In today’s world we are no longer taking the time to listen to each other’s ideas. Instead, we are attacking each other and failing to understand one another. This causes many social issues. — Aristotle, Nicomachean Ethics, 1 1094a24-1095a “It is right that we ask [people] to accept each of the things which are said in the same way: for it is the mark of an educated person to search for the same kind of clarity in each topic to the extent that the nature of the matter accepts it. For it is similar to expect a mathematician to speak persuasively or for an orator to furnish clear proofs! Each person judges well what they know and is thus a good critic of those things. For each thing in specific, someone must be educated [to be a critic]; to [be a critic in general] one must be educated about everything.”…
Το έργο του Αριστοτέλη είναι τεράστιο (400 βιβλία, κυρίως σε μορφή διαλόγων). Από αυτά έχουν σωθεί 47 βιβλία και μερικά αποσπάσματα από τα άλλα. Ας θυμηθούμε κάποιες από τις σπουδαίες ρήσεις – μαθήματα ζωής του… “Η φτώχεια είναι έλλειψη πολλών πραγμάτων και η απληστία όλων.” “Περισσότερο αγαπούν οι ευεργέτες τους ευεργετούμενους παρά οι ευεργετούμενοι τους ευεργέτες.” “Τα πράγματα που πρέπει να κάνεις, τα μαθαίνεις κάνοντας τα.” “Οι μητέρες αγαπούν τα παιδιά τους πιο πολύ από τους πατεράδες. Κι αυτό, διότι πρώτον ο τοκετός είναι οδυνηρός, και δεύτερο, είναι σίγουρες ότι τα παιδιά που γέννησαν είναι δικά τους.” “Είναι χαρακτηριστικό του μεγαλόψυχου ανθρώπου να μη ζητάει χάρες, αλλά να είναι έτοιμος να κάνει το καλό στους άλλους.” “Συνήθως, την ισχυρότερη μνήμη την έχουν εκείνοι που είναι αργοί στην αντίληψη.” “Είμαστε όλοι φίλοι των ευτυχούντων, ενώ των δυστυχούντων δεν είναι φίλος ούτε ο πατέρας.” “Άμιλλα είναι η τάση να φτάσει κανένας τον…
Περί μειγμάτων (κράσεων) ο λόγος – Αριστοτέλης Αξίζει να πούμε δύο λόγια για τις δύο σημαντικές έννοιες που χρησιμοποιούνται εδώ : του μέσου (ή της μεσότητας) και του καιρού, που μεταφράζουμε, όπως συνηθίζεται, με τη λέξη occasion (περίσταση, ευκαιρία). Η χρήση των όρων αυτών είναι αξιοσημείωτη μέσα σε μια προβληματική για το μείγμα. Είναι γνωστό ότι η έννοια του μέσου κατέχει σημαντικότατη θέση στη φιλοσοφία του Αριστοτέλη. Δες, για παράδειγμα, τη θεωρία των Περιπατητικών για τα πάθη. Το πάθος πρέπει να οδηγείται σε ένα << μέσον >> που είναι αποτέλεσμα του μείγματος δύο δυνάμεων αντίπαλων και με αντίθετη φορά. Στην πραγματικότητα το παν εναπόκειται στην ισορροπία της ηδονής και του πόνου που κατ’ ανάγκην συνοδεύουν όλα τα πάθη. Και αυτό αντιστοιχεί, φυσιολογικά, στην ισορροπία του θερμού και του ψυχρού μέσα στην καρδιά. Εκεί ακριβώς βρίσκονται τα όρια της μεσότητος. Η συμμετρία, δηλαδή η αρμονική σχέση, είναι μια μεσότης, κι αυτή…
