All

Στον προθάλαμο της λεπίδας και της ελπίδας

Google+ Pinterest LinkedIn Tumblr

Ο Κώστας Πολυδωρόπουλος δεν είχε πρόβλημα με τους επενδυτές του. Όπως και ο Ανδρέας Δημητρόπουλος με τους ψηφοφόρους του.

Παλιοδουλειά την έλεγαν μεταξύ τους, αλλά κάποιος έπρεπε να την κάνει. Και είπαν να την κάνουν αυτοί.

Χρειάζονταν βλέπετε τη διαχείρισή τους ως ασφάλιση και τους πλήρωναν καλά. Γιατί φαινόντουσαν καλοί στο γυαλί.

Δεν χρειαζόταν να δείξουν παρά έναν ήπιο βαθμό περιφρόνησης προς εκείνους από τους οποίους ήθελαν ο πρώτος να απαλλαγεί αλλά και να πάρει την προμήθεια, και ο δεύτερος να εκλεγεί.

Πράγμα που δεν απαιτούσε ιδιαίτερη προσπάθεια εκ μέρους τους.

Η προσπάθεια αυτή δεν ήταν επιτηδευμένη: άφηνε τη γλώσσα του σώματος τους να εκφράσει την αρνητική αξιολόγησή τους, χωρίς να πάψουν να διατηρούν ένα υψηλό επίπεδο παλαιομοδίτικης ευγένειας.

Βεβαιώθηκαν μάλιστα ότι, μετά από μακρά σειρά ζημιών, δεν θα συμπεριφέρονταν απολογητικά. Και κατά ένα παράδοξο τρόπο, τους έδειχναν ακόμη μεγαλύτερη υποστήριξη.

Οι άνθρωποι είναι διατεθειμένοι να πιστέψουν οτιδήποτε τους πεις, φθάνει να μη δείξεις την παραμικρή επιφυλακτικότητα: ακριβώς όπως τα ζώα, θα διαγνώσουν ακόμη και τη μικρότερη ρωγμή στην αίσθηση εμπιστοσύνης που έχεις στον ευατό σου ακόμη και πριν αυτή εκδηλωθεί.

Το κόλπο είναι να έχεις όσο το δυνατόν πιο ατάραχη προσωπική συμπεριφορά. Είναι πολύ πιο εύκολο να ακτινοβολείς εμπιστοσύνη άμα είσαι εξαιρετικά ευγενικός και φιλικός. Τότε μπορείς να ελέγχεις τους ανθρώπους χωρίς να προσβάλλεις τις ευαισθησίες τους.

Όπως συνειδητοποίησαν γρήγορα και οι δύο, το πρόβλημα με τους ανθρώπους είναι πως άμα συμπεριφέρεται σαν να έχεις χάσει, θα σου συμπεριφερθούν όπως σε χαμένο.

Εσύ ορίζεις το μέτρο με το οποίο θα μετρηθείς. Δεν υπάρχει απόλυτο μέτρο του καλού και του κακού. Δεν μετράει το τι λες στους ανθρώπους, μετράει το πώς το λες.

Άμα φοράς και ακριβό κοστούμι και ρολόι σένιο και έχεις και καλή στάση σώματος, ανεβάζεις και τον πήχη ή πήχυ. Δείχνεις upper class (υψηλή κοινωνία). Ακομα και αν δεν έχεις class.

Όταν δούλευαν ως trader σε μια τράπεζα επενδύσεων ο πρώτος και ως consultant (σύμβουλος) ο δεύτερος, χρειάστηκε να έρθουν αντιμέτωποι με το παραδοσιακό έντυπο αξιολόγησης των στελεχών. Το έντυπο αυτό υποτίθεται ότι παρακολουθούσε τις “επιδόσεις” ότι δηλαδή λειτουργούσε ως έλεγχος προκειμένου να μη χαλαρώνουν τα στελέχη. Και οι δύο βρήκαν την αξιολόγηση αυτή παράλογη για τους ίδιους. Δεν βοηθούσε στο να κρίνεται η ποιότητα των επιδόσεων τους.

Τους κρατούσε πίσω γιατί τους αποθάρρυνε να ξεγελούν το σύστημα επιδιώκοντας βραχυπρόθεσμα κέρδη και αποδεχόμενοι ενδεχόμενες σοβαρές αποτυχίες. Ακριβώς όπως τις τράπεζες που χορηγούσαν δάνεια (π.χ. διακοποδάνεια) τα οποία ενδεχομένως να είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα επισφάλειας, αλλά ο υπεύθυνος χορηγήσεων δεν κοιτούσε γιατί είχε στο νου του τη δική του τριμηνιαία αξιολόγηση και το δικό του bonus.

Έτσι λοιπόν, μια μέρα στις αρχές της καριέρας τους, οι κύριοι Κώστας Πολυδωρόπουλος και Ανδρέας Δημητρόπουλος καθόντουσαν και άκουγαν με μεγάλη ηρεμία την αξιολόγησή τους από τους τότε “επόπτες” τους.

Όταν τους δόθηκε το έντυπο αξιολόγησής τους, το έσκισαν κομματάκια μπροστά στα μάτια τους. Το έκαναν με πολύ αργές κινήσεις προσέχοντας να μην τσαλακωθεί το ακριβό κοστούμι τους. Ήθελαν έτσι να τονίσουν την αντίθεση ανάμεσα στη φύση της πράξης τους και την ηρεμία με την οποία σκιζόταν το χαρτί.

Τα υποτιθέμενα αφεντικά τους, τους παρακολουθούσαν με ανάμικτα συναισθήματα έκπληξης, θυμού και άγνοιας κινδύνου.

Οι κύριοι Κώστας Πολυδωρόπουλος και Ανδρέας Δημητρόπουλος συγκεντρώθηκαν σ’ αυτήν την αργή, ελάχιστα δραματική πράξη, νιώθοντας αγαλλίαση τόσο επειδή είχαν εκφράσεις τις πεποιθήσεις τους όσο και για την αισθητική της εκτέλεσης.

Ο συνδυασμός κομψότητας και αξιοπρέπειας ήταν εκπληκτικός. Ήξεραν ότι είτε θα τους απέλυαν, είτε θα τους άφηναν στην ησυχία τους.

Τους άφησαν ή τους αφήσαμε για κακή μας τύχη, στην ησυχία τους και στην αμετροέπεια τους.

Και εμάς στη δυστυχία μας και στην ωραία “εποπτεία” μας να ψάχνουμε τη μάνα που θα μας δώσει παραμάνα για να μην φαίνεται το βρακί μας.

 

* Πάσα ομοιότητα με την παρελθούσα και την παρούσα πραγματικότητα πρέπει να θεωρείται τυχαία.

 

ref 000.171.0.ΟΜΚ

 

FB Tags :

#mindstormGR

 

Comments are closed.

Pin It

By continuing to use the site, you agree to the use of cookies. / Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. more information / περισσότερες πληροφορίες

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close