει να ασχοληθείς με το πιάνο και να περάσουν 5 χρόνια, 10 χρόνια, μαθαίνοντάς το, μέχρι να σου γίνει κάτι σαν δεύτερη φύση. Δεν υπάρχουν σύντομοι δρόμοι. Αλλά αν ξεκινήσεις από μικρή ηλικία, όπως 10 χρονών ή όποια άλλη, βλέπεις μετά από λίγα χρόνια, ότι βιώνεις μια απίστευτη ευχαρίστηση. Όπου τώρα έχεις τον έλεγχο αυτού του πιάνου. Μπορείς να παίξεις πράγματα που δεν μπορούσες να παίξεις πριν. Ξαφνικά, όλο το πράγμα ανοίγει. Αυτό το ολόκληρο νέο σύμπαν. Αυτό είναι το παράδειγμα για οτιδήποτε έχει νόημα στη ζωή. Αν μάθεις κάτι καλά, αν μάθεις μια τέχνη και την κατακτήσεις, μπορεί να…
– Ερ. Τι σκέφτεσαι; – Απ. Σκέφτομαι που πάνε μερικοί αθώοι άνθρωποι. – Ερ. Που πάνε; Για πες μου. – Απ. Πάνε στο άγνωστο με πίσω τους λεπίδα, στο διάβα τους κηλίδα, στον ουρανό οβίδα, στο σώμα τους λαβίδα, στην τσέπη τους ακρίδα, στη σκέψη τους καλύβα και βάρκα την ελπίδα. * Πραγματικότητα για όλο και περισσότερους ανθρώπους. Λες να πάμε και εμείς μαζί τους; Να τους δείξουμε τον δρόμο της ανθεκτικότητας στην ανατροπή της κανονικότητας. Το ξέρουμε καλά το έργο της λησμονιάς και των συνεπειών της. Να βάλουμε και ταμπέλα να μην χανόμαστε μεταξύ μας. Από εδώ ο χαμός και από εδώ η σωτηρία. Μην ανησυχείς. Όλα θα γίνουν αφού ξεγίνουν. Να ελπίζεις πάντα για το καλύτερο.. Σου είπα ότι το μπαμ θα τελειώσει πριν τελειώσει. Τελείωνε λοιπόν. Προχώρα. Πώς όμως; Με τελεία και παύλα (.&_) ή με ερωτηματικό και τάβλα (;&-) οεο; Τι δεν καταλαβαίνεις; #peace #stop_any_war #ειρήνη…
Και κάπως έτσι οι άνθρωποι αντιμετωπίζουμε τις περισσότερες φορές τα πράγματα. Όταν το πρόβλημα είναι πλέον εμφανές, το λουζόμαστε. Και όπως είμαστε μουσκίδια καλούμαστε να βρούμε λύση. Τις περισσότερες φορές γρήγορα, πρόχειρα, με ημίμετρα, χωρίς πλάνο, με μπαλώματα. Γιατί φωνάζουμε όλοι “τι γίνεται, ρε;” Που μπορεί και να είμαστε μέρος του προβλήματος. Και όταν η τρύπα κλείνει πρόχειρα με μπαλώματα και το νερό σταματάει, το ξεχνάμε. Μέχρι την επόμενη φορά που θα γίνουμε μουσκίδια και θα κοιτάμε τα αποκαΐδια για τον ίδιο ή άλλο λόγο. #σκέψεις #πρόβλεψη #μπάλωμα
Γκλιτσοματιές Και κάπως γκλιτσοκοιτιόμαστε, γκλιτσοκρατιόμαστε, γκλιτσομπερδευόμαστε, γκλιτσοπλακωνόμαστε & γκλιτσοαναμένουμε τις καλύτερες μέρες. Απ’ έξω. Γιατί από μέσα το ταμείον είναι μείον. Να οργανωθούμε σε ποιον θα δώσουμε τη γκλίτσα, με άλλα λόγια. #γκλίτσα #γκλιτσοκαταστάσεις #γκλιτσοανάπτυξη #γκλιτσοματιές
Περί σχετικότητας ο λόγος με περισσότερα παραδείγματα Όταν λες στους δικούς σου ανθρώπους ότι θα τους πάρεις όταν φτάσεις, μια ώρα καθυστέρησης να το κάνεις, μοιάζει με δευτερόλεπτο. Όταν λένε οι δικοί σου άνθρωποι ότι θα σε πάρουν όταν φτάσουν, ένα δευτερόλεπτο καθυστέρησης να το κάνουν μοιάζει με ώρα. Αυτό είναι σχετικότητα. Όταν πολεμούν οι άλλοι, μια μέρα μοιάζει με δευτερόλεπτο. Όταν πολεμάς εσύ, ένα δευτερόλεπτο μοιάζει με μια μέρα. Αυτό είναι σχετικότητα. Όταν βλέπεις τους άλλους να περπατούν στο κρύο μόνο με μια βαλίτσα, μια μέρα μοιάζει με δευτερόλεπτο. Όταν περπατάς εσύ μέσα στο κρύο μόνο με μια βαλίτσα, ένα δευτερόλεπτο, μοιάζει με μια μέρα. Αυτό είναι σχετικότητα. Όταν πυροβολούν τους άλλους, μια μέρα μοιάζει με δευτερόλεπτο και παραμένεις ήρεμος και πολιτισμένος. Όταν πυροβολούν εσένα, ένα δευτερόλεπτο μοιάζει με μια μέρα και βρίζεις ασύστολα και τρομαγμένος. Αν βέβαια επιζήσεις. Αυτό είναι σχετικότητα. Όταν στέλνεις βοήθεια, μια μέρα μοιάζει με…