Αφιερωμένο στους δασκάλους

Για την νέα σχολική χρονιά, ένα ποίημα του Κωστή Παλαμά αφιερωμένο στους δασκάλους.
Σμίλεψε πάλι, δάσκαλε, ψυχές!
Κι ότι σ’ απόμεινε ακόμη στη ζωή σου,
Μην τ’αρνηθείς! Θυσίασε το ως τη στερνή πνοή σου!
Χτίσ’ το παλάτι, δάσκαλε σοφέ!
Κι αν λίγη δύναμη μεσ’ το κορμί σου μένει,
Μην κουρασθείς. Ειν’ η ψυχή σου ατσαλωμένη.
Θεμέλια βάλε τώρα πιο βαθειά,
Ο πόλεμος να μη μπορεί να τα γκρεμίσει.
Σκαψε βαθειά. Τι κι ‘αν πολλοί σ’ εχουν λησμονήσει;
Θα θυμηθούν κάποτε και αυτοί
Τα βάρη που κρατάς σαν Άτλαντας στην πλάτη,
Υπομονή!
Χτίζε σοφέ, της κοινωνίας το παλάτι.