Το ποιος είμαι, εξαρτάται από τον ποιον ρώτησες για να μάθεις
– Τι κάνετε; – Τρέχουν οι σκέψεις μας. Ταξιδεύουμε. Στου ονείρου το καρτέρι γινόμαστε δυό ξένοι, πηγαίνουμε Βιέννη, μιλάμε τσαντισμένοι, η κάρτα χρεωμένη, η αγορά χωλαίνει, το δάχτυλο βυζαίνει, η σχέση ξεχασμένη, η ανάλυση βαραίνει, η ειρήνη αναμένει, η διάθεση πεσμένη, στο μέτρημα χαμένοι και το μυαλό φυραίνει. #mindstormGR
Ερ. Τι θέλεις να κάνω όταν μεγαλώσω; Απ. Να καταναλώνεις, να πληρώνεις μόνο με κάρτα, να κάνεις ότι πετάς και να μην μιλάς. Στην περίπτωση που μεγαλώσεις πολύ και δεν θα μπορείς πλέον να καταναλώνεις και ενδεχομένως θα αναγκάζεσαι να επισκέπτεσαι πιο συχνά τα νοσοκομεία, καλό θα ήταν να ψόφαγες το συντομότερο στο σπίτι σου. Για το καλό του κοινωνικού συνόλου και τη μικρότερη επιβάρυνση του συστήματος, ρε γκαμώτο. #reality
Περί ασμάτων ο λόγος Διαλέξτε. Κοιτάζοντας πίσω Θα τα κάψω τα ρημάδια τα λεφτά μου. Κοιτάζοντας μπροστά Θα τα κάψω τα ρημάδια τα μυαλά μου. Θα τα κάψω τα ρημάδια τα μαλλιά μου. Θα τα κάψω τα ρημάδια τα χαλιά μου. Θα τα κάψω τα ρημάδια τα χαρτιά μου. Θα τα κάψω τα ρημάδια τα κουκιά μου. Θα τα κλείσω τα ρημάδια τα αυτιά μου. Θα τα κάψω τα ρημάδια τα κλαδιά μου. Θα τα τραβήξω τα ρημάδια τα βυζιά μου. Θα τα πιάσω τα ρημάδια τα απ@υτά μου. Θα τα κάψω τα ρημάδια τα ψιλά μου. Θα τα δώσω τα ρημάδια τα κλειδιά μου. Θα τα δώσω τα ρημάδια τα πλεκτά μου. Θα παρκάρω τα ρημάδια τα κυβικά μου. Θα τα δώσω τα ρημάδια τα μανικετόκουμπά μου. Θα σιχτιρίσω τα ρημάδια τα τεκμαρτά μου. Θα φουμάρω τα ρημάδια τα στριφτά μου. Θα καταπιώ τα ρημάδια τα αντικαταθλιπτικά μου. θα,…
– Ερ. Με τι ασχολείσαι τελευταία; – Απ. Διαβάζω για τα ρήματα ζαλίζω, ποτίζω, καθορίζω και καθαρίζω. Προσπαθώ να καταλάβω τη διαφορά μεταξύ ενεργητικής και παθητικής φωνής. Άλλο το ζαλίζω και άλλο το ζαλίζομαι. Άλλο το ποτίζω και άλλο το ποτίζομαι. Αλλο το καθορίζω και άλλο το καθορίζομαι. Άλλο το καθαρίζω και άλλο το καθαρίζομαι.
Να κοιμάσαι νωρίς. Η μέρα ξεκινάει από το βράδυ. Πριν πας για ύπνο να έχεις οργανώσει την επόμενη μέρα. Με χαρτί και μολύβι. Μην την αφήνεις στην τύχη. Οι μέρες γίνονται μήνες και οι μήνες γίνονται χρόνια. Μια φορά ζεις. Τίμα την. Να έχεις τετράδιο με στόχους. Να το τηρείς ευλαβικά. Να τους σκαλίζεις και να τους ξαναγράφεις. Αυτοί είναι ο μπούσουλας της ζωής σου. Γενικά να γράφεις. Σου κάνει καλό. Αλαφραίνει την ψυχή σου. Να ξυπνάς νωρίς. Πολύ νωρίς. Εάν το μυαλό σου θέλει να χουζουρέψει να μην το ακούς. Να μάθεις να μη διαπραγματεύεσαι με το μυαλό σου. Να περνάει το δικό σου. Να κοιτάς τον εαυτό σου στον καθρέφτη και να του χαμογελάς. Και να του μιλάς όμορφα. Φίλος σου είναι. Ο καλύτερος που έχεις. Να κατεβαίνεις για περπάτημα ή για τρέξιμο όπου κι αν μένεις. Τουλάχιστον για 20λεπτά. Ζεσταίνει τις μηχανές σου. Να ακούς κάτι την…
Επίσης Αυτός που θέλει, πάει. Αυτός που δεν θέλει, δεν πάει. Αυτός που θέλει, ξυπνάει. Αυτός που δεν θέλει, κοιμάται. Αυτός που θέλει, θυμάται. Αυτός που δεν θέλει, ξεχνάει. Αυτός που θέλει, κάνει φατσούλες. Αυτός που δεν θέλει, κάνει γκριματσούλες. Αυτός που θέλει, περιμένει. Αυτός που δεν θέλει, βιάζεται. #mindstormGR
Τα πραγματικά περιστατικά Ας πάρουμε για παράδειγμα τις λέξεις γενοκτονία, εθνοκάθαρση, εκκαθάριση, βομβαρδισμός, βιασμός, περιορισμός, εκφοβισμός, εκτοπισμός, παραλογισμός, δίκη και πάει λέγοντας. Η κάθε μία σημαίνει κάτι και σε διαφορετικό βαθμό. Οι ορισμοί τους είναι κάτι σχετικό για πολλούς, τα αισθήματα όμως είναι πραγματικά και είναι τα ίδια για αυτούς που δυστυχώς βίωσαν μια τέτοια κατάσταση. Ένα τροχαίο βλέπουμε μπροστά μας με νεκρούς ανθρώπους που δεν γνωρίζουμε και το συζητάμε μήνες. Εγώ θυμάμαι δεκαετίες τώρα, ένα σοβαρό τροχαίο στην Εθνική οδό Πάτρα – Αθήνα, που πλησίασα ένα από τα αυτοκίνητα που συγκρούστηκαν μπροστά μου και ο εγκλωβισμένος οδηγός με παρακαλούσε να τον βοηθήσω να βγει έξω πριν έρθει το ΕΚΑΒ. Ο οποίος και τελικά κατέληξε παρά το γεγονός ότι τον απεγκλώβησαν σχετικά γρήγορα οι διασώστες του ΕΚΑΒ. Και δεν είναι το μόνο που θυμάμαι. Αν είχατε εσείς βιώσει μια τέτοια κατάσταση με ανθρώπους που αγαπάτε και κάποιος σας την θύμιζε…
