Tag

κοινωνία

Browsing

Ο δρόμος της προσωπικής ανάπτυξης έχει πολλές στροφές. Όλα ξεκινούν από τη στροφή της ανισορροπίας στην οποία φθάνουμε “πατημένοι” λόγω ματαιοδοξίας και προβεβλημένων εγωκεντρικών προτύπων συμπεριφοράς και διαβίωσης. Τα πρότυπα γνωστά με παραλλαγές : Πιο πάνω, πιο πολύ, πιο πέρα, ποιος/α είμαι εγώ, κοίτα με που σε (α)πατώ, πιο ωραίος/α, πιο μοιραίος/α, no matter what. Και ακολουθούν οι στροφές της φθοράς, της καθόδου, της κρίσης, της πτώσης, της απόρριψης, της απομάκρυνσης, του πόνου, της απομόνωσης, του ΚΡΥΟΥ ΝΕΡΟΥ, του καλά δείχνουμε αλλά δεν είμαστε, του καλά να είμαστε μωρέ και δεν πειράζει, του πανικού, του ΠΑΡΕ ΕΝΑ ΧΑΠΑΚΙ ΘΑ ΣΕ ΒΟΗΘΗΣΕΙ, της προσαρμογής, της αναζήτησης, της δοκιμασίας, της ελπίδας, της αλλαγής, της επαναφοράς, της γνώσης και της ισορροπίας. Μέχρι τον επόμενο κύκλο, καλό κουράγιο, τη μπανιέρα γεμάτη με ΚΡΥΟ ΝΕΡΟ και τα χαπάκια μας στην τσέπη καλού κακού. * Πάσα ομοιότητα με την πραγματικότητα πρέπει να θεωρείται τυχαία. FB…

Ο δικός μου ο παππούς ο Παναγιώτης δεν μιλούσε για τον πόλεμο. Ποτέ τουλάχιστον μπροστά στα εγγόνια του δηλ. σ’ εμάς. Η μοναδική φορά που ξεκίνησε να μας πει κάτι, ήταν μια Κυριακή μεσημέρι στο χωριό. Στο μεσημεριανό φαγητό. Για το που ήταν στην Αλβανία και πως βίωσε αυτός τον πόλεμο. Μα στη δεύτερη πρόταση ξέσπασε σε λυγμούς και σταμάτησε απότομα την αφήγηση. Δεν του άρεσε ούτε ο πόλεμος, ούτε οι μνήμες του. Ούτε να δείχνει τον πόνο του. Αυτή ήταν η μοναδική φορά που είδα τον παππού μου να κλαίει. Ήμουν 8-9 ετών όταν συνέβη αυτό. Αλλά θυμάμαι ακόμα την έκφραση του προσώπου του. Χωρίς στην ουσία να μας πει κάτι, μας τα είπε όλα. Ότι ο πόλεμος σκοτώνει τους ανθρώπους κυριολεκτικά και μεταφορικά. Και ότι σημασία έχει να χαίρεσαι τη ζωή με τους αγαπημένους σου. FB Tags : #πόλεμος #μνήμη #πόνος #ζωή Give Peace a Chance  Σκέψεις

Υπάρχει απόσταση μεταξύ του τι σκεφτόμαστε, τι μπορούμε να εκφράσουμε με λέξεις, τι λέμε στους άλλους και τι οι άλλοι καταλαβαίνουν. Μόνο η μελέτη, η εκπαίδευση και η εξάσκηση μπορούν να κάνουν αυτήν την απόσταση μικρότερη. Στόχος μας πάντα πρέπει να είναι να καταφέρνουμε να εκφράζουμε σωστά και με μέτρο τις σκέψεις μας έτσι ώστε οι άλλοι να καταλαβαίνουν. Να συγκρίνουν. Να αλλάζουν. Να προσφέρουν. Να δημιουργούν. Να προχωρούν. Να υπομένουν. Γιατί χωρίς επικοινωνία δεν υπάρχει κοινωνία. FB Tags : #softexperia #συμβουλευτική

Αν δεν το είδες με τα μάτια σου ή δεν το άκουσες με τ’ αυτιά σου, μην το φαντάζεσαι με το μικρό σου μυαλό και το διαδίδεις με το μεγάλο σου στόμα. * Η δεύτερη τέτοια εμπειρία στο στρατό λόγω άγνοιας κινδύνου ή άποψης ή θάρρους για τη διεκδίκηση μιας θέσης ή την ανάδειξη ενός χρόνιου προβλήματος ή την κατάχρηση εξουσίας. Η κατάσταση στη μικρότητα αλλά και στο μέγεθος της έχει ως εξής: “Το και το και το. Μήπως πρέπει να γίνει κάτι;” Την επόμενη ημέρα πίσω από κλειστές πόρτες ξεκινά η συζήτηση. Ποιος είναι αυτός, είναι δικός μας, είναι με τους άλλους, γιατί μιλάει, ποιον ξέρει, που ανήκει, τι γνωρίζει, τι μας ζαλίζει, έχει άπλυτα, ποιος τα γνωρίζει, γιατί μας χαλάει τη σούπα και τελευταίο ερώτημα αν αυτό που λέει είναι αλήθεια ή όχι. Να του πούμε με το καλό ή με το κακό να σταματήσει. Να τον ζορίσουμε…

Θυμάστε κάποιοι από εσάς να παίζετε γιαλένια στο δρόμο ή στα Ψηλά Αλώνια και να σκοτώνεστε για το ποιανού σειρά είναι, ποιος πήγε πιο κοντά, πόσα χτύπησε, ποιος ξέρει το καλύτερο σημάδι, ποιος κέρδισε, ποιος έχει τα καλύτερα σχέδια και μεγέθη, ποια θα μου δώσεις, ποια θα σου δώσω και οι ώρες να περνάνε. Και οι μανάδες να φωνάζουν που ήσουνα, να γκρινιάζουν για τα βρώμικα ρούχα και για το ότι δεν σας ενδιαφέρει τίποτα άλλο εκτός από το παιχνίδι. Δείτε τη σχετική ανάρτηση και στο FB : Παιχνίδια του δρόμου και της πλατείας FB Tags : #ιστορίες_του_δρόμου #γιαλένια #παιχνίδι #ιστορίες_της_πλατείας

Προπονούμαι για το τσίρκο της ζωής. – Χωρίς δίχτυ ασφαλείας; – Εμ φίλε, εδώ είναι το θέμα. Να προπονείσαι χωρίς δίχτυ ασφαλείας. Γιατί οι ιθύνοντες σου λένε πάντα ότι υπάρχει δίχτυ ασφαλείας και να μην ανησυχείς. Don’t worry. Και να πέσεις, εμείς είμαστε εδώ. Και εσύ δοκιμάζεις πιο δύσκολες ασκήσεις και όταν κάποια στιγμή πέφτεις, οι ιθύνοντες είναι αλλού αντί για εδώ. Και μετά μαζεύεις τα κομμάτια σου ή σε μαζεύουνε. Και μετά σου λένε so sorry (λυπάμαι) αλλά εσύ φταις. Αλλά μην ανησυχείς. Εμείς είμαστε εδώ. Τώρα θα σου βάλουμε νάρθηκα με φιλική χρέωση και δόσεις και θα σου κάνουμε και φυσιοθεραπεία αποκατάστασης. Αλλά να το ξέρεις. Θα πάρει πολύ χρόνο, θα κοστίσει, δεν εγγυόμαστε για την πλήρη αποκατάσταση σου και θα πρέπει να ακολουθείς κατά γράμμα τις οδηγίες μας. Θέλεις ή δεν θέλεις; FB Tags : #τι_δεν_καταλαβαίνεις Δεδομένο, Ζητούμενο & Απωθημένο

Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σήμερα. – Από την εποχή του “έχω, μάνα μου” στην εποχή του “δεν βγαίνω, μάνα μου”. – Από την εποχή του διακοποδάνειου, στην εποχή του δεν έχει δάνειο. – Από την εποχή του δώστα όλα, στην εποχή του φέρτα όλα. Από την εποχή του project plan, στην εποχή του day plan. – Από την εποχή του δούλεψε για να βελτιώσεις, στην εποχή του δούλεψε περισσότερο και φάε λιγότερο ίσα για να επιβιώσεις. Και άμα μεγαλώσεις, μην το καθυστερείς. Ψόφα το συντομότερο δυνατόν. Για την εξισορρόπηση του συστήματος. – Από την εποχή του μείνε στον τόπο σου για να γίνει καλύτερος, στην εποχή του φύγε καλύτερα για να μην τον δεις χειρότερο. – Από την εποχή του έλα να διεκδικήσουμε και να δημιουργήσουμε, στην εποχή έλα, σκάσε και κολύμπα μήπως και δεν σου τα πάρουμε όλα. – Από την εποχή που η ανάπτυξη…

Ο τρόπος σκέψης του ανθρώπου είναι σύνθετος. Μπλέκονται όλες οι ανάγκες μαζί κάτω από ένα σκοπό με έναν τίτλο ή ακόμα και χωρίς τίτλο. Μια αναζήτηση, μια εξωτερίκευση, μια αμφισβήτηση, μια απογοήτευση, μια αποκάλυψη, μια ανταμοιβή, μια προσφορά, μια ικανοποίηση. Το δύσκολο είναι να βάλεις τον σωστό τίτλο και να μην σε καταπιεί ο χρόνος που ποτέ δεν περισσεύει. Ή μπορεί και όχι. Γιατί ναι σκοπός είναι να μάθεις να κάνεις πράγματα αλλά και να ζεις. Και για να μάθεις να ζεις πρέπει ίσως και να χαθείς. Γιατί στη ζωή εκτός από το σκοπό και το αποτέλεσμα έχουν αξία και άλλα πράγματα. Το ταξίδι, το γέλιο, το κλάμα, η παρέα, η προσφορά, η αγάπη, η συνεργασία, η επικοινωνία και η δημιουργία. FB Tags : #σκέψεις #σχέσεις #σκοπός #αποτέλεσμα #άνθρωποι #people #knowledge #challenge #διαδρομή #communication Travel

Το να ξενυχτάμε συνεχώς είναι κακή ιδέα. Μπορεί να χρειαστεί να γίνει κάποιες φορές. Αν γίνει κανόνας θα το πληρώσουμε ακριβά αργότερα. Η έλλειψη ύπνου υπονομεύει τη δημιουργικότητα και την ψυχολογία μας. Το κόστος αρχίζει να αθροίζεται. Πιστέψτε με. Το ξέρω από πρώτο χέρι. Όταν είμαστε κουρασμένοι συνεχίζουμε στον ίδιο δρόμο. Δεν βλέπουμε τα σημάδια. Δεν ακούμε. Πεισμώνουμε. Δεν αλλάζουμε διαδρομή. Η γραμμή του τερματισμού δεν φαίνεται πουθενά και εμείς εξακολουθούμε να κοιτάμε άσκοπα μπροστά. Το μυαλό αγωνίζεται να μείνει ξύπνιο. Η δημιουργικότητα πάει περίπατο. Μετά βίας αντιλαμβανόμαστε τις παραμέτρους του προβλήματος που καλούμαστε να λύσουμε. Όσο μένουμε άυπνοι απομακρυνόμαστε από τη λύση. Η ψυχολογία μας πέφτει. Το μυαλό λειτουργεί σε χαμηλές στροφές. Δεν τραβάει. Αρνείται να συνεργαστεί. Και το κερασάκι. Η ικανότητα μας να διατηρήσουμε τη ψυχραιμία μας όταν είμαστε κουρασμένοι, πάει περίπατο. Αν συναντήσουμε μάλιστα κάποιον που έχει την ίδια συμπεριφορά με τη δική μας και πρέπει…

Πρέπει να περάσει χρόνος. Χρόνος για να εξαλειφθεί το ανούσιο, να επιβιώσει το ουσιώδες. Χρόνος για να μάθεις να ξεχωρίζεις το ένα από το άλλο. Tags : #χρόνος #αντίληψη #συμπεριφορά #κατανόηση #mindstormGR

Με το να σου δείχνουν ή να κοιτάς αλλού, το πρόβλημα του ανθρώπινου πόνου και της ακραίας άνισης κατανομής πόρων και ευκαιριών, δεν φεύγει. Η αντιμετώπιση του προβλήματος θέλει να το κοιτάζεις κατάματα. Και όποιος περπατά στην πόλη μας και έχει μάτια, βλέπει ότι το πρόβλημα μεγαλώνει. FB Tags : #πρόβλημα #κοινωνία #άνθρωποι #πόροι #κατανομή #πόλη #πάτρα #patras #greece #society #people #reality #πραγματικότητα

Pin It