Το να γνωρίσεις τη δική σου σκοτεινή πλευρά είναι ο καλύτερος τρόπος για να αντιμετωπίσεις τη σκοτεινή πλευρά των άλλων. ~ Jung #mindstormGR #reality #πραγματικότητα #άνθρωποι
Η ομιλία όπως και η γραφή είναι τρόποι επικοινωνίας. Και είναι τόσο απαραίτητο να επικοινωνούμε; Η επικοινωνία είναι κάτι σαν την αγάπη. Είναι αυτή που κάνει ζευγάρια, ομάδες, κοινωνίες, κράτη να προχωρούν μπροστά. Είναι αυτή που κάνει τον κόσμο να γυρνά. Πολλοί τη μελετούν και ως επιστήμη αλλά κανείς δεν ξέρει όλες τις πτυχές της. Η επικοινωνία είναι κάτι φυσικό, κάτι καθημερινό. Και όμως, όλοι έχουμε μια θολή εικόνα όλων των κανόνων που τη διέπουν. Μέρα μπαίνει μέρα βγαίνει, μιλάμε, ρωτάμε, διαβάζουμε, εξηγούμε, ακούμε, διαφωνούμε, κουβεντιάζουμε ή κρατάμε το στόμα μας κλειστό. Όμως λιγότεροι είναι αυτοί που συστηματικά χρησιμοποιούν ή μελετούν τα μέσα επικοινωνίας για να βελτιώσουν τις επικοινωνιακές και διαπραγματευτικές ικανότητες τους. Που τους ενδιαφέρει να ξεχωρίζουν το σωστό από το λάθος. Που θέλουν να μάθουν το πως οι άλλοι άνθρωποι χρησιμοποιούν την επικοινωνία για να επηρεάζουν τη συμπεριφορά μας και να καθοδηγούν τις πράξεις μας. Αν σας ενδιαφέρει…
Το παιδί μου πρόσφατα πήρε βαθμούς, είναι αρκετά καλοί έως πολύ καλοί και σίγουρα καλύτεροι από τους δικούς μου όταν ήμουν στην ηλικία του. Στο πείραγμά μου για ένα χαμηλότερο συγκεκριμένο βαθμό που τον χαρακτήρισα τουρίστα, μου είπε ότι δεν είναι τουρίστας. Όμως είναι όλα καλά; Τι γίνεται γενικώς με τα παιδιά και με εμάς; Πόσο επικοινωνούμε μαζί τους; Πόσο επικοινωνούν μεταξύ τους; Πόσο αποδέχονται το ένα το άλλο; Πόσο αποδεχόμαστε εμείς αυτά; Πόσο ανοιχτή στην αριστεία ή στη διαφορετικότητα είναι η κοινωνία μας; Όταν έχουμε ένα παιδί που κάνει εύκολα αυτό που του ζητάμε, κλωτσάει ή πετάει καλά το τόπι και έχει καλούς βαθμούς, χαιρόμαστε. Αλλά αυτή είναι μια “φυσιολογική” χαρά, γιατί προφανώς κάνει τα πάντα σωστά. Είναι all inclusive. Όταν όμως έχουμε ένα παιδί με συγκεκριμένες δυσκολίες, για το οποίο η μάθηση ή η άθληση είναι πιο δύσκολη και περίπλοκη από ό,τι για ένα άλλο παιδί, η ευτυχία…
Η δύναμη της ανάγκης μας για συμμόρφωση είναι πιεστικότατη σε βαθμούς επιβίωσης για πολλούς – κοινωνικής επιβίωσης τουλάχιστον, και ξέρουμε πόσο το πλήθος ταυτίζει το προσωπικό με το κοινωνικό και εξαφανίζει μέσα στο βάλτο του δεύτερου την προσωπική του δημιουργική πνοή. Δύσκολα πας κόντρα και ξεχωρίζεις από τους πολλούς, από τους ισχυρούς άλλους που στέκονται απέναντί σου “όλοι μαζί”. Δεν αντέχεις την απομόνωση, την επίκριση, την περιφρόνηση, σε καθιστά αδύναμο κοινωνικά η απομόνωση, μένεις ακάλυπτος. Καλύτερα να εξοριστείς από το εγώ σου παρά από τους πολλούς γύρω σου. Προστατεύεσαι κοντά τους, η επιβεβαίωση και η αποδοχή αποδεικνύονται αμέσως. Και όμως, το προσωπικό ελεύθερο μέλημα του καθενός, κάπως και σχεδόν πάντα, θα πάει κόντρα στο γενικό θέλημα. Το θέλημα, η βούληση είναι πρωτογενής κραυγή της μοναδικότητας των ψυχών. Γιατί τι άλλο είναι μια καρδιά από το θέλω της; Έχει μεγάλη αξία να μπορεί να διακρίνει κάποιος τα του Καίσαρος και τα…
Σύμφωνα με τους Kalakota και Whinston (1997), το ηλεκτρονικό εμπόριο χαρακτηρίζεται από τις ακόλουθες τέσσερις διαστάσεις: – την διάσταση της επικοινωνίας, – την επιχειρηματική διάσταση, – την διάσταση της υπηρεσίας και – την άμεσα συνδεδεμένη (online) διάσταση. Η διάσταση επικοινωνίας (communications perspective) αναπτύσσεται λόγω του γεγονότος ότι το ηλεκτρονικό εμπόριο είναι η παροχή πληροφοριών, προϊόντων ή υπηρεσιών, ή οι πληρωμές μέσω τηλεφωνικών γραμμών, δικτύων υπολογιστών ή άλλων ψηφιακών μέσων. Η επιχειρηματική διάσταση (business process perspective) αναφέρεται στην εφαρμογή της τεχνολογίας για την αυτοματοποίηση των επιχειρηματικών συναλλαγών και των ροών εργασίας. Η διάσταση της υπηρεσίας (service perspective) αφορά την επιθυμία των επιχειρήσεων και των καταναλωτών για την μείωση του κόστους των υπηρεσιών με παράλληλη βελτίωση της ποιότητας και της ταχύτητας παροχής των υπηρεσιών. Τέλος η άμεσα συνδεδεμένη διάσταση (online perspective) συνδέεται με το γεγονός ότι το ηλεκτρονικό εμπόριο προσφέρει τη δυνατότητα αγοράς και πώλησης των προϊόντων, την επεξεργασία σύνθετων πληροφορίων σε…
Πείτε στους άλλους τα αποτελέσματα που χρειάζεστε, όχι πώς να τα επιτύχουν. Η μικροδιαχείριση δεν σημαίνει υπερβολική διαχείριση με τα μικρά, αλλά συνήθως ενασχόληση με τα “μεσαία” πράγματα. Συνεπώς, ένας καλός μάνατζερ λειτουργεί στις δύο άκρες της κλίμακας: – Καθορίζει τις γενικότερες αρχές για την επίτευξη ενός στόχου. Για παράδειγμα, δώστε περισσότερη σημασία στη λειτουργικότητα παρά στην αισθητική, λάβετε τη συναίνεση της κοινότητας και διασφαλίστε ότι η χρήση του προϊόντος θα είναι διασκεδαστική. – Καθορίζει συγκεκριμένες λεπτομέρειες που πρέπει να έχει το αποτέλεσμα. Για παράδειγμα, το προϊόν πρέπει να ζυγίζει λιγότερο από 8 κιλά, δεν μπορεί να είναι πορτοκαλί, ο διακόπτης λειτουργίας πρέπει να βρίσκεται στα δεξιά και όλη η σχεδιαστική εργασία είναι απαραίτητο να ολοκληρωθεί σε τρεις μήνες ακριβώς. Και κατόπιν αφήνει τους υφισταμένους του να φροντίσουν τα ενδιάμεσα θέματα σύμφωνα με την κρίση τους. Λέγοντας στους άλλους πως ακριβώς πρέπει να δουλέψουν, τους αφαιρείτε το κίνητρο, ενώ όταν…
– Αναπάντητα μηνύματα; Καταλαβαίνω – Αναπάντητες κλήσεις; Καταλαβαίνω. – Αναπάντητες ματιές; Καταλαβαίνω. – Δεν υπάρχει χρόνος για εμένα. Κανένα κενό. Καμία προσοχή. Καμία αντίδραση. Καμία συμμετοχή. Καμία αξία. Καταλαβαίνω. Αλλά όταν με δεις κάπου αλλού να κάνω κάτι που έχει αξία, με κοιτάξεις ή με καλέσεις και δεν απαντήσω, ελπίζω να καταλάβεις και εσύ. #mindstormGR
Αναζητώντας τον κρυμμένο θησαυρό της ζωής μας, ψάχνουμε συνεχώς γύρω μας. Μασκαρευόμαστε, καρναβαλιζόμαστε, τσικνιζόμαστε, ντυνόμαστε, δαγκωνόμαστε, αγκαλιαζόμαστε, ξεχνιόμαστε, κρυβόμαστε, ψαχνόμαστε και μερικές φορές βρισκόμαστε και αγαπιόμαστε. Και φτου ξανά μανά από την αρχή. Ο βροχερός ή ηλιόλουστος ενεστώτας του κρυμμένου θησαυρού για την Πάτρα αναμένει εις το ακουστικό της μια ανάσα. Για τη δόση και της τσίκνας που θα την ελευθερώσει για να μην της την δώσει που έχει πατώσει. Σημειολογικά, ενεργειακά και οικονομικά. Φάτε λοιπόν, γιατί χανόμαστε. #τι_δεν_καταλαβαίνεις #reality #πραγματικότητα #ζωή #καρναβάλι
Η ανακύκλωση είναι υπόθεση όλων μας. Κανένας δεν περισσεύει. Η υπερθέρμανση του πλανήτη, η αύξηση του διοξειδίου του άνθρακα και η αλλαγή του κλίματος είναι αποτελέσματα της δικής μας συμπεριφοράς. Οι κατασκευαστές πλαστικών μπουκαλιών παράγουν 2,5 εκατομμύρια τόνους διοξειδίου του άνθρακα κάθε χρόνο. Το διοξείδιο του άνθρακα είναι θανατηφόρο για τον άνθρωπο. Τι άλλο χρειάζεται να ξέρεις για να αλλάξεις συμπεριφορά; Για να παροτρύνεις και τους άλλους να ενδιαφερθούν για την ανακύκλωση; Για να δίνεις σημασία στις φιλικές προς το περιβάλλον συσκευασίες και να τις προτιμάς; #carbon_footprint #αποτύπωμα #υπερθέρμανση #ανακύκλωση #υλικά #κόσμος
Και κάπως έτσι η ζωή συνεχίζεται. Σου δείχνουν λίγο φως και σου τάζουν περισσότερο. Προσεχώς. Για σήμερα όμως, τόσο όσο. Ή και λιγότερο από τόσο ή όσο. Τέλος πάντων. Νταραβέρι να γίνεται. Όσο ρε παιδί μου για να ελπίζεις. Για να μην φωνάζεις. Για να μην δημιουργείς προβλήματα. Για να λες ναι. Για να μην χαλάσεις τα δανεικά έπιπλα. Για να λες πάλι καλά. Για να μην τσακιστείς στο σκοτάδι αλλά μια κατάθλιψη να την έχεις. Για να παίρνεις το χαπάκι σου και να πηγαίνεις για ύπνο. Η ιστορία όμως δεν γράφεται απ’ αυτούς που αρκούνται στο λίγο φως. Γράφεται απ’ αυτούς που θέλουν περισσότερο το φως και το διεκδικούν. Απ’ αυτούς που ξυπνούν και τολμούν και ανοίγουν την πόρτα και βγαίνουν μπροστά. Και εδώ αρχίζουν τα προβλήματα και οι συγκρούσεις. Γιατί η μια πλευρά μετράει το φως διαφορετικά από την άλλη. Και το χρεώνει και διαφορετικά. Και το διαπραγματεύεται…