Και κάπως έτσι η ζωή συνεχίζεται

Και κάπως έτσι η ζωή συνεχίζεται. Σου δείχνουν λίγο φως και σου τάζουν περισσότερο. Προσεχώς. Για σήμερα όμως, τόσο όσο. Ή και λιγότερο από τόσο ή όσο. Τέλος πάντων. Νταραβέρι να γίνεται.

Όσο ρε παιδί μου για να ελπίζεις.

Για να μην φωνάζεις.
Για να μην δημιουργείς προβλήματα.
Για να λες ναι.
Για να μην χαλάσεις τα δανεικά έπιπλα.
Για να λες πάλι καλά.
Για να μην τσακιστείς στο σκοτάδι αλλά μια κατάθλιψη να την έχεις.
Για να παίρνεις το χαπάκι σου και να πηγαίνεις για ύπνο.

Η ιστορία όμως δεν γράφεται απ’ αυτούς που αρκούνται στο λίγο φως. Γράφεται απ’ αυτούς που θέλουν περισσότερο το φως και το διεκδικούν. Απ’ αυτούς που ξυπνούν και τολμούν και ανοίγουν την πόρτα και βγαίνουν μπροστά.

Και εδώ αρχίζουν τα προβλήματα και οι συγκρούσεις.

Γιατί η μια πλευρά μετράει το φως διαφορετικά από την άλλη. Και το χρεώνει και διαφορετικά. Και το διαπραγματεύεται και διαφορετικά.
Και η συνέχεια είναι λίγο πολύ γνωστή.

Είτε με το καλό είτε με το κακό, τις περισσότερες φορές η πιο αδύνατη πλευρά υποκύπτει.

Υπάρχουν όμως και κάποιες φορές που η αδύνατη πλευρά κερδίζει περισσότερο φως. Αλλά το φως αυτό έχει προϋποθέσεις. Περιλαμβάνει πόνο. Και οι περισσότεροι απ’ εμάς δεν είμαστε διατεθειμένοι να τον υποστούμε. Ευτυχώς όμως που υπάρχουν και κάποιοι που αντέχουν περισσότερο τον πόνο.

Ας μάθουμε απ’ αυτούς προκειμένου να γίνουμε περισσότεροι. Μπας και δούμε περισσότερο φως.

* Ας διαβάσουμε περισσότερη ιστορία.
– Ας παρακολουθήσουμε καλύτερα τα τεκταινόμενα.
– Ας ενημερωθούμε όπως μπορούμε.
– Ας συμμετέχουμε όπου μπορούμε. Ας ενεργήσουμε όπου μπορούμε.
– Ας επικοινωνήσουμε όπως μπορούμε.
– Ας πράξουμε το καλύτερο που μπορούμε.
– Ας μάθουμε από τα λάθη μας.
– Ας γίνουμε καλύτεροι πολίτες όπως μπορούμε.

P.S. Και λίγος πόνος δεν βλάφτει αν σε κάνει καλύτερο. Γιατί no pain, no gain.
#reality #πραγματικότητα #history #πόνος #mindstormGR