Να τους στέλνετε καμιά φορά. Ακόμα πάρα πέρα. Βοηθάει στην επαναφορά του PH (πεχά) της διάθεσής σας στα κανονικά επίπεδα.
Σύμφωνα με τους Kalakota και Whinston (1997), το ηλεκτρονικό εμπόριο χαρακτηρίζεται από τις ακόλουθες τέσσερις διαστάσεις: – την διάσταση της επικοινωνίας, – την επιχειρηματική διάσταση, – την διάσταση της υπηρεσίας και – την άμεσα συνδεδεμένη (online) διάσταση. Η διάσταση επικοινωνίας (communications perspective) αναπτύσσεται λόγω του γεγονότος ότι το ηλεκτρονικό εμπόριο είναι η παροχή πληροφοριών, προϊόντων ή υπηρεσιών, ή οι πληρωμές μέσω τηλεφωνικών γραμμών, δικτύων υπολογιστών ή άλλων ψηφιακών μέσων. Η επιχειρηματική διάσταση (business process perspective) αναφέρεται στην εφαρμογή της τεχνολογίας για την αυτοματοποίηση των επιχειρηματικών συναλλαγών και των ροών εργασίας. Η διάσταση της υπηρεσίας (service perspective) αφορά την επιθυμία των επιχειρήσεων και των καταναλωτών για την μείωση του κόστους των υπηρεσιών με παράλληλη βελτίωση της ποιότητας και της ταχύτητας παροχής των υπηρεσιών. Τέλος η άμεσα συνδεδεμένη διάσταση (online perspective) συνδέεται με το γεγονός ότι το ηλεκτρονικό εμπόριο προσφέρει τη δυνατότητα αγοράς και πώλησης των προϊόντων, την επεξεργασία σύνθετων πληροφορίων σε…
Αναζητώντας τον κρυμμένο θησαυρό της ζωής μας, ψάχνουμε συνεχώς γύρω μας. Μασκαρευόμαστε, καρναβαλιζόμαστε, τσικνιζόμαστε, ντυνόμαστε, δαγκωνόμαστε, αγκαλιαζόμαστε, ξεχνιόμαστε, κρυβόμαστε, ψαχνόμαστε και μερικές φορές βρισκόμαστε και αγαπιόμαστε. Και φτου ξανά μανά από την αρχή. Ο βροχερός ή ηλιόλουστος ενεστώτας του κρυμμένου θησαυρού για την Πάτρα αναμένει εις το ακουστικό της μια ανάσα. Για τη δόση και της τσίκνας που θα την ελευθερώσει για να μην της την δώσει που έχει πατώσει. Σημειολογικά, ενεργειακά και οικονομικά. Φάτε λοιπόν, γιατί χανόμαστε. #τι_δεν_καταλαβαίνεις #reality #πραγματικότητα #ζωή #καρναβάλι
Και κάπως έτσι η ζωή συνεχίζεται. Σου δείχνουν λίγο φως και σου τάζουν περισσότερο. Προσεχώς. Για σήμερα όμως, τόσο όσο. Ή και λιγότερο από τόσο ή όσο. Τέλος πάντων. Νταραβέρι να γίνεται. Όσο ρε παιδί μου για να ελπίζεις. Για να μην φωνάζεις. Για να μην δημιουργείς προβλήματα. Για να λες ναι. Για να μην χαλάσεις τα δανεικά έπιπλα. Για να λες πάλι καλά. Για να μην τσακιστείς στο σκοτάδι αλλά μια κατάθλιψη να την έχεις. Για να παίρνεις το χαπάκι σου και να πηγαίνεις για ύπνο. Η ιστορία όμως δεν γράφεται απ’ αυτούς που αρκούνται στο λίγο φως. Γράφεται απ’ αυτούς που θέλουν περισσότερο το φως και το διεκδικούν. Απ’ αυτούς που ξυπνούν και τολμούν και ανοίγουν την πόρτα και βγαίνουν μπροστά. Και εδώ αρχίζουν τα προβλήματα και οι συγκρούσεις. Γιατί η μια πλευρά μετράει το φως διαφορετικά από την άλλη. Και το χρεώνει και διαφορετικά. Και το διαπραγματεύεται…
Ένα ξέρω. Ότι ουδέν ξέρω. Αλλά οι άλλοι πρέπει να με ξέρουν και να πιστεύουν ότι ξέρω. Και για να πιστεύουν ότι ξέρω, πρέπει να με βλέπουν και να νιώθουν σίγουροι ότι ξέρω να σαλαγάω τα πρόβατα. Γι’ αυτό βάλε λίγο ακόμα γκλαμουριά. Δώσε γυαλί. Φτιάξε μαλλί. Ανέβασε τόνο και βάλε φίλτρο και κρέμα να ανέβει ο πόνος και να δουλέψει ο φθόνος. #mindstormGR
