Τι κάνετε;

– Τι κάνετε;
– Καλά, μωρέ. Καθόμαστε εδώ στο τραπέζι, κοιτιόμαστε, μετράμε τον κορεσμό μας και τον ξεπεσμό μας και περιμένουμε να φάμε την/το κολοκύθα/θι (αναλόγως την επικρατούσα ατζέντα και τους συσχετισμούς) του παραμυθιού μας.
Ψάχνουμε τον προσανατολισμό μας και αναμένουμε τον επαναπροσδιορισμό μας.
Χορταίνουμε ελπίδα και ασφάλεια αέρος αέρος.
Σε περίπτωση που το στομάχι μας διαμαρτυρηθεί εντόνως (γουργούρισμα) λόγω μακρόχρονης κρίσης και αναμονής, ενημερωνόμαστε παραθυρικά ότι η επιτροπή συνεδρίασε και εξέθεσαν τις απόψεις τους οι φωνές της λογικής, της οικονομίας, της ενέργειας και της ασφάλειας.
Κανονίστηκε λέει και καθημερινή ενημέρωση μας μέσω τηλεόρασης, ραδιοφώνου, εφημερίδων και κοινωνικών δικτύων.
Για την αντιμετώπιση του συμπτώματος του γουργουρίσματος συλλέχθηκαν και μελετήθηκαν τα δεδομένα προσεκτικά επιλεγμένου δείγματος ανθρώπων.
Η μελέτη αυτή χρηματοδοτήθηκε από το ΕΣΠΑ για την ανάλυση και τη διαμόρφωση της συλλογικής ευθύνης μας.
Μετρήθηκαν διεξοδικά οι στροβιλισμοί, οι αντικατοπτρισμοί, οι θεατρινισμοί, οι διαξιφισμοί και οι δασμοί.
29 λοιπόν κατασκευαστές πλυντηρίου, συγγνώμη πολιτικής ήθελα να πω, κατέληξαν και συνιστούν:

– Φρόνιμα, αγόρι μου.

Μην κάνεις θόρυβο.
Γιατί γουργουρίζει η κοιλιά σου; Δεν το καταλαβαίνεις ότι δεν πρέπει να ενοχλούμε και τους από πάνω;
Ότι πρέπει να προστατευθούμε και από τους δίπλα;
Τι δεν καταλαβαίνεις και μας πιλατεύεις;