Πήρα να σου πω να με φτιάξεις.
Ή εσύ μου είπες ότι γίνεται να με φτιάξεις. Τέλος πάντων. Εγώ αντίστοιχα θα κάνω το καθήκον μου όταν θα έρθει η ώρα.
Γιατί ακριβώς θα το κάνω όμως, δεν μου λέει κανείς με σαφήνεια. Είναι λίγο μπούρδου μπούρδου η κατάσταση. Αλλά να μερικοί λόγοι:
Για την ωραία φωτό, για τη χειραψία και τη δικτύωση, για την παράταξη, για τη διάταξη, για την ανά(σ)ταση, για τη λωρίδα, τη γίδα, τη βαθμίδα ή για τη μετά(πτωση);
Για το παρελθόν, για το παρόν ή για το μέλλον μου;
Που βρήκε(αν) άραγε το τηλέφωνο μου, κανείς δεν ξέρει. Γιατί είμαι στη λίστα διαφόρων χωρίς να το έχω ζητήσει, κανείς δεν ξέρει.
Τι με απασχολεί ακριβώς, κανείς δεν ξέρει.
Μερικά πράγματα όμως δεν αλλάζουν. Τηλέφωνα, καταχωρήσεις, χαμόγελα, ομορφιές, υπενθυμίσεις, υποσχέσεις, κλίμα, ειρωνείες, συνολάκια, φανφάρες όλα στα κόκκινα.
Την ψήφο, τη βοσκή και την ορκομωσία να μην χάσουμε, αδέλφια.
Να ανέβουμε σε κορυφές. Υπαρκτές και ανύπαρκτες.
Να πάρουμε τον έλεγχο.
Να φτιαχτούμε και να ντυθούμε. Ή μπορεί και να ξεντυθούμε. Για να προσκληθούμε, να προβληθούμε και να προκαλούμε.
Τώρα πόσοι θα μείνουμε ή θα μείνετε και τι θα λέμε μετά, θα το δούμε αργότερα. See you later, alligator.
Παλεύεις;
Παλεύω.
Βοσκάς;
Βοσκάω.
Ψηφάς;
Ψηφάω.
Ε τότε δήλωσε και εσύ ό,τι θέλεις. Δικός μας, είσαι. Μπορείς.
Το ζητήσατε και το κάναμε πράξη. Εντάξει; Για να μπει εντέλει μια τάξη βεβαίως βεβαίως.
Και πούσαι για να μην ξεχνιόμαστε;
Στην τάξη μαζί, στην αταξία ο σώζον ευατώ σωθήτω. Ή μπορεί και δο(ω)θήτω (δώσιμο). Θα δείξει.
Views: 1
Comments are closed.