Κάπως έτσι και η ζωή. Λίγο πιο πάνω, λίγο πιο δίπλα συνωστιζόμαστε όλοι για να πούμε ποιοι είμαστε και να δείξουμε την πραμάτεια μας. Τα “μαραφέτια” μας. Τα “εργαλεία” μας. Να ακουστούμε. Να συγχρωτιστούμε. Να ηδονιστούμε. Να επιβληθούμε. Και το κάνουμε, αφήνοντας σημάδια. Στην κολώνα, στο περιβάλλον, στους άλλους ανθρώπους και πάνω μας. Λέμε μέσα μας why not. Πάμε δυνατά για μια ακόμα εμπειρία και μια θέση στον ήλιο, δικέ μου. Που μετά γίνεται απληστία και η θέση γίνεται ξαπλώστρα. Και μετά λέμε γιατί όχι και στις δύο και στις τρεις και στις τέσσερις ξαπλώστρες. Που στην πορεία όμως κάτι χαλάει στην αγκαλιά, στη μοιρασιά, στη χώρα ή στο χώρο και τα πράγματα μπερδεύονται. Και ο χώρος ξαφνικά μικραίνει. Ο έλεγχος ξεφεύγει. Οι θέσεις περιορίζονται ή χάνονται. Και πωλούνται μπιρ παρά και οι ψυχές και οι ξαπλώστρες. Γιατί όμως κάτι χαλάει και τα πράγματα μπερδεύονται; Μα γιατί απλά μας έμαθαν…
Στη ζωή άλλοι φοράνε, άλλοι μετράνε, άλλοι κρατάνε, άλλοι ζητάνε, άλλοι κοιτάνε, άλλοι γελάνε και άλλοι πονάνε. Άσχετο : Κρίση ή όχι, ο καλός ο ράφτης και το καλό το ύφασμα μετράνε. Γιατί είναι στα μέτρα μας. Ο σωστός συνδυασμός τους κάνει μπαμ από μακριά. Άσε δε, που ότι λες με κοστούμι, είναι και σωστό. Που μπορεί να το είχες πει και την προηγούμενη μέρα με φόρμα στο ίδιο πρόσωπο και να σου είχε πει ότι είναι λάθος ή να μην σου είχε δώσει καμία σημασία. FB Tags: #privatefashionfactory #ποιότητα #ραφή #σχέδιο #ύφασμα #στα_μέτρα_μας #εικόνα #πραγματικότητα
Ερ. Πολιτικέ μου, γιατρέ μου, φύλακά μου, ψάχνεις λύση στο πρόβλημα; Τι λες; θα τα καταφέρεις; θα αποκτήσουμε βαθμούς ελευθερίας; θα κάνουμε αυτό που θέλουμε; Απ. Κοιτάξτε να δείτε. Πρέπει να αλλάξετε μυαλά. Πρέπει να μάθετε να σας αρέσει το πρόβλημα στο διηνεκές. Γιατί άλλωστε να ψάχνω ριζική λύση αφού ζω από το πρόβλημα;
Τι άκυρες μερικές από αυτές τις κυρώσεις; Τι άδηλες (αβέβαιες) αυτές οι δηλώσεις; Τι άκαιροι αυτοί οι καιροί; Τι άσκοποι αυτοί οι σκοποί; Τι αδιάβαστοι αυτοί οι διαβασμένοι; Τι άπειροι αυτοί οι πεπειραμένοι; Τι άμοιροι αυτοί οι βομβαρδισμένοι; Τι άδικοι αυτοί οι δίκαιοι; FB Tags: #mindstormGR #war #crisis #life #reality
Αν. κάποιος ενοχλεί, υποβίβασε τον σωματικά. Αν δεν πιάσει αυτό, υποβίβασε τον πνευματικά. Αν δεν πιάσει ούτε αυτό, διέδωσε περιπαικτικά ότι παίζει ένα όργανο γενικώς ή το όργανο του ειδικώς. Αν δεν πιάσει ούτε αυτό, φρόντισε να του κάνεις σαφές ότι θα του το κόψεις το όργανό του. FB Tags: #τι_δεν_καταλαβαίνεις #mindstormGR
– Αναπάντητα μηνύματα; Καταλαβαίνω – Αναπάντητες κλήσεις; Καταλαβαίνω. – Δεν υπάρχει χρόνος για εμένα. Κανένα κενό. Καμία προσοχή. Καμία αντίδραση. Καμία συμμετοχή. Καμία αξία. Καταλαβαίνω. Αλλά όταν με δεις κάπου αλλού να κάνω κάτι που έχει αξία, με καλέσεις και δεν απαντήσω, ελπίζω να καταλάβεις και εσύ. #mindstormGR
Για να δούμε ποιος θυμάται τι. – Πόσο καλή μνήμη έχουμε; – Πόσο σημασία έχουν οι λέξεις; – Πόσο επηρεάζουν τις θέσεις μας και τις επιλογές μας; – Σε ποιους ανήκουν αυτές οι δηλώσεις-προτάσεις; – Ποια άλλη ατάκα, ανεξαρτήτως πολιτικού, οικονομικού και κοινωνικού χώρου, σας έχει μείνει; Λεφτά υπάρχουν. Δεν υπάρχει σάλιο. Φύσηξε ο αέρας και την πήρε (τη σημαία). Τα λιγουρεύεστε; Τι είπατε; Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες. Go back, κυρία Μέρκελ. Θέλω να είμαι σαφής. Θέλω να είμαι ειλικρινής. Όλοι σας και μόνος μου. Σας έχω. Όλοι μαζί τα φάγαμε. Ο πρωθυπουργός μας ο κύριος… Να σέβεστε. Δεν υπάρχουν λεφτόδεντρα. Η μόνη ρεαλιστική και σωτήρια εναλλακτική πρόταση είναι η κατάργηση με ένα νόμο και ένα άρθρο όλων των μέτρων λιτότητας. Ο καπιταλισμός είναι μακράν το πιο επιτυχημένο οικονομικό σύστημα στην ιστορία της ανθρωπότητας. Τενεκέ ξεγάνωτε. Δεν έχω τέτοια ένδειξη. Δεν έχω. Έχετε εσείς; Φέρτε τη. Ποιος βάζει…
Απ. Τις αναπάντητες κλήσεις. Μου έκαναν μια και προσπαθώ να καταλάβω τι γίνεται. Σκέφτομαι. Πρέπει να σημειώσω το νούμερο; Θα χρειαστεί να καλέσω πίσω; Μήπως όχι; Μπερδεύομαι λίγο. Μπορεί να είναι και λόγω ηλικίας. Βλέπεις έζησα και την εποχή που η αναπάντητη σήμαινε και καψούρα ή καζούρα όχι αφραγκία. FB Tags: #mindstormGR
Παράδειγμα Ένας γονιός θέλει να μοιράσει στα τρία παιδιά του 26200 ευρώ, ανάλογα προς την ηλικία κάθε ενός από αυτά που είναι ως εξής: Το 1ο είναι 22 ετών, το 2ο είναι 19 ετών και το 3ο είναι 15 ετών. Να υπολογιστεί το ποσό που θα πάρει κάθε παιδί. Λύση Προσθέτουμε τις ηλικίες των παιδιών και έχουμε: 22+19+15=56. Έτσι μερίζουμε τα 26200 ευρώ ανάλογα προς τις ηλικίες των παιδιών. Το 1ο παιδί θα πάρει 26200 × (22÷56) = 10292,86 ευρώ Το 2ο παιδί θα πάρει 26200 × (19÷56) = 8889,29 ευρώ Το 3ο παιδί θα πάρει 26200 × (15÷56) = 7017,86 ευρώ * Τα νούμερα είναι στρογγυλοποιημένα στο 2ο δεκαδικό. Συμπληρώστε την παρακάτω φόρμα με τα δικά σας δεδομένα και δείτε το ποσό που θα πάρει κάθε παιδί. Μπορείτε να βάλετε λιγότερα ή περισσότερα παιδιά. Δηλαδή 22, 19 αν θέλετε να βάλετε 2 παιδιά και 22, 19, 16, 15 αν…
Η καλλιγραφία ορθής γραφής διδάσκεται στο εξωτερικό ακόμα και σήμερα. Συνήθως στο δημοτικό. Τα γραπτά χειρόγραφα των ανθρώπων της τέχνης, της επιστήμης, του εμπορίου και των γραμμάτων μπαίνουν στα μουσεία ή ψηφιοποιούνται ως ιδιαίτερου κάλλους και αισθητικής. Το κάνουμε και εμείς σ’ ένα βαθμό. Π.χ. υπάρχει μια αίθουσα με γραπτά χειρόγραφα του εμπορίου στο Αρχαιολογικό Μουσείο Πατρών. Θεωρούμε όμως πλέον την καλλιγραφία ξεπερασμένη για να τη χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητα μας. Άλλες χώρες όμως όχι. Η έκπληξη μου μεγάλη όταν ένας Ευρωπαίος καθηγητής που μένει στη Βασιλεία στέλνει χειρόγραφη επιστολή στο παρελθόν σε μέλος της οικογένειας μου και την ευχαριστεί θερμά για το καταπληκτικό σπιτικό δείπνο που είχε ετοιμάσει γι’ αυτόν και άλλους συναδέλφους. Η επιστολή ιδιαίτερης αισθητικής γραμμένη με πένα και καλλιγραφικά γράμματα. Υπερβολή, χάσιμο χρόνου ή ένδειξη παιδείας; Οπως και να έχει, την προτιμώ από ένα thanks ή efxaristo στο inbox ενός κοινωνικού δικτύου. Και δεν είναι μόνο θέμα…
Και είναι μερικές φορές που όταν ακούς μερικούς ανθρώπους να μιλάνε, σ’ εντυπωσιάζουν. Γουρλώνεις τα μάτια. Ανοίγεις το στόμα. Λες ότι όλα πάνε καλά. Ότι να, τα πράγματα προχωράνε. Στρώνουν. Το κλίμα άλλαξε. Το μέλλον διαγράφεται επιτέλους καλύτερο. Μόνο που την επόμενη μέρα, συνήθως Δευτέρα, το παρόν σε προσγειώνει. Απολύτως. Τα προβλήματα είναι εκεί. Σε φτιάχνουν πρωί πρωί. Σου υπενθυμίζουν ότι η πραγματικότητα απέχει. Μια πραγματικότητα και ένα παρόν που οφείλεται σε σένα αλλά και κάποιες φορές και σ’ αυτούς που φροντίζουν για το μέλλον σου. Που ξέρουν όμως και να επιβιώνουν. Γιατί είναι εύκαμπτοι. Γιατί αλλάζουν ρότα και θέση εύκολα. Είναι, βλέπετε, παντός καιρού. Προσαρμόζονται για να μείνουν πάνω. Και σου ζητάνε και εσένα να προσαρμοστείς κάθε φορά πιο κάτω και να ελπίζεις. Και προσπαθείς και εσύ περισσότερο. Και μετά θυμώνεις. Γιατί ενώ προσπαθείς, γράφεις, σβήνεις, προγραμματίζεις, μετράς, ξαναμετράς, τα κουκιά δε βγαίνουν. Κοιτάς την είσπραξη, τη δόση, τη…