Μερικές φορές συμβαίνει να καβγαδίζουμε για κάποιο θέμα με κάποιο φίλο, τους συνεργάτες μας ή τους συγγενείς. Είναι μια άτυχη στιγμή που αποπροσανατολίζει τις σχέσεις μας με αυτά τα πρόσωπα. Τι μπορούμε να κάνουμε όταν οι πληγές είναι ακόμα νωπές και βράζουμε από θυμό ώστε να σβήσουμε όλο αυτό το πάθος και να μην μας επηρεάζει; Μπορούμε με κάποιο τρόπο να εκπαιδεύσουμε τον εγκέφαλό μας να μας απεγκλωβίσει από αυτή την τοξική συνήθεια; Από που προέρχεται ο Θυμός και η Οργή; Για να ξεπεράσετε τον εκνευρισμό που νιώθετε, θα πρέπει να κατανοήσετε τι είναι στην ουσία ο θυμός και την τον πυροδοτεί μέσα μας. Τα συναισθήματα δημιουργούνται στο σύστημα του εγκεφάλου το οποίο σχετίζεται με τα κίνητρα της ανθρώπινης συμπεριφοράς (motivational system). Η έκφρασή τους είναι ένας τρόπος που μας βοηθά να αξιολογήσουμε πόσο αποτελεσματικά εκπληρώνουμε τους στόχους μας. Έτσι, ο τρόπος ερμηνείας αυτών των συναισθημάτων δημιουργεί την συναισθηματική εμπειρία.…
– Απ. Για να βγάλω το άχτι μου. Γιατί με κάνει να αισθάνομαι καλύτερα. Επίσης, για να θυμάμαι και να τα δείχνω σ’ εκείνους που με ρωτάνε, τους μιλάω και δεν μ’ ακούνε. Για να μπορούν τέλος να τα διαβάζουν και μόνοι τους σε δεύτερο χρόνο. – Ερ. Και άμα δεν τα διαβάσει κανένας; – Απ. Και ένας να τα διαβάσει, μου φτάνει. Αρκεί να λύσει ένα πρόβλημα του ή να δει και έναν άλλο τρόπο προσέγγισης των πραγμάτων. mindbook.eu
Πώς θα αντιδρούσατε αν κάποιος επαγγελματίας σας έλεγε ότι θα χαμηλώσει την ποιότητα της εργασίας του μέχρι του σημείου που να νιώσει ότι τα χρήματα που προτίθεστε να δαπανήσετε, ανταποκρίνονται στην αξία της δουλειάς του; Μήπως είναι καλό να ξέρουμε λίγο καλύτερα τι ζητάμε και τι απαιτεί αυτό που ζητάμε; Και αν δεν ξέρουμε, να το ψάχνουμε μήπως λίγο περισσότερο; Και όταν καταλάβουμε λίγο καλύτερα τι ζητάμε, να μπορούμε να πούμε ότι ναι αξίζει τόσο, αλλά εμείς δεν μπορούμε να τα δώσουμε; #softexperia #work
Όλοι κολλάμε σε ένα σημείο κάποια στιγμή. Όλοι γυρνάμε κάποιες φορές γύρω γύρω από την ουρά μας. Κάποια μέρα όμως, πρέπει να κινηθούμε προς τις προθέσεις μας. Να δούμε τα πράγματα αλλιώς. Να δούμε τι ακριβώς δεν αλλάζουμε ενώ θέλουμε όλα να αλλάξουν. Αν θέλουμε βέβαια να ξεκολλήσουμε, να προοδεύσουμε και να προχωρήσουμε μπροστά. Το παρελθόν σίγουρα δεν αλλάζει. Το μέλλον όμως; Η ζωή θέλει προσπάθεια, κερδίζεται με ιδρώτα και πόνο κάθε μέρα και δυστυχώς δεν χαρίζεται σε κανέναν. #ζωή #προσπάθεια #mindstormGR
– Ερ. Τι κάνεις; – Απ. Διαβάζω έναν υποθετικό διάλογο μεταξύ δύο ανθρώπων. Ο ένας υπέρ μιας δεδομένης κατάστασης και ο άλλος μαχόμενος για κάποια αλλαγή αυτής της δεδομένης κατάστασης. Και οι δύο ζουν, λέει, σε μια χώρα με δημοκρατικό πολίτευμα. – Ερ. Και τι λένε ο ένας στον άλλο; Για πες μου. – Απ. Ο 1ος λέει στον 2ο : Εκινήθης. Γιατί εκινήθης; Ποιος είναι ο διοργανωτής της ΕΙΡΗΝΙΚΗΣ κίνησης σου; Της περπατησιάς σου; Του αναστήματος σου; Της σκέψης σου; Της γραφής σου; Της ομιλίας σου; Της σκέψης σου; Της τέχνης σου; Της ανάρτησης σου; Γιατί δεν τα δήλωσες όλα στην πλατφόρμα; Στο πληροφοριακό σύστημα; Είσαι μήπως αστάθμητος παράγοντας; Σκεπτόμενος πολίτης; Ελεύθερος άνθρωπος ίσως; Ενοχλείς, μυρμηγκάκι; Είναι πιθανόν να ενοχλήσεις; Δεν πιστεύω να είσαι κανένας τέντυ μπόις και να μας χαλάσεις το γλυκό και την ωραία μόστρα μας; Έχεις μυαλό; Αλλά τι σε ρωτάω. Το μυαλό σου δεν με…
Η φιλοσοφική και η πραγματική διάσταση των πραγμάτων πολλές φορές απέχουν και διχάζουν τόσο εμάς τους ίδιους αλλά και την κοινωνία. Φιλοσοφική διάσταση : Ισότητα, ελευθερία έκφρασης, σωματική και πνευματική υγεία, δικαίωμα στην εργασία, ανάπτυξη, ευημερία, ανάδειξης κουλτούρας, επικοινωνία, εμπιστοσύνη, σταθερότητα, ασφάλεια, συζήτηση επί ίσοις όροις. Πραγματική διάσταση : Ανισότητα, λεκτικές και σωματικές απειλές face to face ή μέσω κοινωνικών δικτύων ή στο χώρο εργασίας ή στα καφενεία ή ακόμα και μέσα στις οικογένειες, ανεργία, αποσύνθεση παραγωγικού ιστού, φτωχοποίηση, προσπάθεια μείωσης της ελληνικής κουλτούρας, έλλειψη επικοινωνίας, έλλειψη εμπιστοσύνης, έλλειψη σταθερότητας, έλλειψη ασφάλειας, εκτέλεση εντολών. Το θέμα είναι το πόσο απέχει η φιλοσοφική διάσταση από την πραγματική, πως το αντιλαμβάνεται ο καθένας στην καθημερινότητα του και ποιο είναι το σημείο που ο καθένας μας ενεργοποιείται. #mindstormGR
– Ακούω ειδήσεις. Κοιτάζω μπροστά. Πολλά λεφτά και πολλές πλατφόρμες, λέει. Δις. Εσπάτα. Passάτα. Με δόσεις τεχνητής νοημοσύνης. Με όρους και προϋποθέσεις. Με on και off κριτήρια. Κοιτάζω μήπως μπορώ και εγώ να πάρω το κάτι μου. Μήπως και μωρώσω. Να πω βρε παιδί μου ότι προσπάθησα και εγώ να κοιτάξω μπροστά. Να αφήσω πίσω μου την κρίση και να μάθω που μπορώ να δηλώσω συμμετοχή στην ανάπτυξη. Να ξεστραβωθώ και να μάθω καλύτερα αυτές τις νέες γλώσσες. Τις νέες τεχνολογίες. Να ενταχθώ επιτέλους στην ψηφιακή εποχή. Αυτή της ψηφιακής αναμονής ενός καλύτερου μέλλοντος. Για να μου δώσουν όμως, πρέπει να φτιάξω και το volume στην πιπίλα μου. Να είμαι bankable και sustainable. Έτσι μου είπαν. Ότι πρέπει να μάθω περισσότερα, να γίνω transformer και performer και να λέω και εγώ τις λέξεις αλήθεια, ως προς, βεβαίως, ψηλά, πραγματικά, συγκριτικά, δημοσιονομικά, αντικειμενικά καθώς και ένα ποίημα : Και την πιπίλα…
Η οικονομία κλυδωνίζεται. Και μετά επαναπροσδιορίζεται. Ο πληθωρισμός αλλάζει τους προϋπολογισμούς των νοικοκυριών. Η Ευρώπη συζητά για το ενεργειακό της αποτύπωμα, την ψηφιοποίηση των πάντων και τις μεταναστευτικές ροές. Οι ρουκέτες και η κλιματική αλλαγή βάζουν περιορισμούς και καθορίζουν την ατζέντα των αφορισμών. Οι προβλέψεις αλλάζουν συνεχώς. Οι γκουρού κοιτάζουν τα μοντέλα τους με απορία. Αρχίζουν να ανησυχούν για την ασφάλεια των θέσεων τους. Για τις παραμέτρους που δεν υπολόγισαν σωστά και τη μισθοδοσία τους. Ο γείτονας κάνει σαματά για να κερδίσει πιο πολλά. Η Ελλάδα θωρακίζεται με το αζημίωτο για να μη χάσει τη διαχείριση του χρεωμένου εδάφους της και για να αποκτήσει επενδυτική βαθμίδα. Ο πόλεμος των συσχετισμών, των δηλώσεων και των χώρων ή χωρών, καλά κρατεί. Το κλίμα διαμορφώνεται και ο αντίλογος συμπυκνώνεται. Δώστε την απαραίτητη προσοχή στο χρόνο. Ενεστώτας. Δηλαδή στο διηνεκές. Προσοχή στην προσγείωση μας στον αεροδιάδρομο της νέας τάξης πραγμάτων λόγω παντόφλας! Κυριολεκτικής και…
Και εγώ έχω μια ιδέα. Ωραία. Να συναντηθούμε να τα πούνε οι ιδέες μας. Συζητήσεις επί συζητήσεων. Για το ποιανού είναι η ιδέα και μη μας την κλέψουν. Άλλο όμως πράγμα η ιδέα και άλλο η υλοποίηση της. Αυτό που κάνουμε μετράει, όχι αυτό που λέμε. Αν θέλουμε να μάθουμε αν έχει αξία η ιδέα μας, πρέπει να δοκιμάσουμε να την πουλήσουμε και να δούμε τι ψάρια θα πιάσει. Το πιθανότερο, όχι πολλά. Μέχρι να αρχίσουμε να υλοποιούμε κάτι, η ιδέα παραμένει ιδέα. Και από ιδέες, όλοι έχουμε από μία. #ιδέες #mindstormGR
Τι ειρωνεία να φορώ τη μάσκα μου για το κοινό. Να μην κουνιέμαι αν πονώ, να αναπνεύσω, να σωθώ. Να με πατάνε στο λαιμό, να μην ακούνε που μιλώ, να μην τους νοιάζει αν πνιγώ. Γιατί μιλάς; Για δες εδώ. Μην το σκαλίζεις το σκ@τό. Μη μας αλλάζεις τον ρυθμό. Μην την κοιτάς τη γονατιά. Κοίταξε τώρα τη δουλειά. Δες και τα νούμερα καλά, πρέπει να χαίρεσαι γι’ αυτά. Και αν τα μαλλιά μου δεν τραβώ, είναι που νοιάζομαι θαρρώ, γιατί νομίζω ότι μπορώ να συγκρατήσω το θυμό και να ψηφίσω το καλό. Να μη χαθούμε στο χαμό να αλλάξουμε λίγο μυαλό. Στίχοι : Τρύφωνας Παπαδόπουλος #πραγματικότητα #mindstormGR
– Τι κάνεις, ρε γιε; Με ξέχασες; Είσαι καλά; Δεν με πήρες τηλέφωνο να μου πεις ότι έφτασες και ότι όλα είναι καλά. – Μην ανησυχείς, ρε πατέρα. Καλά είμαι. Δεν σε ξέχασα. Σε θυμάμαι. Απλά χαλιέμαι λίγο που δεν με παίρνεις ακόμα τηλέφωνο. Ενώ τότε χαλιόμουν που με έπαιρνες πολλές φορές μέχρι να το σηκώσω, να με ακούσεις και να σιγουρευτείς ότι όλα είναι καλά. *Τι τα θες; Πρέπει να περάσει ο χρόνος και να γράψει ο πόνος για να καταλάβουμε κάποια πράγματα.
Οι ζωές μας γράφονται από τις απλές, βασικές, πρωτόγνωρες και πολλές φορές ανείπωτες ιστορίες μας. – Ποιος μας παρότρυνε; – Τι μας έκανε να πιστέψουμε στον εαυτό μας; – Από ποιο σπίτι ή σκηνή βγήκαμε στο δρόμο; – Σε ποια αλάνα παίξαμε, πέσαμε και ξανασηκωθήκαμε; – Πως βρήκαμε το δρόμο μας; Είναι Ιούνιος 1992. Γύρω στις 9:30 π.μ. ο ταχυδρόμος φτάνει στο γραφείο του πατέρα μου. Δίνει την αλληλογραφία. Η αλληλογραφία έχει και μια επιστολή για μένα. Η επιστολή είναι από το Πανεπιστήμιο του Kent. Ανοίγω το φάκελο και διαβάζω το περιεχόμενο. Μια παράγραφος απάντηση στα όνειρα μου. Δυστυχώς όχι η αναμενόμενη. “Λυπούμεθα αλλά η αίτηση σας για να παρακολουθήσετε το μεταπτυχιακό πρόγραμμα MBA Sept 1992 – Dec 1993 δεν έγινε δεκτή. Αν το επιθυμείτε, μπορείτε να κάνετε ξανά αίτηση στο μέλλον.” Το διαβάζω, το ξαναδιαβάζω, σκέφτομαι λίγο μήπως δεν έχω κάνει κάτι σωστά, μήπως έχω ξεχάσει κάτι. Τσαντίζομαι γιατί…
– Ρε Λάκη, για πες κανένα ανέκδοτο. – Ρε Λάκη, για δες τι μπορείς να κάνεις. – Ρε Λάκη, για δες πότε θα βγούμε. – Ρε Λάκη, για πάρε τηλέφωνο να δούμε τι θα κάνουμε. – Ρε Λάκη, για πάρε να βρεθούμε. – Ρε Λάκη, για πάρε μπας και σωθούμε. – Ρε Λάκη, για πάρε να χαρούμε. * Social προ social media με πολλά καντράν, φωτάκια, κουδουνάκια και κουμπάκια. Να είσαι καλά, ρε πατέρα εκεί που είσαι. Να τους ανακατώνεις, να τους πατάς τα κουμπιά τους και να τους κάνεις να γελάνε και εκεί με την ψυχή τους. #χαρά #γέλιο #μνήμη #αναμνήσεις #ζωή
Αντιστοίχως Ρε μάναααα, έπεσε το βύσμα!!! Ρε μάναααα, έπεσε το κλύσμα!!! Ρε μάναααα, έπεσε το πείσμα!!! Να πάρεις τη σκούπα και να τα μαζέψεις… Αμάν. Μ’ έχετε κάνει πολιτικό σάκο του μποξ πια εδώ μέσα!!! * Σε ποια κάμερα είπαμε κοιτάω για να δείξω ότι νογάω και το λόγο μου μετράω και τη θέση μου κρατάω; FB Tags : #reality #mindstormGR
Πόσοι από εσάς θυμάστε το παιχνίδι της μακριάς γαϊδούρας; Τον τσακωμό για το ποιος θα κάτσει μπροστά, στη μέση και πίσω; Ποιος θα είναι με εμάς και ποιος με τους άλλους; Ποιος θα μετρήσει; Ποιος θα αντέξει και ποιος θα πέσει; Ποιος θα κερδίσει; Ποιος θα βογκήξει; Ποιος θα πηδήξει ψηλά; Ποιος φταίει που δεν άντεξε και χάσαμε; Κοίτα να δεις που η μακριά γαϊδούρα έγινε τμήμα της καθημερινότητάς μας και πάλι. Και το παιχνίδι γίνεται ζωή. Και η ζωή, χολή. Και η χολή, φορτίο. Και το φορτίο, φραγμός. Και ο χρόνος, χρόνια. Και ο πόνος, κλάμα. Και το κλάμα, πίκρα. Και η πίκρα, θυμός. Και ο θυμός, διωγμός ή και ξεσηκωμός. Και η ζωή κύκλους κάνει. #σκέψεις #κύκλοι #ζωή #hellenicland / fb : Hellenic-Land.com / www.hellenic-land.com