– Τι κάνεις;
– Διαβάζω. Προσπαθώ να μάθω περισσότερα.
– Για ποιους;
– Για τους ανθρώπους. Για τις κινήσεις τους και τις προθέσεις τους.
Να μάθω να επιλέγω καλύτερα τους καλύτερους και να αποφεύγω αυτούς που κάνουν το άσπρο μαύρο. Ή και το αντίθετο.
Με κάνουν να αμφιβάλλω για τη νοημοσύνη μου.
Για τις αισθήσεις μου.
Για την παλέτα των χρωμάτων μου. Για την αισθητική μου.
Για το τι βλέπω, τι ακούω και τι βιώνω.
Μωρέ καλά έλεγε ο πατέρας μου : “Αγόρι μου όταν σου μιλάνε μερικοί άνθρωποι να τσιμπιέσαι, να μην λες δεν βαριέσαι και να τραβιέσαι μακριά τους. Ειδάλλως θα σε τσιμπήσουν αυτοί και μετά θα χαλιέσαι.”
Πάσα ανεκτικότητα με τη μωρία και την απληστία κάποιων ανθρώπων πρέπει να θεωρείται μοιραία για όλους μας. Όχι άλλο κάρβουνο.
Εκ της πραγματικότητος, βεβαίως βεβαίως.
See also
The real art of conversation is not only to say the right thing at the right place but to leave unsaid the wrong thing at the tempting moment.
Dorothy Nevill
Views: 2
Comments are closed.