Και η ιστορία επαναλαμβάνεται. Γιατί δεν είναι τι είναι αλλά τι μπορείς να πείσεις τους άλλους ότι είναι. ΙΟΥΛΙΟΣ ΚΑΙΣΑΡΑΣ ΠΡΑΞΗ ΠΡΩΤΗ ΣΚΗΝΗ 1 Ρώμη. Δρόμος. (Μπαίνουν ο Φλάβιος, ο Μαρούλλος και μερικοί πολίτες.) ΦΛΑΒΙΟΣ Εμπρός! Σπίτι, τεμπέληδες, πηγαίνετε στο σπίτι σας! Είναι αργία σήμερα; Ή μήπως δεν το ξέρετε πως δεν μπορείτε, αφού είστε τεχνίτες, να γυρίζετε καθημερινή χωρίς σημάδια της δουλειάς σας; Μίλα, ποια είναι εσένα η τέχνη σου; Α΄  ΠΟΛΙΤΗΣ Εγώ, κύριε, είμαι μαραγκός. ΜΑΡΟΥΛΛΟΣ Πού είναι η ποδιά σου η πέτσινη και το μέτρο σου; Τι μου ‘χεις βάλει τα καλά σου; Και συ, κύριε, τι τέχνη κάνεις; Α΄  ΠΟΛΙΤΗΣ Αλήθεια, κύριε, μπροστά σ’ έναν καλό τεχνίτη, εγώ ΄μαι, όπως θα ΄λεγε κανείς, σκιτζής. ΜΑΡΟΥΛΛΟΣ Ναι, αλλά τι τέχνη κάνεις; Πες μου καθαρά. Β΄  ΠΟΛΙΤΗΣ Μια τέχνη, κύριε, που ελπίζω πως μπορώ να κάνω με καθαρή τη συνείδησή μου, αφού η αλήθεια είναι, κύριε, πως διορθώνω…