Περί επικοινωνίας Η ανταλλαγή μηνυμάτων και η κατανόηση τους από τους ανθρώπους είναι μια σύνθετη λειτουργία. Είναι σαν την οδήγηση σ’ έναν άγνωστο και κακοτράχαλο δρόμο. Χειρονομίες, τόνος φωνής, χρόνος παρουσίασης, εκφράσεις προσώπου, ενδυμασία, καταγωγή, προφορά, δώρα, ευχές, τρόπος σίτισης, τρόπος χαιρετισμού είναι μερικά από αυτά που μπορεί να προσβάλλουν τους άλλους ή και εσάς τους ίδιους. Αν θέλετε λοιπόν να έχετε σχέση ή να κάνετε δουλειά με κάποιον από άλλο μέρος, άλλη χώρα ή άλλη ήπειρο, πρέπει να είσαστε έτοιμοι για το αναπάντεχο και να αυτοσχεδιάσετε. Θα βοηθούσε να έχετε κάνει και μια μικρή έρευνα για την κουλτούρα των ανθρώπων που θα συναντήσετε. Π.χ. Μην δείξετε έκπληκτοι αν ο Γιαπωνέζος συνομιλητής σας κοιτάζει τα παπούτσια σας επίμονα κατά τη διάρκεια μιας χειραψίας ή κάθεται με κλειστά τα μάτια κατά τη διάρκεια ενός meeting. Μην δείξετε ενοχλημένοι αν κάποιος από την Αφρική δεν σας πει ευχαριστώ ή παρακαλώ. Μην δοκιμάσετε…
Οι από πάνω και οι από κάτω Μια συζήτηση διαφορετικών κόσμων. Ο κάθε κόσμος με τη δική του διαφορετική οπτική προσπαθούν να συνεννοηθούν. Ο καθένας για διαφορετικούς λόγους. Ο από πάνω θέλει τον από κάτω όλο και πιο κάτω. Μίζερο κυριολεκτικά και κιμπάρη μεταφορικά. Για να μισθώνει όσο πιο φθηνά γίνεται τις υπηρεσίες του και να εκτελεί υποδειγματικά τις εντολές του. Για να διατηρεί τη θέση του εκεί πάνω. Ο από κάτω τώρα κάνει υπομονή και δέχεται το τίμημα γιατί θέλει να μάθει από τον από πάνω, πως γίνεται να ανέβει και αυτός πάνω. Και όταν ανέβει και αυτός πάνω, θέλει ακόμα πιο πάνω. Και σπρώχνει συνεχώς κάποιον άλλο, όλο πιο κάτω για να ανεβαίνει αυτός, όλο και πιό πάνω. Και αν τύχει και ο πιο πάνω χώρος μικρύνει, σπρώχνει κάτω και αυτόν που του έμαθε πως γίνεται να ανέβεις πιο πάνω. Μια σχέση ανάγκης και αλληλοεξάρτησης που επαναλαμβάνεται συνεχώς…
Στίχος επίκαιρος, σημερινός, ευκολονόητος και πανελλήνιος Τι λέτε ρε μαμάκες; Να θυμηθώ λίγο σε ποιους καραγνωστομαμάκες να τον αφιερώσω. Για κάθε φυσική, ραδιοφωνική ή παραθυρική δήλωση τους που λένε μέρα μπαίνει μέρα βγαίνει ότι “δεν είναι έτσι” αλλά εν τέλει “είναι ακριβώς έτσι”. * Και να μην ξεχνάμε ότι όλοι είμαστε οι “μαμάκες” στην ιστορία κάποιου. Η κρίση και η πανδημία κάποτε θα φύγουν. Οι μαμάκες και το αφήστε με να ολοκληρώσω τη μαμακεία μου, ποτέ! #mindstormGR **Διαστάσεις, (επε)εκτάσεις, προεκτάσεις, συστάσεις, αντιστάσεις. Όλα μπερδεύονται για να φτάσεις. Εσύ και μπορεί και κάποιοι άλλοι μαζί σου. Αν όμως προφτάσεις και δεν χάσεις.
Γιατί γράφω; Γιατί ξανά; Πρέπει να είσαι παραείσαι σιχαμερά αυτοερωτευμένος για να γράφεις ξετσίπωτα για τον ευατό σου. Έχω μονάχα αυτό το ελαφρυντικό πως δεν γράφω με το σκοπό που γράφουν όλοι, δηλαδή για να με παινέσει ο αναγνώστης. Αν αποφάσισα ξαφνικά να περιγράφω με κάθε λεπτομέρεια όσα μου συνέβησαν από πέρσι, τ’ αποφάσισα από μια δυνατή εσωτερική ανάγκη: τόσο πολύ με κατέπληξαν όλα αυτά τα συμβάντα. ~Ντοστογιέφσκι Μνήμη *Τόσο πολύ με κατέπληξαν αυτά τα συμβάντα και πιστεύω ότι θα τα θυμάμαι για πάντα. Έλα όμως που το μυαλό είναι μυαλό και η μνήμη ξεθωριάζει και αδειάζει. Το έχω δει μπροστά μου να συμβαίνει και με τρομάζει. Γι’ αυτό και εγώ θα γράφω για να τα θυμάμαι καλύτερα. Για να μπορώ να πω στον ευατό μου ότι μερικές φορές δεν κοιμάμαι και ακόμα θυμάμαι. Και αν τελικά θυμάμαι και γράφω καλά, κάποια συμβάντα μπορεί και να μην λησμονούνται. ~…
Θα κάτσεις φρόνιμα; Οδός Αβύσσου Αριθμός 0 Στον κόσμο αυτό αν ήρθες μόνο για να μετρήσεις τα χρόνια σου και να ζήσεις μια ήσυχη και φρόνιμη ζωή, δεν έχεις να φοβηθείς τίποτα. Ποτέ τους φρόνιμους ανθρώπους, δεν τους πείραξε κανείς. Μα αν είναι να χαθεί κάποτε ο κόσμος, θα χαθεί από τους φρόνιμους. Αυτοί με τη φρονιμάδα τους, βοήθησαν τους ισχυρούς να γίνουν ακόμα ισχυρότεροι. Ποιητική Βιβλιοθήκη #mindstormGR
Ιδιότητα κλειδί στην κατανόηση της δράσης του ηγέτη είναι το γόητρο, έννοια το ίδιο γοητευτική και ασαφής με τις υπόλοιπες και η οποία παραπέμπει σε ένα είδος <<…γοητείας που ασκεί επί του πνεύματός μας, ένα έργο ή μια κοσμοθεωρία, γοητεία που παραλύει όλες μας τις κριτικές ικανότητες και γεμίζει την ψυχή μας με έκπληξη και σεβασμό.>> Διακρίνει δε το επίκτητο γόητρο (που προσδίδεται από το όνομα, την περιουσία, τη φήμη και την κοινωνική θέση) από το προσωπικό, που δεν σχετίζεται με τους προηγούμενες παράγοντες και πηγάζει από την έμφυτη δύναμη του προσώπου να μαγνητίζει, να σαγηνεύει και να πείθει. Όμως η αποτυχία σε ό,τι φέρεται να έχει αναλάβει ο ηγέτης συνεπάγεται και την εξαφάνιση του προσωπικού γοήτρου, ο δε ηγέτης που αποτυγχάνει καταβαραθρώνεται με την ίδια αστραπιαία ταχύτητα με την οποία η μάζα τον είχε λατρέψει: ξέρουμε πώς πίσω από την απεριόριστη εξουσία εν τη απουσία νομιμοποίησης ελλοχεύει η ρετσινιά…
Φορές φορές συλλογίζομαι τι χρειάζονται όλ’ αυτά τι χρειάζεται η ξοδεμένη δύναμή σου η μετρημένη σου χαρά και η βαθιά σου οδύνη το πιο πολύτιμο που έκανες, η ποίησή σου. ~Ευαγγέλου Ανέστης [1933] — Συλλογισμοί, πειραματισμοί και παραλογισμοί Φορές φορές συλλογίζομαι τι χρειάζονται όλ’ αυτά τι χρειάζεται η ξοδεμένη δύναμή σου η μετρημένη σου ματιά και η βαθιά σου σκέψη το πιο πολύτιμο που έκανες, η αναζήτηση της κατάλληλης λέξης και θέσης στον χώρο και στον χρόνο. ~Τρύφων Παπαδόπουλος [2025]
Η εταιρεία είναι τόσο καλή όσο οι άνθρωποι που την απαρτίζουν. Μια κυρία πήγε σε ένα κατάστημα για κατοικίδια ζώα και αγόρασε έναν παπαγάλο για να της κάνει παρέα. Γύρισε στο σπίτι με το καινούργιο της πουλί, αλλά την επόμενη μέρα επέστρεψε και είπε, “Ο παπαγάλος δεν είπε ούτε μία λέξη!” “Του βάλατε καθρέφτη;” ρώτησε ο καταστηματάρχης. “Στους παπαγάλους αρέσει να κοιτάζουν τον ευατό τους στον καθρέφτη.” Έτσι η κυρία αγόρασε έναν καθρέφτη και πήγε σπίτι της. Ξαναγύρισε την επόμενη μέρα, λέγοντας ότι το πουλί ακόμα δε μιλούσε. “Σκάλα;” είπε ο καταστηματάρχης. “Στους παπαγάλους αρέσει να ανεβοκατεβαίνουν σκάλες.” Η κυρία αγόρασε μια σκάλα και πήγε σπίτι της. Όπως ήταν αναμενόμενο, επέστρεψε την επομένη με το ίδιο τροπάριο – ο παπαγάλος δε μιλάει. “Του έχετε κούνια; Στα πουλιά αρέσει να ξεκουράζονται στην κούνια.” Αγόρασε και κούνια και πήγε σπίτι της. Επέστρεψε την επομένη και είπε ότι ο παπαγάλος είχε ψοφήσει. “Λυπάμαι…
Οι λέξεις υποφέρουν στον οίστρο των ημερών. Η δοκιμασία του αυτονόητου επαναλαμβάνεται. Έτσι κρατιώνται ζωντανά τα λεξικά. Έτσι, όμως, φαίνεται πως κρατιώνται ζωντανοί και οι άνθρωποι σπρώχνοντας ξανά και ξανά τον ίδιο βράχο προς την κορυφή. Γιατί ο άνθρωπος είναι άνθρωπος. Και η ζωή, ζωή. Παράλογη. Δημήτρης Ινδαρές #mindstormGR #λέξεις #οίστρος
Η ιδέα της ανάπτυξης και οι ευκαιρίες εξέλιξης Τυφλοί προχωρούμε Μέχρι τη στιγμή που θ’ αντιληφθούμε Ότι τίποτα δεν αξίζει στο νόμο του παγκόσμιου γίγνεσθαι Αν δεν εξυψώνεται ο άνθρωπος Προς τι η κατασκευή πόλεων μεγαλόπρεπων Αν εμείς οι ίδιοι πορευόμαστε αδόμητοι; Είναι μάταιο να χτίζουμε τον κόσμο Αν δεν εξυψώνεται ο άνθρωπος. ~ Edwin Markham #mindstormGR
Οι επιθυμίες και οι φόβοι Επιθυμία : Θέλω να ζήσω περισσότερο! Φόβος : Φοβάμαι να κάνω την πρόταση, την εξέταση ή την επέμβαση που χρειάζεται. — Επιθυμία : Θέλω να δω τον κόσμο όλο. Φόβος : Φοβάμαι να μπω στο αεροπλάνο. — Επιθυμία : Θέλω να ξυπνήσω και να είναι όλα διαφορετικά. Φόβος : Φοβάμαι να αλλάξω ο,τιδήποτε στη ζωή μου. — Επιθυμία : Θέλω να δοκιμάσω νέες γεύσεις. Φόβος : Φοβάμαι να παραγγείλω κάτι που δεν γνωρίζω. — Επιθυμία : Θέλω να μάθω περισσότερα. Φόβος : Φοβάμαι να ρωτήσω για κάτι που δεν είμαι σίγουρος και να διαβάσω ή να ακούσω για κάτι που δεν ξέρω. #hellenicland
Ερ. Τι θέλεις να ευχηθείς για το 2025; Απ. Τίποτα σπουδαίο μωρέ. Να, θα ήθελα ίσως : 01) Λιγότερη επιφανειακή τελειότητα 02) Λιγότερα λάθη 03) Λιγότερα λάθος ειπωμένα πράγματα 04) Λιγότερες πτώσεις 05) Λιγότερες εκπτώσεις 06) Περισσότερες ιδέες 07) Μεγαλύτερες παρέες 08) Περισσότερη δουλειά 09) Περισσότερες παραστάσεις 10) Περισσότερες αντιστάσεις 11) Καλύτερες διαστάσεις 12) Περισσότερη γνώση 13) Περισσότερη ωριμότητα 14) Περισσότερα βήματα μπροστά 15) Λιγότερες οθόνες 16) Περισσότερες ματιές 17) Καλύτερες λαδιές 18) Περισσότερες ζωγραφιές 19) Περισσότερη ζωή Τι λες; Συμφωνείς; Ή ζητάω πολλά; #hellenicland #mindstormGR / www.mindstorm.gr
The way we see, think and choose to do / Ο τρόπος που “βλέπουμε”, σκεφτόμαστε, επιλέγουμε και πράττουμε Τα πιστεύω μας, οι συνήθειες μας, οι φοβίες μας, οι εμμονές μας, οι εμπειρίες μας, οι γνώσεις μας και οι σχέσεις μας, μας ακολουθούν και μας χαρακτηρίζουν. Είναι αυτά που μας συνθέτουν και μας ξεχωρίζουν. Πάντα εκεί, μας οδηγούν ή μας καταστρέφουν. Εμείς όμως καθορίζουμε τη σημασία τους και πως επηρεάζουν τη ζωή μας. Ας σκεφτούμε λίγο περισσότερο θετικά. Η θετική αλλά και πραγματική προσέγγιση των πραγμάτων μας βοηθά να προχωρήσουμε. Να συνθέσουμε, να εμπνευστούμε αλλά και να εμπνεύσουμε. Η ζωή μας είναι μια εναλλαγή εικόνων και συναισθημάτων. Μια σειρά παραστάσεων. Ένα ταξίδι χαράς, αγάπης, αγωνίας, λύπης, φόβου, θυμού, πόθου, απογοήτευσης και φτου και απ’ την αρχή. Η αναλογία είναι όμως που κάνει τη διαφορά. Στο μυαλό μας είναι όλα. Ας επιλέξουμε λοιπόν με προσοχή τι “βλέπουμε” και τι σκεφτόμαστε γιατί αυτά…
– Πόσα gigabyte αναμνήσεων έχεις στο φλασάκι❓ Πόσα gigabyte ψευδαισθήσεων έχεις στο κουβαδάκι❓ Πόσα gigabyte επιδοτήσεων έχεις στο καλαθάκι❓ Πόσα gigabyte ανατιμήσεων έχεις στο τσαντάκι❓ Πόσα gigabyte υποσχέσεων έχεις στο παραθυράκι❓ Πόσα gigabyte σκέψεων έχεις στο μυαλουδάκι❓ – Γιατί ρωτάς❓ – Τίποτα μωρέ. Μου φαίνεται ότι η ψηφιακή και η αναλογική μνήμη είναι αντιστρόφως ανάλογες.
‘ΟΣΟ ΜΠΟΡΕΙΣ Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς μην την εξευτελίζεις μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου, μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες. Μην την εξευτελίζεις πιαίνοντάς την, γυρίζοντας συχνά κ’ εκθέτοντάς την στων σχέσεων και των συναναστροφών την καθημερινήν ανοησία, ως που να γίνει σα μια ξένη φορτική.
Βάλαμε φωτιά στα φρένα και μας έμεινε το γκάζι Το καλό με το Αλτσχάιμερ είναι ότι όταν βλέπεις κάποιους γνωστούς ή και αγνώστους ανθρώπους στον δρόμο, στα μέσα μεταφοράς και στα μέσα ενημέρωσης, εσύ πάντα τους χαμογελάς. Σε χαιρετούν, σε κοιτάνε στα μάτια, σε χτυπάνε στην πλάτη και σου λένε ότι θα σε σώσουν αφού ίσως πρώτα σε δώσουν, και εσύ δεν κρατάς κακία σε κανέναν. Χαίρεσαι γιατί τους βλέπεις να μην συμβιβάζονται μέχρι να συμβιβαστούν στον υποβιβασμό. Χαίρεσαι γιατί είναι γύρω σου να σου δώσουν ένα pass αφού πρώτα έχεις χάσει το class και έχεις χρεωθεί για by pass. Μου λέτε άλλη μια φορά το όνομά σας και την ιδιότητά σας γιατί ξεχνώ; Έχετε μήπως και φορτιστή; Έχω μείνει με 1% μνήμη.
Ringing the bell / Χτυπώντας το κουδούνι Each floor a name. An entity. A different person. A different view. A different mind. A different story. A different bell. Let’s learn from each other. Κάθε όροφος ένα όνομα. Μια οντότητα. Ένα διαφορετικό πρόσωπο. Μια διαφορετική οπτική. Ένα διαφορετικό μυαλό. Μια διαφορετική ιστορία. Ένα διαφορετικό κουδούνι. Ας μάθουμε ο ένας από τον άλλο. #vintage #diversity #bell #κουδούνι #mindstormGR
Κι αφού η γυναίκα τον άντρα μονάχα να τον αγαπάει μπορεί και τίποτε άλλο, θα κάνω εγώ, ένας άντρας, το εγκώμιο γι’ αυτό το αυτοδημιούργητο θαύμα που είναι ο άντρας. Χαριστικά θα βάλω πρώτη στη σειρά τη συμβολή της γυναίκας, που σίγουρα βοηθάει να συντελεσθεί, κυρίως με το ανεκτίμητο (και κατ’ εξοχήν γυναικείο) χάρισμά της, που είναι ο αλάθητος ρεαλισμός της. Χωρίς αυτόν ο άντρας θα παράπαιε, ακόμα θα περιπλανιόταν, θα είχε χαθεί μέσα στις ομίχλες των επικών του φαντασιώσεων ένα χάρισμα που η γυναίκα, αν το θελήσει, μπορεί να το μεταποιήσει σε θανάσιμο ανδροκτόνο εργαλείο αν θελήσει να υπονομεύσει, χρησιμοποιώντας το, όλες τις ευσυγκίνητες μυθολογίες, που χάρη σ’ αυτές και αποκλειστικά μ’ αυτές ο άντρας επιβιώνει. […] Ανιδιοτελής, αθώος αλλά ευφυής, εύπιστος με την θέληση του, εύθραυστος και χωρίς –σε αντίθεση με την γυναίκα– να επιζεί του θρυμματισμού του· ασκημένος από ένστικτο να επινοεί τεχνάσματα του κυνηγιού…