Καθώς μεγαλώνουμε, αλλάζουμε συντρόφους, συζύγους, δουλειές, πόλεις, χώρες και ηπείρους για ένα καλύτερο αύριο και μας μένει τ’ απωθημένο του χθες, της κούνιας των παιδικών μας χρόνων. #σκέψεις #άνθρωποι #παιδιά #στιγμές #mindstormGR
Επτά μυστικά δικτύωσης που ευχόμαστε να ξέραμε στα 20 Στην ηλικία των 18 – 19 ετών, τελειώνοντας το σχολείο και ξεκινώντας σπουδές, συχνά μάλιστα σε κάποια άλλη πόλη ή χώρα, η λέξη δικτύωση σήμαινε για τους περισσότερους το να βρούμε νέους φίλους να κάνουμε παρέα. Τη βλέπουμε δηλαδή αποκλειστικά ως μέσο κοινωνικοποίησης. Αυτό που ανακαλύπτουν με τα χρόνια άνθρωποι που τείνουν να επιτυγχάνουν τους στόχους τους, είναι ότι τελικά η δικτύωση είναι πολύ περισσότερο από αυτό. Είναι ένα ουσιώδες στοιχείο για το χτίσιμο μίας επιτυχημένης καριέρας και εάν γίνει στρατηγικά και με πρόθεση, μπορεί να είναι πολύ ισχυρό. Ακολουθούν επτά «μυστικά» για τη δικτύωση, τα οποία όλοι θα ευχόμασταν να γνωρίζαμε στα 20 μας χρόνια (αλλά ποτέ δεν είναι αργά): Η επιτυχημένη δικτύωση απαιτεί εστίαση, προσοχή και στρατηγική. Οι περισσότεροι από εμάς δικτυωνόμαστε ασυντόνιστα. Συμμετέχουμε σε κάποιες ομάδες σχετικές με τα ενδιαφέροντά μας, συναντιόμαστε με συναδέλφους μετά τη δουλειά για…
Μια κυρία πήγε σε ένα κατάστημα για κατοικίδια ζώα και αγόρασε έναν παπαγάλο για να της κάνει παρέα. Γύρισε στο σπίτι με το καινούργιο της πουλί, αλλά την επόμενη μέρα επέστρεψε και είπε, “Ο παπαγάλος δεν είπε ούτε μία λέξη!” “Του βάλατε καθρέφτη;” ρώτησε ο καταστηματάρχης. “Στους παπαγάλους αρέσει να κοιτάζουν τον ευατό τους στον καθρέφτη.” Έτσι η κυρία αγόρασε έναν καθρέφτη και πήγε σπίτι της. Ξαναγύρισε την επόμενη μέρα, λέγοντας ότι το πουλί ακόμα δε μιλούσε. “Σκάλα;” είπε ο καταστηματάρχης. “Στους παπαγάλους αρέσει να ανεβοκατεβαίνουν σκάλες.” Η κυρία αγόρασε μια σκάλα και πήγε σπίτι της. Όπως ήταν αναμενόμενο, επέστρεψε την επομένη με το ίδιο τροπάριο – ο παπαγάλος δε μιλάει. “Του έχετε κούνια; Στα πουλιά αρέσει να ξεκουράζονται στην κούνια.” Αγόρασε και κούνια και πήγε σπίτι της. Επέστρεψε την επομένη και είπε ότι ο παπαγάλος είχε ψοφήσει. “Λυπάμαι πάρα πολύ που το ακούω”, είπε ο καταστηματάρχης. “Έβγαλε καμιά κουβέντα…
Η μετουσίωση είναι αγώνας και κάποτε υπέρβαση, η εκλογίκευση είναι πρόφαση εν αμαρτίαις. Μην κρίνεις από τις πράξεις καθαυτές, δεν εξηγούν πάντα την ουσία τους. Να γυρεύεις την κρυμμένη πρόθεση, εκεί υπάρχει η εντιμότητα, η καθαρότητα ή όχι της καρδιάς. Ένας υπέρμετρα εγωιστής μπορεί να διαλέξει για επίδειξη το ρόλο αγίου. Να ζει με σκληρή άσκηση, να κινείται με εντυπωσιακή ευσέβεια, να μοιράζει περιουσίες στην ελεημοσύνη. Όμως σκοπός του δεν είναι η συμπόνια, είναι η προβολή, η επίδειξη, ένας αυτοθαυμασμός. Ένας θρίαμβος στον δικό του κύκλο. Να προσέχεις. Να προσέχεις το βλέμμα περισσότερο από τα λόγια. Ξαναέφερε προ ημερών στο νου της τα λόγια του αναλυτή της για την πρόθεση πίσω από τις αντικειμενικές πράξεις, καθώς διάβαζε το βιβλίο του Μάρκες “Η είδηση μιας απαγωγής”. Γράφει για την απαγωγή δημοσιογράφων στην Κολομβία και περιγράφει τις συμπεριφορές των φρουρών-απαγωγέων και των απαχθέντων ομήρων μέσα στο δωμάτιο της απομόνωσης:…
– Τι κάνεις; – Ετοιμάζομαι για στέλεχος μούρης επί παντός επιστητού. Κάνω zoom στην ιστορία. Παρακολουθώ παραθυρικά μαθήματα πολιτικής επαγωγικής σκέψης αλά κάρτ καθώς και επιλεκτικής στατιστικής προσέγγισης των οικονομικών στοιχείων του παρόντος και του παρελθόντος. Γράφω επίσης και σενάρια χρονικής και χωρικής λοβοτομής των ιστορικών και οπαδικών γεγονότων. Μου συνέστησαν μάλιστα να πάρω και γραβάτα, ρολόι σένιο, μαντηλάκι και μάσκα ασορτί. Γιατί πουλάει περισσότερο λέει, το προφίλ του γυαλισμένου και του προβεβλημένου, από το προφίλ του διαβασμένου. Αρκεί να κοιτάς ευθεία στην κάμερα, να τα λες πειστικά και να στέλνεις αλλού τον λογαριασμό. #mindstormGR
Αντιστοίχως Οι θόρυβοι των ανθρώπων είναι σαν τα μεγάλα φώτα των αυτοκινήτων. Οι δικοί μας δεν μας ενοχλούν. Των άλλων μας στραβώνουν και μας αφήνουν ξύπνιους. Οι εκτροπές, οι εμμονές, οι φωνές, οι διαπραγματεύσεις και οι αστοχίες των ανθρώπων είναι σαν τα μεγάλα φώτα των αυτοκινήτων. Οι δικές μας δεν μας ενοχλούν. Των άλλων μας στραβώνουν. Οι φανατικοί οπαδοί των ομάδων είναι σαν τα μεγάλα φώτα των αυτοκινήτων. Οι δικοί μας δεν μας ενοχλούν. Των άλλων μας στραβώνουν. #mindbookEU
Reading the news / Διαβάζοντας τα νέα Παλαιότερα έπρεπε να γνωρίζεις τα κατάλληλα πρόσωπα ή να πληρώσεις πολλά χρήματα για να προβληθείς στα μέσα ενημέρωσης. Με την εξέλιξη της τεχνολογίας κατέστη δυνατό π.χ. με τα κοινωνικά δίκτυα (social democracy) να μπορεί ο καθένας να δείξει τι κάνει. Να εκτεθεί αν το θελήσει. Να παρουσιάσει τη δουλειά του. Να βρει την αγορά και το κοινό του. Και τι; Τόσο εύκολο είναι; Εύκολο δεν το λες. Είναι δυνατόν όμως. Με επιμονή και υπομονή. Με συστηματική δουλειά. Με καθημερινή επικοινωνία. Με ευγένεια. Με ιστορίες. Με απλά λόγια. Ξεκινήστε σήμερα την προσπάθεια. Κάθε αρχή είναι δύσκολη. Αν όμως επιμείνετε, θα εκπλαγείτε από το περιεχόμενο που θα δημιουργηθεί σιγά σιγά. Θα σας βοηθήσει κοινωνικά και επαγγελματικά. Ακόμα το σκέφτεστε; Επιλέξτε ένα από τα πολλά κοινωνικά δίκτυα. Φτιάξτε ένα λογαριασμό και περιηγηθείτε. Οι επιλογές πολλές. Facebook, instagram, twitter, pinterest, linkedin, flickr, devianart ή όποιο άλλο σας…
Έρχονται Χριστούγεννα βεσπάτα. Καροτσάτα και αεράτα. Λουσάτα στην καλύτερη περίπτωση, μόνο στο περιτύλιγμα και στο χρώμα. Για γεμάτα, δεν το βλέπω. Κουτάτα, με πολλά εάν και εφόσον, μπορεί και να είναι. Μαμάτα, αποκλείεται. Βλέπετε, η οικονομία λειτουργεί με πολλές προϋποθέσεις και ειδοποιήσεις του τύπου : “Περάσαμε και δεν σας βρήκαμε. Καθήστε στην ουρά άμα θέλετε να το πάρετε. Εκτιμώμενος χρόνος αναμονής : Άγνωστος. Την ταυτότητα και την κάρτα σας, παρακαλώ.” Σε κάθε περίπτωση, το νου σας στο χρώμα, μη λερωθείτε. Γιατί αν λερωθείτε, ο λεκές φεύγει μόνο με αναπνευστήρα και δοσομετρητή. Αν βρείτε τελικά να αγοράσετε τα παραπάνω για να καθαριστείτε, χρεώνεστε επί μακρόν. Τυχόν παρενέργειες δεν λαμβάνονται υπόψιν καθώς λειτουργούν υπέρ του κοινωνικού συνόλου και των μεγαλύτερων καροτσιών. Για να το κλείσουμε, αν δεν μπορείτε να διαχειριστείτε την κατάσταση, το τεκμαρτό καρότσι σας και σ’ άλλη παραλία. Το τι κωδικό και τι χρώμα θα επιλέξετε για να πάτε, δικό…
Άλλοτε γύρω μας και άλλοτε μέσα μας. Θέλουμε να δούμε περισσότερα. Μήπως βρεθούμε για να την βρούμε ή για να τα βρούμε. Αρκετές φορές όμως για να την βρούμε ή να τα βρούμε, πρέπει κάποιοι/ες άλλοι/ες να χάσουν πρώτα κάτι. Και εδώ όλοι πρέπει να καταλάβουμε ότι κανένας μας δεν πρέπει να ξεπερνά τα όρια του άλλου/ης για να την βρει ο ίδιος/α. Διότι άλλο το βλεφαριάζω, άλλο το βλέπω, άλλο το αγγίζω, άλλο το βιάζω και άλλο το σφάζω. #τι_δεν_καταλαβαίνεις Δείτε επίσης Graffiti in Brazil – Και κάπως έτσι αγαπιόμαστε Πριν πολλά χρόνια, ένας αντιπρόσωπος μου είπε: “Τρύφωνα, όσο τα νούμερα μεγαλώνουν, οι άνθρωποι αγαπιούνται. Και όσο τα νούμερα πέφτουν, οι άνθρωποι απομακρύνονται.” Σωστό ή λάθος; #πραγματικότητα #reality
Μια φορά καταπιεσμένος, μια ζωή εξοργισμένος. Μια φορά πιστωμένος, μια ζωή χρεωμένος. Μια φορά υποχρεωμένος, μια ζωή δηλωμένος. Μια φορά βομβαρδισμένος, μια ζωή φοβισμένος. Μια φορά εξαπατημένος, μια ζωή πληγωμένος. Μια φορά εκτεθειμένος, μια ζωή συμβιβασμένος. Μια φορά ένοχος, μια ζωή ύποπτος. to be continued… FB Tags: #mindstormGR
Τι να το κάνεις; Σου λένε για το μέλλον λόγια πολλά που είναι κούφια, σου δίνουν περισσότερες υποσχέσεις που είναι κενές, συζητούν για πράξεις που μένουνε στη μέση, σου τάζουν σπίτια που μένουνε στα σχέδια. Κάτι γραμματιζούμενες ελπίδες που μένουνε ελπίδες γιατί φοράνε τις χλαμύδες και κλείνουν τις περσίδες. Τρέχα γύρευε.
Ερ. Τι είναι αυτό, μπαμπά; Βρήκα πολλά τέτοια σε ένα κουτί. Απ. Προ Χριστού, ιστορίες. Ιδρώναμε τη φανέλα σε μια γνωστή ομάδα της εποχής, βαράγαμε το τόπι πέρα δώθε κάθε μέρα και μαθαίναμε να κερδίζουμε και να χάνουμε. Άσε, που κάναμε καλό και στην τσέπη μας γιατί δεν χαλάγαμε όλα τα λεφτά μας στα φλιπεράκια. Δείτε επίσης Τι σκέφτεται ο γιος για τον πατέρα;
Οι περισσότεροι από εμάς (υποθέτω ότι) θέλουμε να κάνουμε τη δουλειά μας σωστά. Οι περισσότεροι από εμάς (ξανά υποθέτω ότι) θέλουμε να έχουμε αξιοπρεπείς δουλειές, καλύτερες αποδοχές και ένα λαμπρό μέλλον. Γι’ αυτό και προσπαθούμε να κάνουμε τα πράγματα με τον καλύτερο τρόπο ώστε να διεκδικήσουμε περισσότερα. Να αποζημιωθούμε ικανοποιητικά για τον κόπο μας, να κερδίσουμε τον σεβασμό και να ανέλθουμε επαγγελματικά και κοινωνικά. Και εδώ είναι που αρχίζουμε να κάνουμε λάθη. Και αυτό δεν είναι μια υπόθεση αλλά η πραγματικότητα. Φυσικά, και πρέπει να κάνουμε τη δουλειά μας καλά. Δεν υπάρχει λαμπρό μέλλον για τον απατεώνα και τον ψυχοπαθή. Πρέπει να αντιληφθούμε όλοι όμως, ότι κάνουμε δύο δουλειές. Μόνο που τις περισσότερες φορές δεν το συνειδητοποιούμε και εστιάζουμε σ’ αυτή που είναι η πιο χειροπιαστή. Να πετύχουμε π.χ. τους στόχους των πωλήσεων, να βελτιστοποιήσουμε το χρόνο παραγωγής ενός προϊόντος, να εισπράξουμε νωρίτερα τα υπόλοιπα των πελατών κ.α. Η άλλη…