Only great pain, the long, slow pain that takes its time… compels us to descend to our ultimate depths… I doubt that such pain makes us “better”; but I know it makes us more profound… From such abysses, from such severe sickness, one returns newborn, having shed one’s skin… with merrier senses, with a second dangerous innocence in joy, more childlike and yet a hundred times subtler than one has ever been before. Quote by Friedrich Nietzsche Ελεύθερη μετάφραση στα ελληνικά Μόνο ο μεγάλος πόνος, ο μακρύς, αργός πόνος που παίρνει τον χρόνο του… μας αναγκάζει να κατέβουμε στα έσχατα βάθη μας… Αμφιβάλλω αν αυτός ο πόνος μας κάνει «καλύτερους» – αλλά ξέρω ότι μας κάνει να ψάξουμε βαθύτερα μέσα μας… Από τέτοιες αβύσσους, από τέτοια βαριά αρρώστια, επιστρέφει κανείς αναγεννημένος, έχοντας αποτινάξει το δέρμα του… με πιο χαρούμενες αισθήσεις, με μια δεύτερη επικίνδυνη αθωότητα στη χαρά, πιο παιδική και…
Στην κρίση άμα σου δίνουν ομπρέλα, μην φοβάσαι τίποτα. Αρκεί να μην είσαι στη θάλασσα. Ομπρελοσκεπασμένοι και θαλασσοδαρμένοι και ουχί ονειροπαρμένοι δηλ. όσοι ακόμα αναπνέετε, σκέπτεστε και μπορείτε και να πράττετε, ενωθείτε. Ανταλλάξτε απόψεις. Κάντε κάτι μαζί. Κάτι όμως εκ των έσω. Όχι κάτι απ’ έξω και μόνο για το θεαθήναι. Μια συζήτηση, μια πράξη αλληλεγγύης, μια συλλογή πληροφοριών, μια συνεργασία. Μικρό στην αρχή, μεγαλύτερο ίσως στο μέλλον. Ή καθίστε και περιμένετε. Η επόμενη πατητή είναι πιο κοντά απ’ ότι νομίζετε. Γιατί οι πιο πάνω πάντα θέλουν να είναι από πάνω.
Η πραγματική γνώμη που έχεις για κάποιον και η πραγματική γνώμη που έχει ο άλλος για σένα Δες την έκφραση σου όταν λάβεις ένα γράμμα απ’ αυτόν (Σοπενάουερ) ένα τηλεφώνημα απ’ αυτόν ένα email απ’ αυτόν ένα sms απ’ αυτόν ένα like απ’ αυτόν ένα dislike απ’ αυτόν ένα share απ’ αυτόν έναν καφέ απ’ αυτόν * Η πραγματική γνώμη που έχει ο άλλος για σένα ή για κάποιον άλλο άνθρωπο Δες την έκφραση του προσώπου του ή την κίνηση του σώματος του ή άκου τον τόνο της φωνής του όταν τον καλέσεις εσύ ή κάποιος άλλος στο τηλέφωνο τον δεις εσύ ή δει κάποιον άλλο στον δρόμο τον δεις εσύ ή δει κάποιον άλλο σε μια εκδήλωση τον δεις εσύ ή δει κάποιον άλλο σε μια διαδήλωση τον δεις εσύ ή δει κάποιον άλλο σ’ ένα μαγαζί τον δεις εσύ ή δει κάποιον άλλο στο καφέ τον δεις εσύ…
=>Tο να ακούς κραυγές στον τόπο σου, ζώντας στον τόπο σου, τίποτα δεν είναι πιο πικρό. =>Tο να βλέπεις το μίσος στον τόπο σου, ζώντας στον τόπο σου, τίποτα δεν είναι πιο πικρό. =>To να μην ξέρεις που είναι οι δικοί σου στον τόπο σου, ζώντας στον τόπο σου, τίποτα δεν είναι πιο πικρό. =>Tο να βλέπεις παιδιά στον τόπο, ζώντας στον τόπο σου, τίποτα δεν είναι πιο πικρό. =>Tο να σκεπάζεις λάκκους στον τόπο σου, ζώντας στον τόπο σου, τίποτα δεν είναι πιο πικρό. =>Tο να φεύγουν τα παιδιά σου από τον τόπο σου (για να έχουν ενδεχομένως ένα καλύτερο μέλλον), ζώντας στον τόπο σου, τίποτα δεν είναι πιο πικρό. Credit : Tryfon Papadopoulos FB Tags: #σκέψεις #τόπος #reality #πίκρα
Let’s try more not to eat each other alive / Ας προσπαθήσουμε περισσότερο για μην φάμε ο ένας τον άλλο ζωντανό Photo : Greg Buchan * Χρησιμοποιήστε τις ατέλειες σας. Αποδεχθείτε ότι κανείς μας δεν είναι τέλειος. Το τέλειο, εκτός από το ότι είναι ανέφικτο, μπορεί να είναι και αφόρητα βαρετό. FB Tags: #life #συμπεριφορά #κοινωνία #άνθρωποι #peace #ειρήνη
Η βόλτα στη βρύση Μια ανάγκη, ένα καθήκον, μια καθημερινή, γυναικεία συνήθως δουλειά σε κάποιες περιοχές. Κάθε μέρα εκεί. Για χρόνια. Άλλοτε χαρούμενη άλλοτε λυπημένη, κουβαλά. Η δουλειά γίνεται αλλά όχι χωρίς σημάδια. Ο χρόνος γράφει σταδιακά πάνω στη γυναίκα και αλλάζει το σώμα της. Κάπως έτσι γίνονται και όλες οι δουλειές. Με σημάδια πάνω μας. Άλλοτε κρυφά και άλλοτε εμφανή.
Ερ. Εσείς, αν σας πω πθέματα θα με βάλετε τιμωρία; Απ. Φυσικά! Ερ. Ωραία λοιπόν, κι εσείς δεν μου είπατε πθέματα δεν θα με λούθετε και με λούθατε. θα σας βάδω τιμωρία να μου τηγανίθετε πατάτεθ κάθε μέρα για έναν μήνα! Απ. Δεν είμαστε το ίδιο!.. Εμείθ είμαθτε εμείθ εδώ πάνω και εσύ είσαι εθύ εκεί κάτω! Ερ. Δηλ. εθείς οι από πάνω επιτρέπεται να λέτε πθέματα, ενώ εμείθ δεν επιτρέπεται; Απ. Τη στρίμωκθα!… Θα τρελαθούμε όλοι θτην ΧΡΕΩΜΕΝΗ πατάτα! Και θα την πληρώθουμε πάλι χρυθή!
GR – ”To μόνο πράγμα που ανήκει μόνο σε σένα είναι το μυαλό σου, η φωνή σου, η ιστορία σου, το όραμά σου. Γι’ αυτό γράψε, διάβασε, σχεδίασε, χτίσε, παίξε, χόρεψε και ζήσε με τον τρόπο που σε εκφράζει περισσότερο.” — EN – “The only thing that truly belongs to you is your mind, your voice, your story, your vision.So write, read, draw, build, play, dance, and live in the way that expresses you the most.” #mindstormGR
Η οικονομία κλυδωνίζεται. Η ασπίδα δοκιμάζεται. Ο επιστήμονας θανατώνεται. Ο λαός πορώνεται. Ο πληθωρισμός και ο γεωεντοπισμός αλλάζει τους προϋπολογισμούς και τους συνειρμούς των νοικοκυριών. Η Ευρώπη συζητά για το ενεργειακό της αποτύπωμα, τη ψηφιοποίηση των πάντων και τις μεταναστευτικές ροές. Η Μέση Ανατολή ταλανίζεται. Η θέση εντοπίζεται. Ο κόσμος βομβαρδίζεται και εκτοπίζεται. Οι προβλέψεις αλλάζουν συνεχώς. Οι γκουρού κοιτάζουν τα μοντέλα τους με απορία. Αρχίζουν να ανησυχούν για την ασφάλεια των θέσεων τους. Για τις παραμέτρους που δεν υπολόγισαν σωστά και τη μισθοδοσία τους. Ο γείτονας κάνει σαματά για να κερδίσει πιο πολλά. Η Ελλάδα θωρακίζεται με το αζημίωτο για να μην χάσει τη διαχείριση του χρεωμένου της εδάφους και για να αποκτήσει επενδυτική βαθμίδα. Ο πόλεμος των συσχετισμών, των δηλώσεων και των χώρων ή χωρών, καλά κρατεί. Το κλίμα διαμορφώνεται και ο αντίλογος συμπυκνώνεται. Δώστε την απαραίτητη προσοχή στο χρόνο. Ενεστώτας. Δηλαδή στο διηνεκές. Προσοχή στην προσγείωση μας…
Πες ποιος είσαι και κυρίως τίνος είσαι. Επανέλαβέ το πολλές φορές. Πες πες εθνικά ή πέσε πέσε τοπικά, καθότι Πατρινοί, προσπαθούμε διακαώς να πείσουμε πολλούς ότι είμαστε κατάλληλοι για κάποια θέση. Το αν είμαστε ή δεν είμαστε, δεν έχει και τόση σημασία. Σημασία έχει να υπάρχει ελπίς ότι αν αναλάβουμε εμείς, θα περάσει πιο σύντομα μια ωτομοτρίς (αυτοκινητάμαξα) και αν κάτι δεν πάει καλά, δεν θα αφήσουμε τους άλλους καταγής παρότι αδαείς ή στην καλύτερη περίπτωση ασαφείς.
To πλεονέκτημα και το μειονέκτημα του Έλληνα Ο αυτοσχεδιασμός. Ο διαφορετικός βηματισμός Η προσπάθεια μη τήρησης του κανόνα της αναμονής. Η ματιά του κάντε όλοι στη μπάντα να σας δείξω πώς γίνεται. Δίνει παραγγελιά και φέρνει μια γυροβολιά με το ρυθμό του και το μπουζούκι του. Δεν πιάνεται εύκολα. Ενθουσιάζεται και ενθουσιάζει. Αγκαλιάζει, στριφογυρίζει, χαμογελά και φιλοξενεί. Δημιουργικός, ηλιοκαμένος, δοτικός, κυκλοθυμικός, επίμονος, ανυπόμονος, εργατικός αλλά τις περισσότερες φορές όχι τόσο μεθοδικός & ομαδικός παίκτης εντός Ελλάδας. Εκτός Ελλάδας, το έργο συνήθως αλλάζει και στροφές ανεβάζει. Και ο κόσμος θαυμάζει. Το αποτέλεσμα άλλοτε θετικό, άλλοτε αρνητικό, άλλοτε χαριτωμένο και άλλοτε τραγικό. Κείμενο: Τρύφων Παπαδόπουλος #mindstormGR / www.mindstorm.gr
Διαχρονικός τρόπος σκέψης – Τα καλά και συμφέροντα – Θεωρία ή πράξη; – Αν αντιδράσεις, θα δοκιμάσουν να σε εξαγοράσουν. – Αν δεν εξαγοράζεσαι, θα δοκιμάσουν να σε διαβάλλουν. – Αν δεν πιάσει αυτό, θα δοκιμάσουν να σε τρομάξουν. – Αν δεν τρομάξεις, θα δοκιμάσουν να σε (εξ)αφανίσουν. Ο καθένας μας έχει μια ιστορία για κάθε έναν από τους παραπάνω τρόπους σκέψης / δράσης. #mindstormGR
– Τι σκέφτεσαι; – Τον πατέρα μου. – Γιατί; Τι έγινε; – Έφυγε σαν χθες 22/5/2020 για κάπου καλύτερα και ήδη μας λείπει. – Μα δεν ήταν να φύγει; Δεν ήταν πλήρης ημερών, εμπειριών, σχέσεων, ταξιδιών, δουλειών, γέλιων, χορών και γλεντιών; – Μάλλον ήταν. – Αλλά εμένα μου λείπει το να με παίρνει τηλέφωνο και να με ρωτάει : “Πούσαι ρε γιε; Πότε θα σε δω; Πότε θα τα πούμε; Πότε θα κάνεις αυτό που είπαμε; Πότε θα έρθετε να φάμε μαζί με τα παιδιά;” Ακόμα και όταν αυτό γινόταν πάρα πολλές φορές και καταντούσε κουραστικό. Θυμάμαι ότι ήθελε να λειτουργούν όλα ρολόι. Στο σπίτι, στη δουλειά, στο συνδικαλισμό, στις κοινωνικές εκδηλώσεις. Να μην υπάρχει αταξία. Να είναι όλα τακτοποιημένα γύρω του και πάνω του. Να τηρούνται οι προθεσμίες και οι συμφωνίες. Δεν καταλάβαινε τίποτα όταν είχε δώσει το λόγο του. Και δεν γλύτωνες αν έπρεπε να…