Το παιδί μου πρόσφατα πήρε βαθμούς

Το παιδί μου πρόσφατα πήρε βαθμούς, είναι αρκετά καλοί έως πολύ καλοί και σίγουρα καλύτεροι από τους δικούς μου όταν ήμουν στην ηλικία του. Στο πείραγμά μου για ένα χαμηλότερο συγκεκριμένο βαθμό που τον χαρακτήρισα τουρίστα, μου είπε ότι δεν είναι τουρίστας.

Όμως είναι όλα καλά;
Τι γίνεται γενικώς με τα παιδιά και με εμάς;
Πόσο επικοινωνούμε μαζί τους;
Πόσο επικοινωνούν μεταξύ τους;
Πόσο αποδέχονται το ένα το άλλο;
Πόσο αποδεχόμαστε εμείς αυτά;

Πόσο ανοιχτή στην αριστεία ή στη διαφορετικότητα είναι η κοινωνία μας;

Όταν έχουμε ένα παιδί που κάνει εύκολα αυτό που του ζητάμε, κλωτσάει ή πετάει καλά το τόπι και έχει καλούς βαθμούς, χαιρόμαστε.

Αλλά αυτή είναι μια “φυσιολογική” χαρά, γιατί προφανώς κάνει τα πάντα σωστά. Είναι all inclusive.

Όταν όμως έχουμε ένα παιδί με συγκεκριμένες δυσκολίες, για το οποίο η μάθηση ή η άθληση είναι πιο δύσκολη και περίπλοκη από ό,τι για ένα άλλο παιδί, η ευτυχία είναι πιο περίπλοκη. Ειδικά αν το περιβάλλον μας δεν αφήνει τον ανάλογο χώρο.

Θα ήθελα να σας ζητήσω μια χάρη για ένα θέμα που είναι σημαντικό για μένα αλλά και για άλλους.

Να προσπαθήσετε να μη βγάζετε πετάλες ή να απομακρύνεστε όταν ακούτε λέξεις όπως αυτισμός, δυσλεξία, δυσμορφία, δυσχρωματοψία, κώφωση, δυσορθογραφία, δυσυπολογισμός, ASPERGER, ADHD…

Γιατί όλοι μας, κάτι έχουμε. Είτε το ξέρουμε είτε όχι. Και αυτό το κάτι μας κάνει περισσότερο ξεχωριστούς.
Αυτό αφορά όλα τα παιδιά που αγωνίζονται καθημερινά και όσους προσπαθούν να τα βοηθήσουν.

Καλό θα ήταν να διδάξουμε τους γιους μας και τις κόρες μας και όλους τους ενήλικες που ακόμα ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΝ στους εαυτούς τους να διδαχθούν, να είναι ευγενικοί και να αποδέχονται περισσότερο όλους τους συμμαθητές και τους συνανθρώπους τους.
Τα παιδιά με ειδικές ανάγκες ή ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, δεν είναι περίεργα όντα.
Είναι άνθρωποι.
Θέλουν αυτό που θέλουν όλοι – να γίνουν αποδεκτοί!!!
′Αντιγραφή και επικόλληση′ προς τιμήν όλων των μοναδικών αλλά διαφορετικών παιδιών.
Προς τιμήν τους!!!!!!
#mindstormGR /